Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Balans is belangrijk bij gevoelige onderwerpen als identiteitspolitiek

Home

Adri Vermaat

Ombudsman Adri Vermaat © Maartje Geels
De ombudsman

In constructieve journalistiek moet plaats zijn voor verlichting, perspectief en mogelijk gerichte oplossingen. 

Sinds Janneke Stegeman als afzwaaiend Theoloog des Vaderlands in een essay in Trouw inhaakte op gebrekkig bewustzijn onder witte Nederlanders over hun witte privileges, komt breder ongenoegen over berichtgeving rond dit thema naar boven. Haar boodschap past in een volgens meerdere lezers al langer bestaande, eenzijdige toonzetting van de redactie: de 'witte man' als zondebok.

Lees verder na de advertentie
Stegeman kreeg het verwijt dat zij blanke, heteroseksuele mannen een leven toedicht met volop mogelijkheden vanwege zijn 'juiste' huidskleur

Wat opvalt is dat alleen mannelijke lezers op het onderwerp reageren. Hun voornaamste bezwaar is dat persoonlijke visies dwingend of als feiten worden opgelegd aan witte Nederlanders en dat ruimte voor tegengeluid ontbreekt. Stegeman kreeg inhoudelijk het verwijt dat zij blanke, heteroseksuele mannen een leven toedicht met volop mogelijkheden vanwege zijn 'juiste' huidskleur, geaardheid en geslacht en dat hij bevrijd moet worden van zijn witte privilege.

Eenzijdige inhoud

Critici stoorden zich aan de volgens hen eenzijdige inhoud en hekelden de verbetenheid waarmee Stegeman vaststelde 'dat racisme een ideologie is die mensen onderverdeelt in 'rassen' en die het 'witte ras' superieur verklaart'. Het voelde voor verscheidene lezers als een beschuldiging, zonder dat zij zich er tegen mochten verdedigen. Dat immers zou worden uitgelegd als een ontkenning.

Een essay is informatief, beschouwend en prikkelend. Aan die voorwaarden voldeed Stegeman. Dat zij haar persoonlijke visie uitdroeg over een actueel, lang niet afgerond thema, maakte het essay compleet. Dat zij lezers onnodig extra prikkelde met een zin waarin ze schreef 'Ik ben extreem hoog opgeleid', zei iets over haar toon, maar deed feitelijk aan de inhoud geen afbreuk. Zo'n essay mag je als redactie omarmen. Prima als lezers er voor in de pen klimmen, ook als hun reacties op een essay als dit kritisch of afkeurend zijn. Overeind blijft dat zij, evenals de reageerders dat doen, het moeizame debat over het gevoelige thema bevordert.

In constructieve journalistiek moet ook plaats zijn voor verlichting

Van andere orde 

Het achterliggende en hier en daar concrete verwijt in de reacties als zou de krant eenzijdige journalistiek of soms actiejournalistiek uitstralen bij onderwerpen als racisme, witte privileges en huidskleur is van andere orde. De weerstand betreft niet zozeer bepaalde artikelen en columns over witte privileges en het benoemen van racisme. Wel het toegenomen volume en het voorspelbare element dat daar volgens lezers structureel in schuilt. 'Het zwart-wit denken van redacteuren en anderen in Trouw is zeer beperkt en pint mensen vast in hokjes', luchtte een van de lezers zijn hart. 'De ene groep als dader verketteren en de andere groep als slachtoffer uitroepen, is gevaarlijk'.

Met hem klaagden anderen over een vervolgartikel op het essay van Stegeman, waarin haar ideeën en visie over de rol van de theologie werden gedeeld, maar waarin niet een van haar critici aan het woord kwam. Het artikel in de Verdieping van 6 oktober over achterblijven van zwarte acteurs en actrices op het toneel riep vervolgens bij een lezer de vraag op of 'Trouw nu langs alle sectoren gaat, te beginnen bij haar eigen, ongetwijfeld overheersend witte redactie'.

Dat Trouw gevoelige maatschappelijke thema's niet uit de weg gaat en het publieke debat stimuleert, is waar de krant voor staat. Het is een van haar kerntaken en met scherp oog voor de samenleving voldoet de krant hieraan ruimschoots. In de constructieve journalistiek waar de redactie naar streeft moet echter ook plaats zijn voor verlichting, perspectief en mogelijk gerichte oplossingen. Lezers zijn daar vanuit hun betrokkenheid bij de samenleving gevoelig voor, bleek in april nog uit het merendeel van reacties op een lezersvraag van chef opinie Monic Slingerland. 'Waarheidsvinding blijft cruciaal en constructieve journalistiek doet daar niets aan af', schreef een lezeres destijds. 'Meer balans graag, er is al destructie genoeg'. Die oproep verdient van mij af en toe herhaling.

Lees ook

- Janneke Stegeman: Witte Nederlanders zijn zich amper bewust van hun witte privileges
- 'Witte' opvattingen over God zijn dominant. Waarom is dat erg? 
- Meer artikelen van de ombudsman van Trouw



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Stegeman kreeg het verwijt dat zij blanke, heteroseksuele mannen een leven toedicht met volop mogelijkheden vanwege zijn 'juiste' huidskleur

In constructieve journalistiek moet ook plaats zijn voor verlichting