Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

B-H-V-storm waait over, Verhofstadt blijft

Home

door Wouter Bax

Alle moeite was vergeefs, het Belgische dossier Brussel-Halle-Vilvoorde ligt weer in de ijskast. Nog zeker twee jaar blijven de precieze grenzen van Vlaanderen, Wallonië en Brussel ongewis.

De Belgische premier Guy Verhofstadt moest gisteren naar de koning, maar niet om zijn ontslag aan te bieden. Hij meldde er de mislukking van het overleg over B-H-V. Hij mag van het parlement blijven omdat de economische situatie een regeringscrisis inopportuun maakt.

De economie daargelaten, hadden de partijen nog zo hun redenen om niet te streng op te treden tegen de regering. Die mag verantwoordelijk worden gehouden voor de zoveelste mislukte poging om de splitsing van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde tot een goed einde te brengen. De partijen zelf zijn ook diep gegaan. Zo diep dat alom wordt betwijfeld of de compromisvoorstellen die over en weer gingen in het geheime marathonoverleg grondwettelijk wel in de haak waren.

In de grondwet staan de grenzen van Vlaanderen, Wallonie, Brussel en de Duitstalige Oostkantons precies omschreven. Dezelfde grondwet bepaalt in detail de bevoegdheden van de zeven regeringen die België officieel telt. Op dit punt zou het zijn misgegaan. Aangezien alleen de Vlamingen belang hebben bij het opsplitsen en onderbrengen van B-H-V bij Brussel, Vlaams-Brabant en Waals-Brabant moesten ze wel politieke concessies doen. Maar gisteren bleek dat ze wel erg diep door het stof zijn gegaan.

De Vlaamse partijen hebben de Franstalige gemeenschap bevoegdheden aangeboden op het gebied van onderwijs, cultuur en ouderenzorg in de randgemeenten van Brussel. Dat is een zware overschrijding van de grondwet, want deze gemeenten zijn hoe dan ook Vlaams, ondanks het feit dat er veel Franstaligen wonen. Dat B-H-V tegelijkertijd een tweetalig kiesdistrict en een gerechtelijk arrondissement is, is juist het probleem. Het betekent dat de grenzen van Vlaanderen, Wallonië en Brussel niet geheel duidelijk zijn.

Nog een aantal concessies passeerde de revue, zoals de splitsing van het kiesdistrict, maar dan alleen voor de verkiezing voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers en niet die voor de Senaat en het Europees Parlement.

Maar toen was de emmer al overgelopen voor de Vlaamse sociaal-democratische partij Spirit. Onderhandelaars verlieten het overleg, waarna het als een kaartenhuis in elkaar zakte.

Een overgrote meerderheid van het parlement stemt in met het aanblijven van de regering-Verhofstadt, waarbij de Waalse socialist Elio di Rupo nog wel heeft geëist dat B-H-V ten minste twee jaar op zijn vertrouwde plekje blijft: In de ijskast.

Dat de Vlamingen averij hebben opgelopen staat vast. Ze lieten de Franstaligen zien hoe diep ze willen gaan voor de splitsing, en het opportunisme in de Belgische politiek is groot. De Franstaligen zullen het zich bij volgende communautaire onderhandelingen zeker herinneren. Voorlopig staan de Belgische binnengrenzen nog niet vast.

Deel dit artikel