Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

architectuur

Home

ROBBERT ROOS

HOOGEVEEN - Er wordt nog druk verbouwd en ingericht, de stoep is een zandbak, de officiële opening heeft pas eind september plaats, maar de start is er voor De Tamboer in Hoogeveen. Vanavond wordt met een opvoering van de musical 'West Side Story' de gloednieuwe zaal van het theater ingewijd. Eindelijk een toneeltoren. Eindelijk een fatsoenlijk achtertoneel en dito zijtonelen. Eindelijk een volwaardige orkestbak. Eindelijk kunnen al die prachtige grote musicals, opera's en spektakelstukken naar de zuid-Drentse stad komen.

Zeven hoge rechthoekige bogen markeren als fiere wachters de plek waar De Tamboer inbreekt op het rustieke straatbeeld van de Hoofdstraat. Architect Onno Greiner heeft duidelijk een gebaar willen maken, dat past bij de uitstraling van het voor zesentwintig miljoen gulden vernieuwde theater. De Tamboer wil over de Hoogeveense stadsgrenzen heen kijken en lonkt naar het achterland. Het wil een theater voor de regio zijn, tot Groningen, Zwolle en Deventer en Emmen aan toe. Zo'n magneet mag best een prominente plek in het centrum hebben en de bogen doen daarvoor uitstekend dienst.

Greiner maakte dertig jaar geleden de oudbouw van De Tamboer. De opzet is strak en helder: een theaterzaal met daarvoor een rechthoekige foyer/zaalruimte en twee lange armen die naar de straat reiken en waarin de facilitaire diensten zijn ondergebracht. De vormentaal is lineair en nuchter, zoals het de jaren zestig betaamde. Alleen de zaal zelf was met zijn zeskantige vorm een sculpturaal gebaar naar de omgeving.

De Tamboer was door Greiner bedacht als een multifunctioneel centrum. Een zaal voor zowel muziek, toneel, dans en cabaret, een foyer die ook voor algemene ontvangsten kan dienen en gangen die tevens als expositieruimte fungeren. Voor die tijd een fantastische oplossing, maar de tijd stelt inmiddels andere eisen. Het gemis van een toneeltoren liet zich voelen, evenals de geringe podiumruimte. Als de show 'The Sound of Music' kwam, zoals een paar weken geleden het geval was, bleven twee van de drie vrachtwagens onuitgepakt en werd er gespeeld in een aangepast decor.

De roep om een nieuwe zaal werd luider en Onno Greiner mocht als genius van het oude theater een voorstel doen. Het resultaat is een bijna ouderwetse theaterzaal, met 814 zitplaatsen, met twee balkons en een groot lijsttoneel. Greiner bewaarde voor het exterieur de zeskantige vorm van de oude zaal, maar gebruikte voor het interieur veel ronde vormen. De balkons zijn als twee afgeronde u-vormen boven op elkaar gelegd. De zaal is hoog, maar niet diep. Greiner wil het publiek graag kort op het toneel hebben en dat is hem goed gelukt. Zelfs op de achterste plaatsen heb je nog het idee bij de intimiteit van het spel betrokken te zijn.

Door de balkons stimuleert Greiner ook het aloude theaterprincipe 'zien en gezien worden'. Dit thema komt terug in de foyer. Deze ruimte is als een hoge doos voor de zaal geplaatst. Een open trappenhuis neemt een allesoverheersende plaats in. Met dubbele trappen, die deels langs elkaar heen scheren, vlecht Greiner de drie verdiepingen aan elkaar. Door de open structuur is er perfect zicht vanaf de trap op de benedenfoyer en vanuit de foyer op de trappen: zien en gezien worden. Net als in het oude gedeelte zorgt Greiner voor veel daglicht, door ondermeer gevelhoge bandvormige ramen te plaatsen.

De foyer is hoog, maar niet het hoogste gedeelte van de nieuwbouw. Dat is de toneeltoren, massaal en zesentwintig meter hoog. Greiner nuanceert de massa aan de zijkanten door de muur daar als een harmonica te laten vouwen, maar zo'n zelfde designtruc heeft hij achterwege gelaten bij de achterwand, waardoor deze vrij ongenuanceerd boven het marktplein aldaar uittorent.

Voor Onno Greiner was het een eer om zijn eersteling uit te breiden. Bij het ontwerpen van De Tamboer was hij een groentje, maar inmiddels heeft hij een enorme ervaring in theaterbouw opgedaan en was hij betrokken bij de bouw en verbouw van theaters als de Twentse Schouwburg in Enschede, Theater Carré in Amsterdam en De Flint in Amersfoort. Al die ervaring uit zich in de ingetogen en toch sprekende nieuwe zaal van De Tamboer.

Deel dit artikel