Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Antoinette de Jong is trots op zichzelf, en dat levert meteen een Europese titel op

Home

Kick Hommes

Antoinette de Jong met de gouden medaille na het behalen van de Europese titel allround in het Italiaanse Collalbo © ANP
EK Allround

Uitgerekend op het buitenijs van Collalbo won de 23-jarige Antoinette de Jong haar eerste internationale titel.

Voor Antoinette de Jong was schaatsen op buitenijs altijd iets waar ze niet al te graag naar uitkeek. Ze vindt dat ze er niet het lijf voor heeft, dat ze in de open lucht niet ‘als vanzelf’ over het ijs glijdt. Het is niet vreselijk, maar ook niet het allerleukst om te doen.

Lees verder na de advertentie

Maar zie. Ze logenstrafte haar eigen woorden in Collalbo, waar de zon, blauwe lucht en het kleine trammetje in de achtergrond het een aangename setting maakten. Ze werd vanmiddag onbedreigd Europees kampioen allround. Tweede werd Martina Sáblíková, brons was voor de Italiaanse Francesca Lollobrigida. Ireen Wüst, nog midden in haar rouwproces, werd uiteindelijk vierde.

En dat terwijl ze vrijdagavond nog de helft van het eten had laten staan, zo zenuwachtig was ze geweest

De Jong kwam met een piepklein juichgebaar over de finish na haar vijf kilometer. Ze moest even bijkomen van haar rit, en moest tegelijkertijd ook even een manier vinden om haar eerste internationale titel te vieren. Pas later, op het grote erepodium, kon ze met een grote sprong feest vieren. Bij het facetimen met haar ouders, waarbij haar vader al met een glaasje Berenburg in zijn hand stond, kwamen tranen. “Wij zijn allemaal wel emotionele types.”

Niet gegeten door de zenuwen

De Jong (rode haren en een type ‘twee benen op de grond’) reed een bijzonder gedegen Europees kampioenschap, met drie afstandszeges en een tweede plek op de 5 kilometer. De eerste dag werd nog deels overschaduwd door het verdriet van Ireen Wüst over de dood van Paulien van Deutekom, de tweede dag (vandaag dus) was echt voor haar. Ze won haar derde afstand (de 1500 meter) en werd tweede op de ellenlange vijf kilometer. En dat terwijl ze vrijdagavond nog de helft van het eten had laten staan, zo zenuwachtig was ze geweest.

De Jong doorbrak met haar zege ook de heersende trend dat ofwel Wüst ofwel Sáblíková de beste van Europa waren. Claudia Pechstein in 2009 was de laatste die dat had gepresteerd. De Jong wilde na haar toernooi niet spreken van een machtsovername. Lachend zei ze dat er maar moest worden geschreven dat ‘ze op weg was’ om dat te doen.

Dat De Jong juist in Collalbo won, was gezien haar jeugd ook een mooi moment. Als klein kind kwam ze al in het Italiaanse bergdorp, en toen ze voor het gewest reed had ze haar rivale Sáblíková vanaf de tribune nog races zien schaatsen.

Het gevolg van een nieuwe start 

Belangrijker was ook dat ze met haar titel afrekende met haar eigen prestatiereeks. Haar eerste EK reed ze al op haar zeventiende, maar nooit kwam ze in de buurt van de eerste plek. De twee Olympische Spelen die ze reed waren toch wel teleurstellend, ook won ze in Pyeongchang zilver en brons. Maar ja, geen goud, iets wat ze wel had gehoopt, na hele snelle tijden in de olympische kwalificaties. 

Dit jaar pakt ze dus wel haar eerste internationale prijs. Het gevolg van een ‘nieuwe start’, in de ‘winnaarsploeg van Jac’, zoals ze zelf zegt. Sinds dit jaar rijdt ze voor Jumbo-Visma, na drie jaren in de ploeg samen met Ireen Wüst. Die tijd verliep niet altijd vloeiend. Tussen die twee knetterde het bij vlagen ook publiekelijk.

Was het bij de vorige ploeg ‘net niet’, bij Orie vond ze het gevoel dat er meer mogelijk was dan ze zelf dacht. Ze legde dat uit aan de hand van een voorbeeld uit haar Europese campagne. Ook al won De Jong vrijdag de 500 meter, het was geen persoonlijk record. En dát was juist wat Orie tegen haar zei. “Waarom rij je geen PR, vroeg hij. Dat is precies hoe het in deze ploeg gaat. Wel tevreden zijn, maar ook altijd beter willen.”

Het is een instelling waar ze zich prettig bij voelt. De drie jaar daarvoor, in het team met Wüst, was ze naar eigen zeggen zoekende. Ze verwoordde het als volgt: “Tijdens het seizoen wordt je naast fysiek ook mentaal moe. De drie jaar hiervoor was ik dan vooral aan het vechten. Nu heb ik plezier, kan ik door. En ben ik trots op mezelf.”

Lees ook: 

Antoinette de Jong is opnieuw de beste op een intrigerende 3 kilometer

Het gaat dit seizoen goed met Antoinette de Jong, na een moeilijk begin op de buitenbanen in Japan aan het begin van het schaatsjaar. In Heerenveen was ze half december op de NK afstanden ongenaakbaar op de 3 kilometer. 

‘Schuimpie’ Patrick Roest vindt alles mooi en is helemaal klaar voor het EK allround

Patrick Roest vindt alles mooi. Winnen is mooi, koeien melken is mooi, het leven is mooi. Het is een favoriet stopwoord voor de man die de grote favoriet lijkt te gaan worden voor de allroundtitels in het schaatsen. Te beginnen dit weekend in Collalbo, tijdens het Europees kampioenschap. 

Deel dit artikel

En dat terwijl ze vrijdagavond nog de helft van het eten had laten staan, zo zenuwachtig was ze geweest