Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Anoniem hout interesseert me niet, zegt de ambachtelijke muziekdoosjesmaker

Home

Catrien Spijkerman

Rob Looff, die onder de naam Robin Wood muziekdoosjes maakt van hout uit een groot aantal steden in Nederland. © Patrick Post

‘Ach jongen, daar kun je toch niet van leven?’ vroegen kennissen hem meewarig. Ze hadden het mis. Rob de Looff maakt de prachtigste muziekdoosjes. Klanten kunnen zelf de melodie en de houtsoort kiezen.

In de houtwerkplaats van Rob de Looff (41) hangt een onbewerkte dikke plank met de poëtische aanwijzing ‘Goudenregen nog niet droog’. Eronder liggen stapels gezaagde en geschuurde stroken hout, zorgvuldig gecategoriseerd in een houten stellingkast. Elke stapel heeft een etiketje - kers, populier, honingboom, taxus, iep, plataan, christusdoorn, meelbes - boven elke groep bomen hangt een stadsnaam: Amsterdam, Utrecht, Haarlem, Den Haag, Amersfoort.

Lees verder na de advertentie

De Looff strijkt met z’n hand over één van de bewerkte plankjes. “Dit is een oude beuk uit Artis die op de apenkooi was gevallen.” Hij wijst naar een ander stapeltje: “Een iep uit 1776 uit het Moreelsepark in Utrecht. Toen die werd geplant, bestond het park nog niet, het gebied lag zelfs buiten de stadsmuren.” De Looff gebruikt alleen stadshout, afkomstig van bomen die door de gemeente zijn gekapt omdat ze ziek zijn, omgewaaid, of moesten plaatsmaken voor gebouwen. Hij gaat ervoor naar speciale stadshoutleveranciers - “anoniem hout interesseert me niet”. Van elk stuk hout weet De Looff waar de boom stond, soms kent hij er ook het levensverhaal van.

Mijn doosjes zijn een ode aan de vogels, de musici van de bomen

De esdoorn is zijn lievelingsboom. “Bomen zijn als edelstenen: eerst zijn het grove brokken, na eindeloos polijsten tonen ze hun schoonheid. De esdoorn kun je heel mooi glad schuren: het oppervlakte krijgt dan haast een 3D-effect, alsof je in het hout kunt kijken.” Minstens zo belangrijk: De Looff houdt van de klank van de Esdoorn. Elk strookje hout wordt in zijn handen uiteindelijk een muziekdoosje: een klein gladhouten kistje met een opdraaimechaniekje en een roodborstje op het deksel. “Een ode aan de vogels, de musici van de bomen.”

Kok, fotograaf, meubelmaker

Een paar jaar geleden was De Looff nog kok, daarvóór tuinder, nog weer eerder was hij vastberaden fotograaf te worden. In zijn koksperiode woonde hij aan de rand van een bos. Van bomen uit ‘zijn’ bos maakte hij op een dag een tafel, andere meubels volgden. “Ik hou ervan met mijn handen te werken, iets te scheppen.” Dus toen hij het na zeven jaar zat was voor een baas te werken, lag meubelmakerij voor de hand. “Maar daar was ik dus vrij snel op uitgekeken”, vertelt hij droogjes. “Ik deed veel te lang over opdrachten, eigenlijk was ik te precies voor die grote objecten. Bovendien werkte ik het liefst met massief hout, maar vanwege de budgetten van de opdrachtgevers moest ik daar vaak concessies aan doen. Moest ik nephout gebruiken, geperste mdf-platen met een fineerlaagje.”

De tekst loopt door onder de afbeelding

Rob de Looff weet precies waar het hout vandaan komt, waarvan hij zijn muziekdoosjes maakt. © Patrick Post
Bomen zijn als edelstenen: eerst zijn het grove brokken, na eindeloos polijsten tonen ze hun schoonheid.

Eind 2015 liet hij al zijn opdrachten versloffen, om te werken aan het idee dat zich sinds maanden in zijn hoofd had genesteld. Hij had al eens een muziekdoosje geknutseld voor vrienden die een kind hadden gekregen, misschien was dat wat hij moest doen: muziekdoosjes maken. Twee weken lang deed hij niets anders. “Ik móest uitvogelen hoe ik een goed klankkastje maakte.”

In zijn werkplaats toont hij de ‘misbaksels’ van destijds. Door veel te experimenteren - “niet gehinderd door enige kennis” - ontdekte hij hoe het hout de melodie het best laat resoneren. Een ‘zwevend’ plankje op de bodem bleek de oplossing, maar wel met de nerven van het hout de ‘goede’ kant op. Andere experimenten dienden alleen de schoonheid: ronde of scherpe hoeken, verscheidene sluitingen, en een truc om de tekening van het hout ook in het deksel te laten doorlopen. De muziekmechaniekjes importeerde hij uit China en Japan.

De Looff negeerde de meewarige glimlachjes als hij vertelde over zijn muziekdoosjes. “Ach jongen toch, daar kun je toch niet van leven?” Ze hadden het mis. De Looff stopte met zijn meubels, noemde zijn bedrijf voortaan Robin Wood Music Boxes en maakt nu alleen nog muziekdoosjes, zo’n 25 per week. Klanten kunnen zelf de melodie en de houtsoort kiezen. Onderop schrijft hij de naam van de straat waar de boom heeft gestaan. “Elk doosje een limited edition.”

Deel dit artikel

Mijn doosjes zijn een ode aan de vogels, de musici van de bomen

Bomen zijn als edelstenen: eerst zijn het grove brokken, na eindeloos polijsten tonen ze hun schoonheid.