Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Amev: opknappen buurthuis is beter dan survivaltocht

Home

HELENE BUTIJN

UTRECHT - Tussen de lage huizen in de Utrechtse wijk Witte Vrouwen klinkt een luid geloei. Buiten buurthuis De Warmoes staan zo'n tien mensen in felrode overall. Een van hen richt een lange spuit op een muur vol grafiti. Knetterend schraapt de zandstraal over de muur. “Hier zie je tenminste resultaat. Bij zo'n survivaltocht in de Ardennen wordt je brug toch weer afgebroken.”

Verzekeraar Amev heeft een originele manier gevonden om medewerkers beter met elkaar te laten samenwerken. In plaats van een sessie met Emile Ratelband of een survivaltocht in de Ardennen, hebben drie afdelingen van Amev de afgelopen weken klussen uitgevoerd voor het Utrechtse buurthuis De Warmoes.

Het verwijderen van graffiti, ophangen van buitenlampen, schilderen van deuren en plakken van een uithangbord moet van de medewerkers van de afdeling marketing een hecht team maken. Voor zover bekend, is Amev het eerste bedrijf dat zijn medewerkers op deze manier traint.

Het buurthuis heeft met geld van Amev - zo'n 10 000 gulden - klusmateriaal gekocht. Eindelijk worden klussen die zijn blijven liggen, aangepakt, constateert directeur Hennie Hagen van de Utrechtse welzijnsorganisatie Uno. Het initiatief kwam van Amev, maar Hagen ziet een mooie kans via het project bedrijven uit de regio meer bij het welzijnswerk te betrekken. “Natuurlijk kunnen we altijd sponsorgeld gebruiken. Maar meestal geven bedrijven gewoon een zak geld, en dat is het.”

Nu de overheid zich terugtrekt, wordt contact met bedrijven belangrijker. “Vroeger was 'de arme kant van Nederland' onze doelgroep. Maar voor samenlevingsopbouw heb je iedereen nodig. Afhankelijkheid van overheidsgeld heeft ook schaduwzijden. Het maakte ons lui en heeft ons vervreemd van andere partijen in de stad.”

Twee weken geleden beten groepen van Amev Pensioen en Zorg de spits af. Vorige week was de Marketing-afdeling aan de beurt voor twee dagen klussen. In eerste instantie reageerden de Amev-medewerkers wat terughoudend. “Als we twee dagen vloeren gaan schrobben, weet ik bij mij thuis ook nog wel een werkje”, reageerde de een. “Daar hebben we toch helemaal geen tijd voor”, vond een ander.

Volgens afdelingshoofd Ferdinand de Grijs van de afdeling Marketing is dat een kwestie van prioriteiten stellen. “Voor zoiets kan je gewoon tijd maken.” Dat is hem zelf overigens niet helemaal gelukt. Vanmiddag moet hij samen met twee anderen voor een belangrijke vergadering weer terug naar het Utrechtse kantoor van Amev.

De projectleiding wilde aanvankelijk een speciale begeleider mee laten gaan, 'om het groepsproces wat te sturen'. Maar daar hadden de deelnemers geen zin in. Marketing-medewerkster Yvonne Paling: “Het lijkt me niks als er de hele dag zo'n mannetje mee loopt dat kijkt of je wel sociaal genoeg bent tijdens het klussen. Wij zijn hier voor onszelf en niet om geobserveerd te worden.”

Wel hebben de deelnemers deze ochtend onder leiding van een van de Amev-medewerkers die vorige week al heeft geklust, 'kerndoelen' geformuleerd. “We willen elkaar beter leren kennen, en er gezellige dagen van maken”, vertelt marketing-medewerkster Melanie Schriekenberg. “Dat is voor ons het belangrijkst. Wij hebben geen problemen in de groep, of zo.”

Voor Amev zijn de klus-dagen in ieder geval goedkoper dan een Ardennen-arrangement. “En je bent sociaal-maatschappelijk bezig.” De deelnemers vinden het wel prettig dat ze direct concreet resultaat zien van hun inspanningen. De Grijs: “Ik heb liever een opgeknapt pand dan tien volle flip-overs. Na afloop van een praat-sessie kan je elkaar wijsmaken dat je verder bent gekomen. Maar als een deur niet af is, is-ie niet af, dat ziet iedereen.”

Volgens hem is het goed dat het buurthuis vlak bij het Amev-kantoor staat. “Je moet iets met zo'n pand hebben. Nu kan je nog eens langsfietsen om te kijken hoe het er bij staat.”

Echt 'afzien' zoals tijdens beruchte survivaltochten in de Ardennen is het niet. Al is het boren door de buitenmuur van De Warmoes volgens een van de medewerkers “best een zware klus”.

Paling: “Handboogschieten, op een tandem de berg op en elkaar dan over een hek helpen, dat is toch niet echt iets voor mij.”

Het gaat er nu meer om dat de personeelsleden samen een klus aanpakken. “Iedereen loopt bij marketing altijd te hollen en te vliegen”, zegt haar collega Schriekenberg. “Op onze afdeling heeft ieder zijn eigen taak of project. We hebben echt geen tijd om even bij iemand op het bureau te zitten om vijf minuutjes te babbelen.” Samen met Paling zit ze in een zaaltje van het buurthuis op de grond en plakt in witte plastic letters het logo van welzijnsorganisatie Uno op een groot blauw uithangbord.

Of nog meer afdelingen van de Amev in het buurthuis gaan klussen, wordt na de evaluatie bepaald. De Grijs: “In ieder geval hebben we nu de tijd elkaar te spreken buiten het werk om. Het gaat even niet over project A of B. De meesten zullen dit proefproject uiteindelijk wel grappig vinden. Maar het bewijs dat dit werkt, moet nog worden geleverd.”

Deel dit artikel