Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ambitieuze plannen van Karen Venhuizen zijn 'niet irreëel'

Home

John Graat

Karen Venhuizen (19) overwon in het afgelopen jaar anorexia en hervond haar plezier in kunstrijden. Gisteren verlengde ze haar abonnement op de nationale titel, haar ambities reiken echter verder. Om die te realiseren zal ze als 'een kokette diva' over het ijs moeten bewegen.

HEERENVEEN - Sinds Karen Venhuizen vorig jaar haar vwo-diploma haalde, richt ze zich volledig op het kunstrijden. Het gaf haar de gelegenheid in het buitenland op stage te gaan. De trips brachten haar, na het behalen van haar vijfde nationale titel, tot een duidelijke conclusie over het kunstrijden in Nederland. ,,We weten hier niet wat we willen.''

Venhuizen weet wel wat ze wil. In oktober reisde ze naar St. Petersburg. Ze draaide er mee in de trainingsgroep van Alexei Mishin, de kampioenenmaker die in het verleden ook in Nederland werkte. Venhuizen trainde samen met regerend wereldkampioen Ploesjenko en merkte hoe 'bikkel- en bikkelhard' er in Rusland wordt gewerkt.

,,Ook de kleintjes worden afgebeuld. Er ligt zo'n druk op elke training om te presteren. Dat is het geheim van de Russische macht in het Europese kunstrijden.''

In december volgde Venhuizen een stage op de vermaarde school van het Engelse Coventry. Zo zoekt ze regelmatig een omgeving op die artistiek en fysiek inspireert en motiveert.

In Groningen staat de inwoonster van het Drentse Midlaren meestal solo op het ijs, met alleen haar vaste coach Sylvia Holtes in de buurt. Door andere rijdsters in Nederland werd ze allang niet meer uitgedaagd. Het verschil was simpelweg te groot.

In 2001 mocht Venhuizen Nederland vertegenwoordigen op de WK in Vancouver. Ze haalde de finale (beste 24), waarmee ze volgens de internationale normen aan uitzending naar de Olympische Winterspelen had voldaan.

Sportkoepel NOC-NSF vond echter dat ze na haar 22ste plaats op de WK nog altijd niets te zoeken had in Salt Lake City. Dat luidde een paar moeilijke jaren in voor Venhuizen. ,,Ik wilde alles zo goed mogelijk doen.''

Ze kreeg anorexia. Venhuizen (55 kilo) woog op een bepaald moment nog maar 42 kilo. ,,Als ik viel, raakten alleen mijn botten het ijs.'' Ze voelde zich lusteloos en moe. Kracht om de sprongen goed uit te voeren had ze niet meer.

En hoewel haar uitstraling op het ijs en haar techniek niet meer het niveau van 2001 haalden, werd ze zowel in 2002 als vorig jaar gewoon weer nationaal kampioene. Dat zei genoeg over de rest.

Rijper, volwassener, en nog altijd pas negentien jaar, vond ze het afgelopen jaar het plezier in de sport terug. Per week staat ze nu vijftien uur op het ijs, doet ze vier à vijf uur aan ballet en onderwerpt ze zich enkele uren aan krachttraining. Het is een voor het Nederlandse kunstrijden radicale keuze, maar naar internationale maatstaven niet radicaal genoeg.

,,In Rusland gaan die kinderen helemaal niet naar school en in Amerika profiteren ze van topfaciliteiten. Wij moeten eerst onze school afmaken. We zitten overal een beetje tussenin, maar weten niet goed wat we echt willen.''

De doelen van Venhuizen zijn nu duidelijk. Op de EK begin februari in Boedapest wil ze een startbewijs voor de WK in Dortmund medio maart bemachtigen. Uiteindelijk wil ze zich op de WK van volgend jaar plaatsen voor de Winterspelen van 2006. ,,Ik wil naar Turijn. Dat zou de sport hier ontzettend goed doen.''

Volgens oud-kampioene Joan Haanappel, samen met Sjoukje Dijkstra toeschouwer in Heerenveen, zijn de ambitieuze plannen van Venhuizen 'niet irreëel'. ,,De waanzin in Nederland is jarenlang geweest dat we veel te vaak meisjes hebben afgeschreven omdat ze al zestien waren. Al zestien! Dat slaat helemaal nergens op. Kunstrijden is geen turnen. Buturskaja was 28 jaar toen ze alsnog wereldkampioene werd.''

Venhuizen zal volgens Haanappel nog wel aan haar presentatie moeten werken. ,,Ze oogt kinderlijk en staat nog niet als een kokette diva op het ijs.'' Ook de moeilijkheidsgraad van haar sprongen moet omhoog. Op trainingen blijkt ze al tot een drievoudige flip en een drievoudige Rietberger in staat, maar in haar vrije oefening bleven ze gisteren achterwege.

Venhuizen raakte in haar passenserie uit balans en viel op haar achterwerk. Daardoor moest ze haar repertoire aanpassen. Haanappel: ,,Op de EK zal ze dat echt moeten laten zien om de finale te halen.''

De titelstrijd in Thialf gaf volgens Haanappel reden tot enig optimisme. Vooral in de jongere categorieën had ze talenten gezien. Ook Joëlle Bastiaans (17), tweede bij de senioren, viel op. Zij doet in maart mee aan het WK voor junioren in Den Haag. Binnenlandse concurrentie zal ook Venhuizen helpen, denkt Haanappel. ,,Sjoukje en ik letten vroeger altijd op elkaar. Sjoukje zei daarnet nog: zonder jou had ik nooit zo veel gewonnen.''

Deel dit artikel