Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Alice verdient haar geld met het breien van vlinderdassen en bretels

Home

Catrien Spijkerman

© Patrick Post
Zelfgemaakt

Wie zijn de mensen die van een ambacht hun beroep hebben gemaakt?

Alice O’Connell werkte in een vorig leven als actrice in Londen, nu verkoopt ze vanuit Amsterdam haar zelfgebreide vlinderdassen, bretels en stropdassen. Ook honden en katten behoren tot de klantenkring.

Lees verder na de advertentie

“Nog stééds?”, riep haar echtgenoot uit. Hij kon zijn ogen nauwelijks geloven: ze waren op vakantie, en zijn vrouw Alice O’Connell (35) zat te breien. In bikini. Op het strand. Thuis in haar atelier achter haar jaren-zeventig-breimachine grinnikt O’Connell als ze het vertelt. “En ik riep: ‘Nee hoor, het is geen werk, dit is ontspanning!’”

Geconcentreerde ontspanning 

Breien heeft nog steeds hetzelfde effect op haar: geconcentreerde ontspanning (of, zo je wil, ontspannen concentratie). Ruim tien jaar geleden begon ze er precies om die reden mee. De Britse O’Connell werkte in een vorig leven als actrice in BBC-series en films, wat neerkwam op heel veel wachten op de filmset. “Je bevindt je dan in een vreemd soort niemandsland. Aangezien je ieder moment kunt worden opgeroepen, moet je je blijven inleven in je rol - een boek lezen of al te veel ‘jezelf zijn’ gaat dus niet. Maar ik wilde ook niet voor de honderdste keer het script lezen.” Iemand op de set raadde haar aan te breien. “Ik was meteen verslaafd.”

Het hield haar uren zoet, half teruggetrokken in haar eigen wereld en toch aanwezig. Ze breide voor vrienden en voor vrienden van vrienden, zocht de wolwinkel in iedere stad waar ze kwam. Een draaiperiode in Roemenië begon met één collega-acteur met een door O’Connell gebreide muts, aan het einde droeg de hele crew haar mutsen. In haar woonplaats Londen gaf ze breilessen, geregeld deed ze brei-opdrachten voor kleine modemerken.

Eigen label 

Een van die modeontwerpers vroeg haar op een dag uit het niets waarom ze niet haar eigen label opzette. “Ik was totaal van mijn stuk gebracht. Sinds mijn dertiende was ik maar met één ding bezig geweest: acteren. Het was nooit in me opgekomen dat iets anders ook mogelijk was.” O’Connell was net dertig geworden, misschien was het tijd voor reflectie. “Het leven van een actrice in Londen is inderdaad niet erg makkelijk. De stad is duur en chaotisch, en na bijna tien jaar altijd beschikbaar te zijn geweest voor audities en onregelmatige werktijden was ik ook een beetje moe.”

Ze volgde een cursus in Brighton die haar wegwijs maakte in de brei-industrie en leerde met breimachines te werken. Een paar weken na haar laatste les verkochten zij en haar man alle bezittingen waaraan ze niet al te gehecht waren, en vertrokken in een bestelbusje naar hun nieuwe woonplaats Amsterdam - als je dan toch het roer omgooit, moet je het meteen maar goed doen. Hun verhuisbusje was voor een derde gevuld met wol - al had O’Connell nog geen duidelijk plan voor wat ze er precies mee zou gaan doen.

Fantastisch wat je maakt, maar je doet het in het verkeerde land. The Dutch don't dress up

Tekst gaat verder onder de afbeelding 

© Patrick Post

'Iets onverwachters'

Na een winter lang sjaals en mutsen breien, was ze toe aan ‘iets onverwachters’. Tijdens het lezen van ‘The Great Gatsby’ - ‘voor de vierde keer, denk ik’ - kwam ze op het idee: gebreide vlinderdassen. “Stijlvol, maar met humor, ouderwets, maar toch hip.” Er volgde een lange periode van trial- and-error: het bandje krulde te veel, het strikje was te dik of juist te slap. Toen ze uiteindelijk het ideale model had bereikt, ging ze ermee naar een Amsterdamse markt voor zelfgemaakt design. O’Connell was Londen gewend, ‘waar de straat wordt gebruikt als catwalk’ en men niet terugdeinst voor een statement in stijl. Maar de Nederlanders - o Hollandse directheid - vertelden O’Connell meteen dat zo’n ‘gekke strik’ hier nooit zou werken. Een Fransman bracht het wat tactischer: “Fantastisch wat je maakt, maar je doet het in het verkeerde land. The Dutch don’t dress up.”

O’Connell liet zich niet uit het veld slaan. Expats hadden immers wel degelijk interesse in haar vlinderdas, en online is het makkelijk verkopen in het buitenland. Ze zette haar eigen label Wool & Water op, en voegde gebreide bretels en stropdassen toe aan haar collectie. Bevriende acteurs pronkten met haar creaties op rode lopers en op Instagram. Langzaam maar zeker meldden ook steeds meer Nederlanders zich. Een Amsterdams hotel stak zijn gehele personeel in vlinderdas en bretels, op bruiloften blijkt O’Connells ‘onverwachte gebreide twist’ zeer welkom. “Sinds twee jaar zijn Nederlanders nu zelfs mijn belangrijkste klant.” Haar bestverkopende product in Amsterdam? O’Connell grinnikt. “Vlinderdasjes voor honden en katten.”

© Patrick Post

Deel dit artikel

Fantastisch wat je maakt, maar je doet het in het verkeerde land. The Dutch don't dress up