Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

AKO-shortlist bekend

Home

Officieel had het pas vanmiddag bekend mogen worden, maar de shortlist van de AKO-literatuurprijs werd gisteravond al onthuld in het televisieprogramma Pauw en Witteman.

Bekijk ook de video van de bekendmaking van de nominaties en lees het vollledige juryrapport.

Wat opvalt, is dat de lijst keurig verdeeld is tussen fictie en non-fictie, terwijl romans bij de AKO toch meestal de hoofdmoot vormen. Slechts drie romans haalden dit keer de finale: het alomgeprezen ’Over de liefde’ van Doeschka Meijsing, Leon de Winters ’Het recht op terugkeer’, en ’Dünya’ van Tomas Lieske.

Met dit drietal heeft de jury gekozen voor romans die een breed publiek kunnen aanspreken. Niet voor niets prijkt ’Het recht op terugkeer’ ook op de shortlist van de NS-Publieksprijs. Overigens deed de nieuwe De Winter, die zich afspeelt in een gefingeerd Israël van de nabije toekomst, het ook vrij goed bij de critici: Rob Schouten had zich met het boek ’geen moment verveeld’, al vond hij het stilistisch niet bijster sterk. ’Dünya’ en ’Over de liefde’ vonden in Trouw een gunstig onthaal.

Bij een zo korte lijst valt onvermijdelijk ook te treuren om de afvallers. Veel lezers zal het misschien verbazen dat ’Snijpunt’ van Nelleke Noordervliet ontbreekt. Ook Jeroen Brouwers indrukwekkende ’Datumloze dagen’ en ’Rode regen’ van Cees Nooteboom vielen af. Net als ’De overgave’ van Arthur Japin, dat nog wel kans maakt op de Publieksprijs.

Het aanbod aan non-fictie is zo groot en divers,: Kader Abdolahs Koran-voor-gewone-Nederlanders staat niet op de shortlist van de AKO en een andere publieksfavoriet ’De heimweefabriek’ van Douwe Draaisma mocht ook niet door. ’Elisabeth De Flines’ van Machiel Bosman charmeerde alle critici; dit hartverscheurende verhaal over een rijke, achttiende-eeuwse Amsterdamse, die er vandoor gaat met de knecht, verdient echt een groot publiek.

Minder bekend nog, en van geheel andere aard, is ’Het complot van België’ van Chris de Stoop. De journalist spuit hierin zijn woede over wat hij beschouwt als België’s medeplichtigheid aan de genocide in Rwanda. Nadat onze zuiderburen hadden besloten hun troepen daar terug te trekken, volgden andere blauwhelmen hun voorbeeld – met rampzalige gevolgen voor de plaatselijke bevolking. Het derde non-fictie boek, ’De Ontsproten Picasso’ van Bianca Stigter, beslaat weer een heel ander terrein: de kunst. Stigter reist kriskras door de geschiedenis en legt verrassende verbanden tussen kunst van nu en van toen. Allerminst een academische exercitie.

Al met al een aardige lijst, die niet té veel doorbuigt naar de publiekslievelingen, maar ook niet geforceerd origineel probeert te doen. Het aanwijzen van een winnaar zal trouwens nog een hele klus zijn. Is het vrijwel elk jaar - en bij vrijwel elke prijs - een kwestie van kiezen tussen appelen en peren, met zo'n divers zestal is het extra moeilijk.

Wie de gelukkige is, zal op maandag 3 november worden bekendgemaakt door Pauw en Witteman, hetzelfde tv-programma dat de shortlist onthulde.

Deel dit artikel