Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ajax, dit Ajax, heeft cultuurgeschiedenis geschreven

Home

Wim Boevink

Frenkie de Jong in duel met Christian Eriksen van Tottenham Hotspur. © BSR Agency
Klein verslag

Goed, ik zat ernaast met die uitslag. Geen 1-3, maar 0-1. Maar de wedstrijd in Londen bevatte alles waar ik op hoopte, En eigenlijk ook alles waar ik voor vreesde.

Vooropgesteld, de droom is niet voorbij. Maar zo hoog opgelopen zijn de verwachtingen dat iets van de euforie verloren gaat als Ajax even niet zijn absolute topvorm bereikt, de vorm waarin alles lukt, alles op zijn plaats valt; de vorm die verrukking brengt ver over de eigen grenzen heen.

Lees verder na de advertentie

De vorm die er was in dat eerste half uur; het balveroveren bij de pressing, het snelle combinatievoetbal, de precieze passing, de fijne aannames. En weer zag de gerenommeerde tegenstander er oud, stram en vermoeid uit.

Mooi en oké, en niet gek, maar waar was de magie gebleven van dat eerste half uur?

Hier werd de hoop van velen waar. Het sprookje leefde nog.

Daarna, na dat half uur, kroop de vrees binnen. We weten nu dat Tottenham al zijn fysieke kracht inzette om het tij te keren; met reuzen in elke linie – Sánchez, Sissoko, Llorente – renden de grote kerels de kinderen van Amsterdam tegen de vlakte, maakten hun combinatiespel onmogelijk. Niet techniek of inzicht dicteerde de gebeurtenissen, maar longinhoud, loopvermogen en kracht.

De lichtvoetige Neres kegelde tegen het gras, Schöne ontbrak het aan tegenkracht (en werd vervangen) en achterin was het bij Ajax alle hens aan dek.

Overigens: nooit in paniek.

Gulzig

En dat was meteen in die vreeswekkende periode een nieuwe revelatie van dit Ajax: het kan op zijn Italiaans stug verdedigen. Maar wat een merkwaardige ervaring na afloop: de gewonnen uitwedstrijd werd met gemengde gevoelens ontvangen. Mooi en oké, en niet gek, maar waar was de magie gebleven van dat eerste half uur? We zijn gulzig, we willen er meer van, meer en meer. En niet alleen in Nederland.

De Ajax-magie brengt ook (en misschien vooral) in het buitenland lyrische pennen in beweging, zoals na de wedstrijd in Turijn tegen Juventus, toen de verslaggever van de Britse The Independent Ajax vergeleek met een vlinder: volop schoonheid, maar een kort leven. Slechts één seizoen kan dit team glanzen, daarna valt het onherroepelijk uiteen. Na de wedstrijd in Londen was het de beurt aan de verslaggever van The New York Times om in zwierige bewoordingen te vatten wat hij had gezien. Het las als het begin van een roman.

In die eerste seconden van zijn eerste halve finale in de Champions League, de grootste wedstrijd van zijn carrière, op het hoogste podium, met het stadion van Tottenham Hotspur razend en brullend om hem heen en met de ogen van de wereld op hem gericht, met het gewicht van Ajax’ gouden verleden op zijn rug en de hoop van de toekomst op zijn schouders, controleerde Frenkie de Jong de bal. Hij keek op. En hij maakte een schijnbeweging. (...)
De schijnbeweging omvatte alles; de schijnbeweging verklaarde het allemaal. (...) Zelden zal een 21-jarige zo op zijn gemak zijn geweest in zulke omstandigheden, in zo’n omgeving. De Ligt is de kapitein, en leider van dit Ajax-team. Hakim Ziyech is de verbeelding. De Jong is het brein.

Daarna vervolgde de beschrijving van de schijnbeweging (‘een danser die een tango begint’) en je voelde hoe het domein van de sport werd verlaten; Ajax, dit Ajax, heeft cultuurgeschiedenis geschreven.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Lees ook: 

Het andere succesverhaal over Ajax

Ajax, een bende hongerige jongens, die Europa verovert, overal voorbij raast: dat spreekt tot de verbeelding. Maar trainer Ten Hag en zijn spelers houden oog voor de andere kanten van het spel.

Het succes van Ajax: niet dankzij Cruijff, en toch ook weer wel

Directeuren Van der Sar en Overmars stuurden het beleid van Cruijff bij. Nu kunnen ze jubelen om het succes van Ajax. Zij en trainer Ten Hag werden beter, handiger.

Deel dit artikel

Mooi en oké, en niet gek, maar waar was de magie gebleven van dat eerste half uur?