Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Actie voor 'verdwenenen' van Wit-Rusland

Home

Eric Brassem

In Nederland wordt deze week actie gevoerd tegen de ’verdwijning’ van vier opposanten in Wit-Rusland. De vader van Lera Krasovskaja (26) is al negen jaar spoorloos.

Midden in de nacht van 16 op 17 september 1999 schrok Lera Krasovskaja wakker. „Ik hoorde mijn moeder beneden bellen – met de politie, het ziekenhuis, vrienden, iedereen die maar zou kunnen weten waar mijn vader kon zijn.”

Die avond was Anatoli Krasovski, zakenman, naar de sauna gegaan met zijn vriend, de oppositieleider Viktor Gontsjar. Wat er precies is gebeurd nadat ze de sauna hadden verlaten, is nooit opgehelderd. Maar de logica laat weinig ruimte voor een andere conclusie dan dat de twee zijn ontvoerd door de geheime dienst KGB, en zijn omgebracht.

Dat denkt ook rapporteur Christos Pourgourides van de Raad van Europa, die in 2004 onderzoek deed naar de verdwijning van vier opposanten van het regime. In zijn rapport meldt hij dat ex-KGB’ers hebben getuigd hoe een speciale eenheid van de dienst politieke opponenten ombracht. De autoriteiten hebben er alles aan gedaan om de zaak toe te dekken, tot op de dag van vandaag.

Lera: „Ergens in je achterhoofd houd je altijd een beetje hoop. Maar als ik rationeel denk, weet ik dat hij vermoord is”. Dus concentreert ze haar hoop op iets anders: „Dat ik ooit te weten kom wat er precies gebeurd is. Mijn moeder, mijn zuster en ik móeten weten hoe hij is omgebracht, en door wie. Zolang je dat niet weet, kun je er geen vrede mee hebben.”

En de schuldigen moeten berecht worden, maar dat zal niet gebeuren zolang de dictatuur (zie kader) aanblijft. „Het regime weet dat verlies van de macht voor hen ook het verlies van hun vrijheid zou betekenen. Daarom klampen ze zich des krampachtiger vast aan de macht.”

Lera heeft sinds 1999 vaak actie gevoerd voor de ’verdwenenen’. In de Wit-Russische hoofdstad Minsk moest ze daarbij rennen voor KGB-knokploegen: „Die lege blik in hun ogen, alsof ze geen mensen zijn” . In Amsterdam, waar ze dankzij een speciale beurs studeert (cultuur en media), is ze actief voor internationale organisaties die zich met het thema bezighouden.

Morgen worden in Eindhoven, zusterstad van Minsk, vier bomen geplant, voor Anatoli Krasovski en Viktor Gontsjar en voor de eveneens verdwenen politicus Joeri Zacharenko en de journalist Dimitri Zavadski.

Donderdag speelt een Wit-Russisch theatergezelschap in de Rotterdamse Stadsschouwburg een stuk over de liefdesgeschiedenis tussen Lera’s vader en moeder. „Ik heb het al gezien in Minsk, in een privéwoning, want de autoriteiten staan niet zoiets niet in een theater toe. In Minsk barstten mensen in tranen uit. Ik ben nieuwsgierig hoe het Nederlandse publiek reageert.”

Deel dit artikel