Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Actie tegen kistkalveren leeft hier nog niet echt

Home

MAAIKE BEZEMER

Het valt mee met de schokkende platen aan de muren van het Peta-kantoor in Amsterdam. Foto's van opengereten varkens, een zielig vosje, een dansende circus-olifant en slechts een klein kaartje van twee mestkalveren. “Aandoenlijk hè”, zegt Geoffrey Deckers. De beesten bijten elkaar, maar het ziet er vrij liefdevol uit. “Echt iets dat je naar familie stuurt.”

Hoe komt iemand van 26 jaar toch zo cynisch? Deckers vindt het feit dat hij een aantal keer tot zijn knieën in het bloed heeft gestaan reden genoeg. Dierenleed heeft hij veel gezien en Nederland blijft, volgens zijn waarnemingen, op dat gebied niet achter bij andere landen.

De anti-kistkalveren-acties van Peta - de Nederlandse tak van het oorspronkelijk Amerikaanse 'People for the Ethical Treatment of Animals' - leveren behalve enthousiaste telefoontjes van actievoerders, ook reacties op van boze boeren. Zij menen dat hen het brood uit de mond wordt genomen. Gisteren stond de politie bij Deckers voor de deur vanwege een bommelding.

Volgens de veganist - die dus echt alle dierlijke produkten inclusief melk en eieren laat staan - komt het dreigement van de kant van nertsfokkers. Maar kalvermesters zijn als dader ook niet uitgesloten.

Het anti-bont-item is sinds een paar weken overschaduwd door het leed van kistkalveren. In Groot-Brittannië wordt al weken gedemonstreerd tegen het exporteren van kalveren. Daar is het verboden om de dieren in een kist te mesten. Maar door export naar Nederland en België komen ze alsnog in een kist terecht.

In Nederland werd drie dagen geleden een eerste actie georganiseerd. Leden van Peta wisten met een ladder en een tapijt op het platform op Schiphol-oost te komen. Maar ze slaagden er niet in om een vracht kistkalveren uit het Britse Coventry tegen te houden. Morgen doen ze een tweede poging.

Deckers is ervan overtuigd dat acties de wereld kunnen verbeteren. “Door het protest van de Britten is het transport van kalveren uit Groot-Brittannië met eenderde afgenomen, dat is toch duidelijk een vooruitgang.” Of in Nederland ook zoveel mensen de straat op gaan is maar de vraag. Hier wordt amper kalfsvlees gegeten. Vijfennegentig procent van het kalfsvlees wordt geëxporteerd, voor de helft naar Italië.

Toch is de office-manager optimistisch over hetgeen de Nederlandse tak van zijn organisatie kan uitrichten. “We zijn pas vier maanden actief in Nederland en je ziet het: nu al enorm geliefd”, reageert hij op de bommelding. “Het is niet zo dat we in de verte een luchtkasteel zien en daar naar toe rennen. Ik denk echt dat we mensen kunnen overtuigen van het feit dat ze geen dierlijke produkten nodig hebben.”

Op de overheid rekent hij daarbij niet. Ook niet op minister Van Aartsen van landbouw. “Die arme man. Hij wordt van alle kanten onder vuur genomen.” Dat de minister zich maandag in de Europese Raad van landbouwministers sterk gaat maken voor een verbod op het mesten van kistkalveren, zegt hem niet zoveel. Natuurlijk werkt een verbod beter in Europees verband, maar volgens Deckers blijft het een waandenkbeeld. Van Aartsen wil nieuwe richtlijnen voor het houden van kalveren, maar daarmee moeten wel alle lidstaten instemmen.

“Italië, Frankrijk en Spanje zijn de landen die alles op dierengebied tegenhouden”, zegt Deckers. In dit geval maakt Van Aartsen volgens hem ook geen schijn van kans, ondanks steun van de Denen en Britten.

Geoffrey Deckers richt zich liever op de consumenten. Hij denkt dat informatie verstrekken voldoende is om mensen van vlees af te krijgen. “De kistkalveren die te zien zijn in de media, zijn net drie maanden oud. Tegen de tijd dat ze geslacht worden, zijn ze in plaats van veertig kilo driehonderd kilo en puilen ze de kisten uit, maar dat laten de mesters liever niet zien.”

In eerste instantie was Deckers 'slechts' vegetariër, maar nu heeft hij alle produkten afgezworen, waarvoor volgens hem een dier wordt misbruikt. “Voor een goede melkproduktie moeten koeien elk jaar een kalf krijgen. En dat kalf moet na twee of drie dagen worden weggehaald, anders kan er niet gemolken worden. Ik heb er ook nooit bij stil gestaan dat er voor mijn glazen melk ieder jaar een kalfje bij zijn moeder wordt weggehaald.”

Volgens Peta zijn dieren er niet voor het vlees, niet voor de melk, en ook niet om te dragen - in de vorm van bont -, om proeven mee te doen, of om te amuseren in circus of dolfinarium. Dat niet iedereen positief reageert op dat idealisme, verbaast Deckers niet. Hij begrijpt zelfs de nertsfokker, die hem nog vijf minuten de tijd geeft om van zijn terrein te lopen, voordat hij een geweer pakt.

“Die mensen denken aan hun bedrijf en zien een faillissement voor zich. Het is ook niet best voor de economie als alle mesterijen en fokkerijen ineens zouden ophouden. Maar afbouwen kan wel geleidelijk. Een boer die met pensioen gaat, moet eenvoudig niet worden vervangen.”

Zolang er vraag is, is er volgens Deckers ook aanbod en is het logisch dat boeren ook wat doen met de kalfjes, die van hun moeders worden gescheiden. “Dat levert immers geld op. Als de consument niet meer wil, dan passen de boeren hun produkten wel aan. Kisten zijn er om de vleeseter tevreden te stellen, niet de boer. Hoe minder het kalf beweegt des te witter en dus aantrekkelijker het vlees.”

Het woord kist mag Deckers overigens niet gebruiken voor de box van - nu nog - 1.70 meter bij 70 centimeter waar kalveren het grootste deel van hun leven doorbrengen. Deckers: “Kisten zonder deksel moet ik zeggen.” De veesector heeft het over individuele huisvesting, maar dat krijgt de veganist nauwelijks uit zijn strot. “Het lijkt wel of ze een villa hebben.”

Op Schiphol landen normaal gesproken drie vliegtuigen per dag met telkens zo'n negentig Britse kalveren aan boord. Inmiddels is dat door de Britse demonstraties afgenomen, maar de Nederlandse actievoerders zullen proberen de druk nog meer te vergroten. Maar echt makkelijk is dat niet.

“Het vliegveld bij Coventry is zo klein, je moet werkelijk blind zijn om het vliegtuig niet te zien aankomen. Op Schiphol ligt dat wel wat moeilijker. Het zijn kleine vliegtuigen, dus we zijn al zo ver dat we ze aan het geluid herkennen. We weten hoe laat ze vertrekken en aankomen, maar er zijn zoveel in- en uitgangen bij Schiphol, ze kunnen makkelijk een andere poort nemen.”

Nog een probleem is het strikken van mensen voor dergelijke acties. Want, verduidelijkt Deckers, de Nederlandse leden van Peta, zo'n 5600, zijn heus niet allemaal werkloos, zoals zo vaak gedacht wordt. “Ze moeten vrij vragen om mee te kunnen doen.”

Deel dit artikel