Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Aan de vooravond van de ideale samenleving

Home

WOUTER TER HEIDE

De auteur is publicist.

Een optimisme dat wordt gevoed door de continue stroom vluchtelingen en asielzoekers, die het multiculturele of pluriforme aanzien van onze samenleving dagelijks doet toenemen. Een oogstrelende veelkleurigheid, die met een beetje goede wil als voorafbeelding is te beschouwen van de ideale toekomst, door Anna Enquist in haar herdenkingstoespraak bestempeld als de 'Grote Illusie' - waarop elke religie is gericht.

Om deze veronderstelling aannemelijk te maken is allereerst de oprichting geboden van een breed platform waarop joden, christenen en moslims elkaar indringend bevragen. Niet over onoplosbare godsdienstige vraagstukken als de Drie-eenheid of Jezus' God-zijn, maar over elkaars visie op de 'ideale toekomst'. Dáárin moeten joden, christenen en moslims elkaar kunnen vinden, waardoor vruchtbare samenwerking mogelijk wordt met alle heilzame of positief maatschappelijke consequenties vandien.

De deelnemers aan het multireligieus platform zullen op zeker moment tot het inzicht komen dat wat in joden- en christendom het rijk Gods heet - een samenleving waar vrede, gerechtigheid en liefde heerst - te vergelijken is met het islamitische begrip oema: een eenheid beogende maatschappij waar ieder zich thuis voelt ondanks de verschillen van ras, taal en beschaving. Met andere woorden, door de indringende openhartige bevraging zal het joden, christenen en moslims zonder meer duidelijk worden dat zij in wezen eenzelfde rechtvaardige en vredelievende mondiale samenleving voorstaan.

Wat de verwerkelijking van dit eender religieus/maatschappelijk ideaal betreft, zullen zij vervolgens tot de ruiterlijke erkenning moeten komen dat het kapitalisme hieraan geen enkele bijdrage kan leveren. Voor elk weldenkend mens is het zo langzamerhand immers zonneklaar dat dit economisch systeem het onrecht (met als reactie agressie, moord en doodslag) stelselmatig doet toenemen, omdat het uitsluitend floreert door uitbuiting van mens en milieu.

Rechtsbewustzijn

Gelukkig zijn wij bij machte hieraan een definitief einde te maken door ons bewust te worden van de tijdgeest. In de afgelopen vijftig jaar is deze namelijk langzaam maar zeker doordesemd geraakt van de mensenrechten, dankzij de niet aflatende inzet van mensenrechtenactivisten en -organisaties overal ter wereld. Voor het eerst in de geschiedenis kan er anno 1996 dan ook gesproken worden van een mondiaal rechtsbewustzijn, hoe mystiek dit ook moge klinken en ongrijpbaar (dus politiek niet relevant, volgens het gangbare pragmatisme) dit ook moge schijnen.

Het is echter de schijn die hier bedriegt, ervan uitgaande dat deze unieke juridische creatie voorafgaat aan de maatschappelijke vertaling daarvan, de 'mondiale rechtsstaat'. Vandaar dat ik er heilig van overtuigd ben dat wij - als mensheid - aan de vooravond staan van de effectuering van de Universele verklaring van de rechten van de mens. Het gemeenschappelijk door alle volkeren en alle naties te bereiken ideaal (uit de preambule van de universele verklaring), waarin voor joden en christenen het Rijk Gods is te herkennen, voor moslims de oema en voor socialisten de socialistische heilstaat, omdat daarin de diabolische rol van het kapitalisme (dat iedereen in zijn macht heeft en zo ons allemaal gevangen houdt en tot loonslaaf maakt) is uitgespeeld.

Ter realisering van hun 'ideale toekomst' staan joden, christenen, moslims en socialisten dan ook voor de taak gehoor te geven aan de tijdgeest, door zich gezamenlijk sterk te maken voor de verwerkelijking van de gemeenschappelijk onderschreven mensenrechten.

Een grondige reorganisatie van de Verenigde Naties is daarvoor een eerste vereiste, die via een algemene VN-conferentie ter herziening van het Handvest haar beslag moet kunnen krijgen. Met name moet daarbij worden gedacht aan de opheffing van de Veiligheidsraad, waardoor de uitzichtloze machtsverhoudingen in onze volkerenorganisatie (veroorzaakt door het uit het achterhaalde machtsdenkend voortvloeiende vetorecht, dat indruist tegen de geest van de mensenrechten en daarmee tegen de tijdgeest) teniet worden gedaan.

Automatisch krijgt de Algemene Vergadering daardoor de noodzakelijke ruimte uit te groeien van een ongeloofwaardig mondiaal praatcollege (waarin regeringen in de eerste plaats hun eigen belangen plegen te verdedigen, die veelal samenvallen met de gevestigde orde en in strijd zijn met rechten van mensen) tot een mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden. Een waar wereldforum, bemand door boven de partijen staande universalisten, wereldburgers of onafhankelijke lieden die het vertrouwen van de wereldbevolking genieten doordat zij niet alleen over de nodige kennis beschikken, maar bovendien in staat zijn om in perfecte harmonie een wereldbeleid uit te stippelen waarmee de schrijnende wereldproblemen adequaat (dus zonder wapengekletter!) kunnen worden aangepakt. Dat daarmee tegelijkertijd een einde komt aan het zinloze/mensonterende oorlogsgeweld, moge duidelijk zijn.

Tevens kan er geen misverstand over bestaan dat geen VN-lidstaat bang hoeft te zijn voor aantasting van zijn eigenheid. Integendeel, elk land zal juist worden uitgedaagd het beste van zichzelf te geven in de mondiale strijd om het bestaan, die de Algemene Vergadering - als Family of Men - na de reorganisatie van de VN dagelijks zal moeten voeren in het belang van het algemeen. De democratie in optima forma.

Deel dit artikel