Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

100 dagen leven als holbewoner in de grote stad

home

Wilfred van de Poll

Als je honger hebt, ga je vanzelf jagen, meent 'holbewoonster' Marianne van Dijk. © Jean-Pierre Jans

Marianne van Dijk doet een filosofisch experiment door 100 dagen als 'holbewoonster' door de stad te lopen. De verslaggever wandelt blootsvoets mee.

Gladde stoepstenen
Merk je dat de stad heel anders binnenkomt?" Blootsvoets loopt Marianne van Dijk op een doordeweekse middag naar de Albert Heijn. De 30-jarige filosofe leeft honderd dagen als een holbewoonster en schoenen hadden ze in het stenen tijdperk nog niet. Uw verslaggever doet tijdens deze reportage ook zijn schoenen uit, want anders blijft het zo theoretisch. En inderdaad, je ziet en hoort en de stad nu niet alleen, je voelt haar ook. Straatklinkers zijn stekelig, stoepstenen glad en zacht, en weldadig warm als de zon erop heeft gestaan.

De Albert Heijn komt óók heel anders binnen. Zo vertellen je voeten je precies wanneer je koelvakken nadert. Mensen kijken ons met opgetrokken wenkbrauwen aan. Van Dijk legt biologische kip in haar mandje en loopt naar de kassa. Ze komt hier enkel voor groente en vlees. De andere schappen slaat ze over, want diepvriespizza's en stroopwafels behoren natuurlijk niet tot het paleolithische assortiment. Duur is haar dieet wel. "Ik ben iets van drie keer zoveel kwijt aan eten."

Haar 'hol' bevindt zich drie hoog in Amsterdam-West. Van Dijk bakt het vlees en maakt thee van kamillebloemen en kaneelstokjes. Naast de kip gooit ze ook een stukje lever in de pan, want de oermens was volgens haar verzot op organen. Pasta, rijst of aardappelen eet ze niet. Suiker, in welke vorm dan ook, is uit den boze.

Kappers en ladyshaves
Met onze buit gaan we naar haar kamer. Tussen een zak wortels en een afgekloven paprika ligt een opengeklapte Toshiba-laptop. Want nee, consequent is ze niet. Ze is de eerste om dat toe te geven. "Ik wil kijken welke gewoonten van toen nog te integreren zijn in het moderne leven. Ik voer geleidelijk aan steeds meer elementen in. Als iets geen meerwaarde blijkt te hebben, dan stop ik daar gewoon weer mee."

Kappers en ladyshaves had je toen nog niet, dus heeft Van Dijk inmiddels een wilde bos krullen en ook onder haar oksels en op haar benen groeit het haar welig. Wat daar precies de meerwaarde van kan zijn, weet ze niet goed. Met tandenpoetsen is ze ook opgehouden. Ze gebruikt geen wekker en staat op met het eerste zonlicht, rond vijf uur - diepe wallen onder haar ogen verraden dat ze daar nog aan moet wennen. Ze doucht met koud water. Zonder zeep. Aan het begin rook ze dat ze stonk, maar na een paar weken was dat voorbij. "Mijn kleren stop ik nog wel gewoon in de wasmachine. Ik wil niet dat mensen mij echt gaan mijden."

Naast haar bed ligt een boek met de titel 'The Singing Neanderthals'. Van Dijk: "Nadat ik op aanraden van een vriendin een jaar lang een paleo-dieet had gevolgd, begon de prehistorie me steeds meer te interesseren. Vandaar dit experiment als holbewoner. Ik wil weten hoe ze toen leefden. En hoe leefden de vrouwen? Die zaten echt niet allemaal thuis op de kinderen te passen."

Nostalgie
Vrouwen deden volgens haar mee aan de jacht. Zelf wil ze ook gaan jagen. "Een dier doden, ik word al misselijk bij het idee. Maar als je echt honger hebt, doe je het. Dus dan ga ik gewoon eerst een paar dagen niet eten."

Het is niet dat ze de oertijd idealiseert, zegt ze, terwijl ze een stukje kip in haar mond stopt, maar met filosoof Thomas Hobbes, die het leven in de natuurstaat 'eenzaam, armoedig, afstotelijk, beestachtig en kort' noemde, heeft ze niets. "Men was juist minder gewelddadig dan nu. Er waren zo weinig mensen dat ze niet om land hoefden te vechten. Soortgenoten doden is niet natuurlijk, dat doen dieren ook niet. En ja, de gemiddelde leeftijd was rond de dertig, maar dat lag vooral aan een hoge kindersterfte. Ze leefden verder heel gezond en gelukkig, ze konden wel honderd worden. Af en toe rent er een dier achter je aan, dan ben je even gestrest. Daarna kun je weer rustig rondscharrelen."

Ze denkt na. "Weet je, ergens voel ik me ook dankbaar jegens hen. Doordat zij zo goed voor zichzelf zorgden, zijn wij er nu. Dan denk ik: wow, wat knap. Bedankt dat ik er ben."

Tandarts niet blij
Inmiddels is het gaan regenen, en flink ook. Met haar niet-geknipte nagels maakt Van Dijk haar tanden schoon; ze moet zo naar de tandarts. Terwijl we over de koude, natte stenen lopen, prijs ik in gedachten de uitvinder van de schoen. Van Dijk krijgt van die blote voeten meer zelfvertrouwen, zegt ze. "Ik voel me veel stoerder dan vroeger. Zo van: wie maakt me wat? Ik ben mezelf opnieuw aan het uitvinden."

De tandarts is niet erg te spreken over haar nieuwe levensstijl. Terwijl ze met een elektrisch apparaatje haar plak verwijdert, zegt ze: "Fluoride is heel belangrijk, meisje. Zo krijg je gaatjes. Je kunt wel denken: die oermensen hadden nog geen vullingen of kunstgebitten, maar ja, die waren ook al dood voordat ze die nodig hadden."

Freak
"Tandartsen hadden ze trouwens ook nog niet", merkt de tandartsassistente droogjes op.

Op de terugweg wijzen Marokkaanse jochies ons joelend na. Andere voorbijgangers maken opmerkingen als 'schoenen verloren?' Het stenen tijdperk heeft wat mij betreft wel weer lang genoeg geduurd, maar Van Dijk haalt haar schouders op. "Ik heb nu al zo vaak opmerkingen gekregen", vertelt ze. Soms is het wel eens te veel. "Als mensen je echt aankijken alsof je compleet geschift bent - dat vind ik niet leuk. Ik wil niet overkomen als een freak."


Paleotrend

Meer mensen willen terug naar het stenen tijdperk. De paleotrend begon in Amerika, waar 'The Paleo Diet' (2002) van de Amerikaanse voedingsdeskundige Loren Cordain een bestseller werd. Toonaangevend is de blog marksdaily-apple.com van Marc Sisson, waarop hij over 'primal living in the modern world' bericht. Verder zijn er tal van websites die de Paleo Lifestyle promoten. Daar valt bijvoorbeeld ook paleofitness onder - want het ideaal is niet alleen om het menu van de holbewoners zo getrouw mogelijk te benaderen, maar ook om te leren van hoe zij zich bewogen. Dat zou gezonder en natuurlijker zijn dan hoe wij dat tegenwoordig doen.

Lees verder na de advertentie

 
Ik wil niet overkomen als een freak

Als je honger hebt, ga je vanzelf jagen, meent 'holbewoonster' Marianne van Dijk. © Jean-Pierre Jans

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.