Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Ze worden daar veel te dronken gevoerd'

Home

HELENE BUTIJN

GRONINGEN - De coupé in een late trein naar Groningen is vol. Een aantal jongeren ligt languit, de benen op de armleuningen. De coupé zit vol leden van Albertus Magnus, samen met het corps Vindicat atque Polit een van de grootste studentenverenigingen van Groningen.

“Heel erg naar”, vinden ze de gebeurtenissen bij het corps. In een van de corpshuizen overleed dinsdag een 18-jarig aspirant-lid van Vindicat. Hij moest van zijn nieuwe huisgenoten een liter jenever drinken en overleed later aan een epileptische aanval.

“Echt verschrikkelijk”, zegt rechtenstudente Inge (19). “Het had bij ons ook wel kunnen gebeuren.” Ester (19, rechten) en Wendy (20, pabo) twijfelen daaraan. “Nou, bij die huizen van Vindicat moet je je altijd indrinken. Die mensen worden veel te dronken gevoerd, dat gaat gewoon te ver.” De vriend van Ester is lid van Vindicat. “Je schrikt ontzettend, als je zoiets hoort. Shit, misschien is het wel een bekende.”

De ontgroening bij Albertus is bijna afgelopen. De groep heeft zich vandaag 'ingevochten' bij een Rotterdamse zustervereniging. “Bij ons is het gezellig, bij Vindicat is het toch ruwer”, denken de studentes.

Ook Albertus kent huizen waar vooral eigen leden wonen. “Maar je hoeft je niet in te drinken en kan altijd nee tegen iets zeggen”, vertelt Inge. “Je gaat gewoon ergens borrelen en dan krijgt één de kamer. Gewoon hospiteren, al is het wel een beetje een keuring.” Bij Vindicat kent volgens hen ieder huis daarnaast een eigen ontgroening. “Dat is daar ook belangrijk. Je moet zorgen dat je in een prominent huis komt en hoe prominenter het huis, hoe zwaarder de ontgroening”, weet Ester. Inge: “In corpshuizen moet je als feut ook van die rotklusjes doen.” Ester: “Dan wordt je 's nachts uit bed gehaald om een eitje te bakken of zo.”

Van tijd tot tijd lopen ouderejaars door het gangpad. Ze dragen een helgroene broek en een helrood jack waarop in groene letters POC staat. “Het dak eraf!”, roepen ze “In deze coupé gaat het dak eraf!” De rest blijft rustig slapen of praten.

Tijdens de ontgroening is het bij Albertus ook gezelliger, vinden de studentes. “Bij ons lopen er constant leden van de POC rond, de Permanente Ontvangst Commissie. Die vangen je op, zijn heel lief als je even een probleempje hebt. Dat hebben ze bij Vindicat niet.” Ester: “Ja, als je echt wat hebt, kan je daar wel naar iemand toe, maar het is daar niet zo dat ze even aardig doen.”

Nieuwe leden van Albertus wordt naar hun medische achtergrond gevraagd. “Maar dat doen ze bij Vindicat beter”, weet Ester. “Bij ons vragen ze alleen of je blessures hebt, en of je medicijnen gebruikt. Bij Vindicat wordt je echt helemaal gecheckt.”

'Zuur'

Dat nu zoveel aandacht wordt besteed aan de gebeurtenissen in het corpshuis, vinden de Albertianen 'zuur' voor Vindicat. “Vooral omdat het niet om een ontgroening van de vereniging gaat, maar om iets van het huis zelf. Dat is moeilijk te controleren”, zegt André (19, rechten).

Uit een stoel klinkt een slaperige, schorre stem: “Assen? Geintje! Zijn we er al bijna? Is dit echt Assen?” De Albertianen stromen de trein uit.

In de binnenstad van Groningen is het nog druk. Leden van Vindicat zwijgen over het gebeurde. Een jongen wil wel kwijt dat hij het ongeluk van afgelopen weekeinde 'eigenlijk erger' vindt. Vindicat organiseerde vrijdag in het kader van de ontgroening een feest in Midlaren. Een aspirant-student viel dronken buiten de feesttent in slaap. Toen een dronken ouderejaars een bestelbus wilde verplaatsen, reed hij over hem heen. De jongen ligt zeer ernstig gewond in het ziekenhuis. Zijn toestand is nu stabiel, laat de senaat weten.

“Dat van die epilepsie kan je niet weten”, vindt een lid van Vindicat, “dat ongeluk is toch wat anders.” Zelf woont hij ook in een corpshuis. “Maar ik heb me niet zo hoeven indrinken. Een paar glaasjes champagne, ja, verder niet.”

In de ochtend is het stil in de H. W. Mesdagstraat. De bewoners van nummer 14a ('Huize van Marum') zijn de stad uit of logeren bij vrienden, weet een overbuur. “Wat daar is gebeurd, kan natuurlijk niet.” In en rond de Mesdagstraat zijn meer corpshuizen. De bewoners van 'Huize Thirty Minds' en 'Huize Father Tuck' kennen de bewoners van Huize Marum goed, weet een verkoopster van de nabijgelegen slijterij. Maar het is er stil, de bewoners doen niet open.

“Ik dacht meteen: Als ík die fles maar niet aan ze heb verkocht”, zegt ze. De studenten uit de huizen van Vindicat zijn trouwe klanten. “Gisteren waren de jongens van Father Tuck hier nog. Het zijn allemaal kakkers, maar wel heel aardig hoor. Ze waren allemaal ontdaan. De huisoudste kent die jongen nog uit Rotterdam.”

Meestal kopen de Vindicaters bier bij haar. “Maar ze drinken verder ook veel.” Tijdens de groentijd drinken ze vooral op de sociëteit. “Wij merken dat nooit zo in de omzet.” Een drankverbod heeft volgens haar weinig zin. “Dat is moeilijk te controleren. En die jongens lusten altijd wel wat.”

In Nieuwsblad van het Noorden stelt rector Sander Egels van Vindicat dat de huisgenoten van de student op de hoogte waren van zijn epilepsie. “Of dat artikel waar of niet waar is, kan ik niet zeggen”, stelt een woordvoerder van het corps bij navraag. “We hebben contact gehad met zijn familie en zijn vader zegt dat hij nooit eerder een epileptische aanval heeft gehad.”

De vlag bij de sociëteit hangt halfstok. De senaat overlegt nog over maatregelen. Eerstejaars mogen volgens een woordvoerder in de groentijd alleen wat drinken bij 'speciale gelegenheden', zoals het feest van vrijdag. “We hebben al besloten dat dat volgend jaar anders gaat”, zegt de woordvoerder. Verder is het corps nog steeds 'zwaar in de rouw' en bezig met de voorbereidingen voor de crematie van zaterdag.

“Toch begrijp ik niet waarom ze geen arts hebben ingeschakeld”, zegt een buurtbewoonster. “Eén bewoner was, heb ik gehoord, student medicijnen. Ze moeten toch hebben gezien dat hij er ernstig aan toe was, dan doe je toch wat? Ik vind dit echt crimineel.” Een alcoholverbod, zoals rector magnificus F. van der Woude bepleit, gaat haar toch te ver. “Je mag verwachten dat die jongelui zelf verantwoordelijkheidsgevoel hebben, zelf hun grenzen kunnen stellen. Het is treurig. Die jongen wilde blijkbaar dolgraag in die gemeenschap worden opgenomen. Hij heeft zich aan dit alles onderworpen, om maar te worden toegelaten.”

Deel dit artikel