Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Wij vullen die 'C' anders in dan de EO'

Home

door Jeroen den Blijker

Frits Brink vertrekt binnenkort als voorzitter van de NCRV. Een gesprek over het kreupele paard van Hilversum en de 'C' van zijn omroep.

Hij ziet er bepaald niet uit als een party-animal. Eerder een beetje saai, met zijn stropdas, dasspeld en keurig kapsel. Toch zal Frits Brink (55) juist de glamour en glitter van Hilversum gaan missen. ,,Soms werd ik zelfs gereden naar zo'n evenement.''

Hij lacht: in feite gaan die gala's, waar Hilversum zo sterk in is, natuurlijk helemaal nergens over. Maar een beetje Spielerei, da's zelfs aan een in hart en nieren hervormde jongen als Frits Brink wel besteed.

Weg bij de NCRV had hij in ieder geval niet gehoeven. Zijn herbenoeming was eigenlijk al geregeld. ,,Maar toen kwam Philadelphia Zorg, waar ze nog een voorzitter voor de raad van bestuur zochten.'' Dus zei hij 'ja'. Brink kent de zorginstelling Philadelphia -hij is onder andere voorzitter van een oudervereniging. En: ,,Hoeveel mensen krijgen op mijn leeftijd nog de kans om zo'n stap te maken?''

In essentie is besturen toch overal hetzelfde, merkte Brink al eerder in zijn loopbaan. Als politie-officier, bestuurslid van de basketbalbond of burgemeester van Veenendaal, maar ook als NCRV-baas: de processen, ambities en problemen zijn vergelijkbaar.

Wat natuurlijk ook bij zijn vertrek meespeelt is dat 'Hilversum' lang niet meer zo spannend is als bij zijn aantreden, in 1997. Toen had 'Den Haag' nog de kolder in de kop en moest het 'daar in Hilversum' allemaal anders. De koninkrijkjes van de omroepvoorzitters moesten worden geslecht.

Inmiddels kennen we het resultaat. De échte macht van de publieke omroep is nu een zaakje van drie heren: de leden van de raad van bestuur van de NOS -Wolffensperger, Dirks en Van Beers. De omroepvoorzitters mogen 'meepraten' in de raad van toezicht. Terwijl de zendercoördinator, de man aan de knoppen die bepaalt wat op de buis komt, in dienst is van de NOS.

,,Een kreupel paard'', oordeelt Brink over de wettelijke regeling die ten grondslag ligt aan dit bestuursmodel. Natuurlijk wil hij zijn ogen niet sluiten voor de jubelverhalen van de NOS-top: het marktaandeel van de publieke omroep stijgt. ,,Maar dat komt vooral door de goede programma's die wij, omroepen, leveren'', meent Brink, die het oude model van de 'thuisnetten' koestert. Dat was wel zo goed voor de herkenbaarheid van de omroepvereniging.

In de dagelijkse praktijk blijft het in 'Hilversum' vooral goed gaan door de persoonlijke verhoudingen, meent Brink. Omdat bijvoorbeeld Ton F. van Dijk, netcoördinator van Nederland 1, geen scherpslijper is. ,,Maar de huidige organisatievorm heeft in zich dat er voortdurend clashes zullen ontstaan'', voorspelt hij.

Maar clashes, ach, waarover dan? Hilversum zoekt problemen waar ze uiteindelijk niet blijken te zijn, zo leert de recente geschiedenis. In de bestuurskamer van de NOS verzette Brink zich twee jaar geleden bijvoorbeeld heftig tegen de komst op Nederland 1 van de EO, de omroep die zo graag God op ieder net wil. ,,Er wordt karaktermoord gepleegd op de best bekeken publieke zender'', waarschuwde ook Cees Labeur, eindredacteur van Netwerk, destijds.

Maar nu blijkt wat extra God voor Nederland 1 heilzaam te werken. ,,De zender is uitgegroeid tot een absoluut succes'', zegt Brink. Maar of dat nou door de EO komt? ,,We maken gewoon goede programma's. Wel is de EO de grote winnaar. Twee keer zoveel mensen kijken nu naar Andries Knevel.''

Hij heeft overigens niets tegen de EO (,,Ik houd ook van liederenprogramma's, zet die graag aan, zing mee, als ik de tekst ken.'') En ook zijn EO-collegabestuurders zijn stuk voor stuk voortreffelijke lieden. ,,Maar wij vullen de 'C' wel anders in. De mensen zijn in de loop der tijd geëvolueerd, de NCRV dus ook. Wij maken programma's zoals onze leus doet vermoeden: met liefde, fatsoen, respect en vertrouwen.''

Juist daarom steken hem die krantenartikelen waarin de 'C' van de NCRV de laatste tijd kritisch onder de loep wordt genomen. Vaak opgehangen aan twee pijnlijke juridische affaires waarin de NCRV is verwikkeld: de nasleep van de geruchtmakende documentaires 'Verborgen Moeders', van Thom Verheul, waarin twee vrouwen familieleden beschuldigen van incest, gevolgd door abortus onder dwang dan wel kindermoord. Documentaires waarvoor Verheul geen wederhoor pleegde bij de tegenpartij.

Brink zucht. Hij kijkt met weinig plezier naar deze zaak. ,,Heel vervelend.'' Niet vervelend omdat zijn omroep iets te verwijten is (,,Ik zou die documentaires zo opnieuw uitzenden''), wel omdat de beschuldigde familieleden hun stem verhieven tegen de omroep die fatsoen en respect predikt. Of, zoals Brink het noemt: 'een hetze voeren'. ,,En waarom? Als zij de pers niet hadden opgezocht, waren ze slechts bekend gebleven in kleine kring. Hun aanpak werkt uitsluitend tegen ze.''

Het is toch te verwachten dat mensen die zich beschadigd en beklad voelen hun recht halen? ,,Natuurlijk, naar de rechter mogen ze altijd. Maar de families zochten wel eerst de publiciteit.''

Maar Brink weet als voormalig politie-officier toch ook dat 'hervonden herinneringen', de kurk waarop beide documentaires drijven, uiterst omstreden zijn? ,,Natuurlijk weet ik dat. Maar in de documentaire gaat het niet om de vraag of de beschuldigingen wel of niet waar zijn: dat weten die families het best. Het gaat over vrouwen die tientallen jaren met trauma's rond lopen. Vrouwen waar veel andere vrouwen zich in herkennen, blijkt uit de reacties. En die mensen moet je in het waarde laten.'' Dat doen de boze familieleden dus niet, meent Brink.

Maar hoe degelijk waren de documentaires als wat simpele telefoontjes van deze krant onlangs leerden dat bijvoorbeeld domineesdochter Jacqeline Broere een verleden kent vol fantasieverhalen? ,,Er is wel degelijk onderzoek gedaan: een jaar lang, bij vooraanstaande instanties'', verdedigt Brink zijn programmamakers. ,,Bovendien vraag ik me af wat er was gebeurd als RTL de documentaires had uitgezonden.'' Dan was van een 'hetze' waarschijnlijk geen sprake, meent Brink. ,,Misschien'', filosofeert hij, ,,hebben we de kritiek juist wel opgeroepen door onze campagne van 'fastoen en respect'. En verder moet de rechter moet maar een oordeel geven over de journalistieke aanpak''.

Maar, zo mag hij graag benadrukken, die affaire van 'Verborgen Moeders' is slechts een enkele dissonant in een verder glorieuze geschiedenis van prachtige NCRV-programma's. ,,Het is natuurlijk gewoon geweldig hoe Jochem van Gelder met zijn 'Praatjesmakers' gemakkelijk 700000 kijkers haalt en kijk naar het succes van 'Heilig Vuur' of 'Rondom Tien': dat zijn programma's die een duidelijke nieuwe invulling aan de 'C' in NCRV geven.''

Deel dit artikel