Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'We gaan niet op de bonnefooi ergens heen'

Home

De telefoon gaat meermalen tijdens het gesprek. Een moeder heeft via via gehoord van een gezin dat terug is naar Kosovo en daar, hoog in de bergen, nog altijd in tenten slaapt. ,,Kunnen we daar niet wat voor doen als we in november weer gaan rijden?'' Even later heeft een vrouw, die bang is dat haar kinderen door de vader zullen worden ontvoerd, behoefte aan een luisterend oor. Nicolien de Kroon neemt een slok lauwe koffie. Over een kwartier verwacht ze een patiënt. Ze heeft per slot ook nog een praktijk als klassiek homeopaat.

Maar in de wijde omgeving van haar West-Friese woonplaats Andijk is ze vooral bekend als Nicolien de Kroon van Motherhood. De stichting die met moeders, vrijwilligers uit het hele land, acties onderneemt voor kinderen in nood, wereldwijd. Met vrachtwagens gingen al duizenden pakketten met etenswaren, speelgoed en al wat nodig kan zijn naar oorlogsgebieden. De moeders rijden mee op de wagens ,,om ze over de grenzen te trekken''.

De jongste, veelbesproken en door grote hulporganisaties bekritiseerde actie was 'Knuffels voor Kosovo'. Wel 75 vrachtwagens vertrokken naar Albanië. En het plan is om in november naar Kosovo te gaan. Wederom met voedselpakketten en speelgoed, maar dit keer ook met gereedschap ('Vaders voor vaders').

Zo gek was het dus niet toen schoolgenootjes van de door hun eigen vader naar Israël ontvoerde Ajoub en Masha, De Kroon vroegen: ,,Nicolien, kun jij ze niet met een vrachtwagen op gaan halen?''

,,Mijn jongste twee kinderen zitten hier in het dorp op dezelfde school als Ajoub en Masha'', vertelt De Kroon. ,,Toen ze anderhalf jaar geleden door hun vader na een familiefeestje waren meegenomen, was dat een grote schok. Sommmige kinderen werden zelf bang. Vroegen zich af of het hen ook kon overkomen. Anderen kregen nachtmerries. En nog altijd houdt het de schoolgenootjes bezig. Ze vragen of Ajoub en Masha een bed hebben en of ze te eten hebben. De ontvoering shockeerde onze kinderen, zoals oorlog kinderen shockeert. Kinderen zien een oorlogssituatie niet aankomen. Opeens is het er. Daar krijgen ze enorme trauma's van.''

De Kroon hoefde niet lang na te de denken toen de moeder van Ajoub en Masha, Janneke Mantel, haar om hulp vroeg. ,,Motherhood helpt kinderen in nood, of het er nou één, twee of honderden zijn. Maar het moet wel haalbaar zijn. We gaan niet op de bonnefooi ergens heen. Alles wat ik vooraf kan regelen doe ik. De papieren zijn ook allemaal in orde voor we vertrekken met gehuurde vrachtwagens met professionele chauffeurs. De moeders die meegaan, zorgen ter plekke voor de distributie. Zo weten we altijd zeker dat de spullen aankomen bij de mensen voor wie ze zijn bestemd.''

De Kroon is net terug uit Israël waar ze bij de Israëlische autoriteiten en de Nederlandse ambassade aandacht vroeg voor de zaak van Janneke Mantel. In de afgelopen anderhalf jaar heeft de moeder zelf tal van gerechtelijke procedures gevoerd en gelijk gekregen. Als haar kinderen in Israël zijn, zijn ze daar illegaal en zullen zij worden uitgeleverd. Punt is alleen dat niemand daar ze lijkt te zoeken.

De Kroon: ,,Ik ben niet naar Israël gegaan om de kinderen te vinden. Dat kan niet, ik ben geen detective. Maar ik heb moeite gedaan de zaak weer op de agenda te zetten en contact gezocht met het Islamitische gerechtshof (de vader van Ajoub en Masha is moslim). Er komt nu een buurtonderzoek en er is contact met de familie van de vader.''

Door de aandacht in de media voor de zaak van Mantel en de tussenkomst van Motherhood, krijgt De Kroon veel telefoontjes van ongeruste moeders die in dezelfde situatie zitten als Mantel of die vrezen dat het hen zal overkomen. ,,Ik ben daar, net als met de hulp aan kinderen in oorlogs- of rampgebieden, heel nuchter in. Ik doe wat ik kan. Niet meer en niet minder. In de eerste plaats bied ik een luisterend oor. En dan deel ik de kennis die ik in de afgelopen tijd heb opgedaan met de zaak van Janneke Mantel.''

Weer een telefoontje. Iemand heeft gehoord dat er in Kosovo vooral behoefte is aan zelfrijzend bakmeel, suiker, olie en macaroni. 'Alles opschrijven' is het advies van De Kroon. Misschien moet er ook worden nagedacht over luchtbedden.

Grote hulporganisaties hebben wel eens kritiek op de manier waarop Motherhood te werk gaat. Spontaan en met ingezamelde pakketten. Maar dat is juist haar kracht. ,,Het zijn bliksemacties, maar zeker geen wilde acties. Korte lijnen, geen lange vergaderingen en dus een minimum aan overheadkosten. Ik heb een lange lijst met vrijwilligers die ik kan bellen. Niets hoeft. Dan is er een moeder die niet weg kan omdat de amandelen van haar kind eruit moeten, of een ander heeft het net te druk, maar het bijzondere is dat er altijd genoeg mensen zijn om te helpen. Ook vaders. Hier in het dorp helpt iedereen met inladen, ook mijn vier jongens.''

Natuurlijk moet Motherhood het ook hebben van de vrijgevigheid van mensen (,,Het rekeningnummer moet er wel bij, hoor!''). Maar voor haarzelf was geld storten niet genoeg. ,,Bij al het leed dat ik op televisie zie, kan ik ook steeds 25 gulden storten. Maar daar zie ik geen effect van. Weet je: Als je een pakket maakt, verplaats je je in mensen. Wat hebben ze nodig? Hoe is het weer daar? Dikke trui mee, een aardigheidje, een rugzakje want ze kunnen toch niet met een doos blijven sjouwen, een tandenborstel.''

Op de behandeltafel in de kleine praktijkruimte spreidt De Kroon vol enthousiasme tekeningen uit van een gebouw dat direct aan het ING-gebouw in Amsterdam-Zuidoost doet denken. Het zijn tekeningen van de onlangs overleden architect Ton Albers, voor een activiteitencomplex en een kinderboerderij in 'vredesparken' in Sarajevo en Tuzla.

,,Dit wordt het volgende project dat Motherhood samen aanpakt met de stichting Peace Flame, een aantal sporters dat zich inzet voor de realisatie van de vredesparken. De grond is gekocht, de bouwvergunningen zijn binnen, volgende maand gaan we actie voeren om de drie miljoen gulden, die nodig zijn, binnen te halen. Als je altijd met veel moeite in verwoeste gebieden bent geweest, is het zo fantastisch om mee te helpen iets nieuws op te bouwen. Dit gaat gewoon lukken.''

Deel dit artikel