Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Wat is er  mis met de  mazelen?'

Home

Caroline van Keeken

Een kind wordt ingeent. © ANP
INTERVIEW

Een kind mag best een beetje leren vechten, vindt antroposofe Yolande te Giffel. Daarom heeft ze haar zoon niet laten vaccineren.

Als ze nu opnieuw voor de keuze zou worden gesteld, deed ze het niet. Yolande te Giffel (53) schudt vastberaden haar hoofd. Eigenlijk heeft ze haar drie oudste kinderen (21, 20 en 18) laten inenten met het mazelen-vaccin voor de gemoedsrust van de huisarts. "Hij vroeg of mijn toenmalige man en ik onze kinderen alsjeblieft wilden laten vaccineren. We hebben het gedaan om hem gerust te stellen." Ze neemt een slok van haar koffie. Niet dat ze hem niet begreep. Er was in Berkel en Rodenrijs, waar ze toen nog woonden, net een kind overleden aan de mazelen. Het zou voor een boel onrust zorgen wanneer hun gezin de vaccinatie zou weigeren.

Best raar, vindt ze nu. "Je hoort zoiets niet opgedrongen te krijgen. Je hebt toch de vrijheid daar zelf over te beslissen?" Haar jongste zoon Thomas (10) hebben zij en haar huidige man dan ook niet laten inenten. In de serre van hun huis in Steenbergen, Noord-Brabant, werkt Thomas ijverig aan een kleurplaat. Normaal gesproken ligt de tafel vol plukken wol, patronen en viltnaalden. Te Giffel gebruikt de serre als atelier. Vorig jaar gaf ze na een burn-out haar baan op als financieel adviseur bij het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Sindsdien heeft ze zich gestort op het vilten van kleurige tassen, sjaals en omslagdoeken.

In de woonkamer staat een etalagepop met een zelfgefabriceerde sjaal rond de schouders. Lichtblauw met opgestikte gele en roze bolletjes. Te Giffel zit in de hoek van de bank met een stapeltje boeken voor zich. "Laat ik een ding vooropstellen: ik ben geen arts. Maar...", ze geeft een tikje op een turkooizen kaft, "ik lees veel."

Flexibele antroposoof
Te Giffel noemt zich antroposoof, maar wel een flexibele. Ze leeft niet exáct volgens de leer van antroposofiegrondlegger Rudolf Steiner maar probeert het zoveel mogelijk. "In de antroposofie wordt veel waarde gehecht aan gezonde, niet-voorgeproduceerde voeding. Ik let daar wel op, maak zelf bramen- en vlierbessensap bijvoorbeeld. Maar ik zondig ook wel eens hoor." Lachend neemt ze een hap van haar stroopwafel. Een biologische, dat wel.

Als antroposoof gelooft Te Giffel dat kinderziektes nodig zijn voor de ontwikkeling van de mens. Ze heeft haar leesbril opgezet, zoekt naar de juiste passage in een van de boeken. Bladerend: "Door een ziekte door te maken zoals de mazelen, zetten kinderen een grote stap in hun ontwikkeling. Hun immunologische weerbaarheid neemt toe hierdoor." Als je een kind overal tegen beschermt, bouwt het geen weerstand op, vertelt Te Giffel. Dan heb je straks alleen maar slappe mensen op de wereld. "Het klinkt misschien hard, maar een kind mag best een beetje leren vechten."

Dat gevecht begint volgens haar al bij de bevalling. "Het is natuurlijk niet makkelijk je dat geboortekanaal uit te werken, hè. Kinderen die met behulp van een keizersnee zijn geboren, hebben wat dat betreft al een achterstand. Die hebben minder hoeven knokken."

Storm in een glas water
Op de school van Thomas, een vrije school in Roosendaal, is niemand ingeënt. Als straks na de zomervakantie de lessen weer beginnen, zal er ongetwijfeld wat worden gezegd over de mazelenuitbraak. "Maar dat zal meer iets zijn in de trant van: Goh, hebben ze weer wat gevonden om zich druk over te maken." Ze grinnikt. Storm in een glas water.

"Het is heel simpel: als je kind ziek is, verzorg je het gewoon. Natuurlijk is het vervelend om te zien dat je kind zich naar voelt, maar het is echt ergens goed voor. Laat het de slechte stoffen uitzweten, stop het in bed. Dat deden ze vroeger toch ook? Waarom kun je tegenwoordig niet meer gewoon de bof krijgen? Die heb ik ook gehad. En wat is er mis met de mazelen, of met rode hond?"

Te Giffel zucht. Ze weet dat je aan de mazelen kunt overlijden, maar: "Die kans is zo klein. Ik denk dat dat enorm overdreven wordt. Bangmakerij!" Voorzichtig: "Weet je, ik vraag me af of de kinderen die daaraan zijn overleden, niet toch al wat zwak waren. Het is uiteindelijk toch survival of the fittest."

Zou ze er ook zo over denken wanneer dit over haar eigen kinderen ging? "Toen Thomas vier was, dacht ik dat hij dood zou gaan. Hij kreeg vreselijke koortsstuipen. 'Die zijn we kwijt', dacht ik. Ruim anderhalve week is hij ontzettend ziek geweest. Maar ik heb hem gewoon verzorgd, hier thuis. En gelukkig heeft hij het gered, hij bleek dus sterk genoeg."

Te Giffel is even stil. Vorige week las ze een discussie op Nu.nl, onder een bericht over de inentingskwestie. Antroposofen werden versleten voor wazige types die onzin uitkraamden. "Dat vind ik verschrikkelijk. Verdiep je eerst eens goed in het onderwerp, denk ik dan."

Als je dat doet, zul je zien dat er ook nadelige gevolgen aan vaccinatie zijn verbonden, stelt ze. "Thomas heeft als baby wel een DTP-vaccinatie gehad, onder andere tegen polio. Daarna begon hij met huilen. Deed hij ervoor nooit, dus dat was wel erg toevallig. Ook werd hij opeens verkouden."

Chinese geneeskunst
Niet alleen de antroposofie denkt zo over omgaan met ziekte en vaccinatie, benadrukt Te Giffel. "Mijn ex-man studeerde Chinese geneeskunst en kruiden en kwam met hetzelfde verhaal. Hij vond het daarom toentertijd ook extra moeilijk onze kinderen te laten inenten."

En dan is er nog de farmaceutische industrie. "Die maakt zich echt geen zorgen om de volksgezondheid hoor! Ze maken zich vooral druk om hun eigen portemonnee." Ze spert haar felblauwe ogen wijd open. "Die willen gewoon vaccins verkopen. Kun je je de zogenaamde uitbraak van de Mexicaanse griep nog herinneren? Miljoenen vaccins werden ingekocht en toen bleek dat het eigenlijk toch niet nodig was. Al dat geld verspild!"

Ze gaat verzitten en trekt een boek uit de stapel. Dat met de turkooizen kaft. 'Het levensritme' van Mellie Uyldert, uit de jaren zeventig. Tijdens haar vakantie in Zweden, twee weken terug, heeft ze het weer eens herlezen. "Ik krijg gewoon kippenvel van wat ze schrijft." De schrijfster, een alternatieve genezeres en astrologe, bepleit - onder meer - een leven zonder medicijninname. Door goed te eten, zouden ziektes voorkomen kunnen worden. Te Giffel leest voor: "Uit de voedingsstoffen die je binnenkrijgt, ontstaan zuren. Wanneer je daar te veel van binnenkrijgt, ontwikkelen zich ziektes." Ze kijkt op. "Kanker bijvoorbeeld."

Interessant gesprek
Haar soms wat extreme uitspraken roepen nog wel eens heftige reacties op. Maar dat vind ze niet erg, zegt ze. "Vervelender is als mensen er juist níet over willen praten. Toen we als personeel van het Erasmus Ziekenhuis een griepprik moesten halen, weigerde ik dat. De ene helft vroeg me waarom ik dat deed; daarmee had ik vervolgens een interessant gesprek. Maar de andere reageerde zo van: 'We hebben altijd al geweten dat jij anders was. Laat dus maar.' Jammer, want er moet juist over gepraat worden."

Toch zijn het niet alleen collega's en kennissen die het gesprek met Te Giffel hierover mijden. Een van haar vriendinnen snapt niet dat ze Thomas niet heeft laten inenten, vertelt ze. "Zij vindt dat ik een verantwoordelijkheid heb ten opzichte van de andere kinderen. Daar heb ik wel even over nagedacht. Maar dat glijdt vervolgens zo weer van me af. Ik vind gewoon echt dat alle mensen zelf moet beslissen of ze hun kinderen wel of niet inenten."

Is dat niet wat makkelijk gesteld, wonend in Nederland waar de meeste kinderen zijn gevaccineerd? Dankzij hen loopt Thomas weinig kans besmet te raken met bijvoorbeeld het mazelenvirus. Profiteert hij hier eigenlijk niet van? "Nee, zo zie ik dat niet. Die vraag draai ik ook meteen om. Moeten wij als individuen dan verplicht achter de kudde aanlopen omdat we anders profiteurs zouden zijn? Ik vind dat je áltijd je eigen beslissingen moet kunnen nemen. Je mag niet gedwongen worden de meute te volgen.

"Wat dat betreft snap ik de reformatorische christenen wel die hun kinderen weigeren in te enten. Zij houden, net als ik, vast aan hun principes." En premier Rutte moet zich er al helemaal niet mee bemoeien, vindt ze. Deze maand richtte hij zich tot de dominees die hun gemeenteleden zouden moeten oproepen tot vaccinatie. Dat moet hij bij de antroposofen niet proberen, zegt Te Giffel resoluut. "Dat doen politici vaak. Ze pikken er een groep uit en roepen daar dan wat over. Als ze zich nou eens zouden verdiepen in de beweegredenen van die mensen. Ik vind dat je niet moet praten over zaken waar je helemaal geen verstand van hebt."

Lees verder na de advertentie

 
Ik vraag me af of de kinderen die zijn overleden, niet toch al wat zwak waren. Het is uiteindelijk toch survival of the fittest.

Deel dit artikel