Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

’Voor het eerst twijfel bij gebedsgenezing’

Home

Emiel Hakkenes

De praktijken van gebedsgenezers zijn gevaarlijk, zegt godsdienstpsycholoog Van Saane. „Maar ze voorzien in een behoefte.”

Nee, zegt Joke van Saane, in de jaren dat ze nu onderzoek doet naar gebedsgenezing heeft ze dat nog nooit eerder gehoord: iemand die beweert genezen te zijn van een spierscheuring na een bezoek aan een gebedsgenezer.

Van Saane, godsdienstpsycholoog aan de VU in Amsterdam, reageert op een van de ervaringsverhalen die huisarts Dick Kruijthoff ontving na een oproep in deze krant. Een man uit Drenthe beschreef hoe volgens hem zijn gescheurde schouderpees spontaan genas tijdens een gebedsgenezingsbijeenkomst. „Opmerkelijk”, zegt Van Saane. „Genezingsverhalen gaan vaak over vage, onbegrepen klachten.”

Dat type klachten kwam volop voor in de ervaringsverhalen die Van Saane op verzoek van Trouw analyseerde. In die zin deed Van Saane geen andere inzichten op dan ze verwoordde in haar boek ’Gebedsgenezing. Boerenbedrog of serieus alternatief?’ uit 2008.

Viel haar dan niets op in de binnengekomen verhalen? „Toch wel”, zegt Van Saane. „Soms wordt uitvoerig beschreven wat een teleurstelling het is als er ondanks alle verwachtingen en beloftes toch geen genezing optreedt. Dat die ervaringen naar buiten komen, is nieuw.”

Voorheen, zegt Van Saane, waren het alleen succesverhalen die verteld werden. En als er soms geen genezing optrad, dan nog werd dat positief geïnterpreteerd – wat niet is kan nog komen. „Maar als je je teleurstelling uitspreekt, ontstaat er twijfel: zou het gebed wel helpen?”

Die twijfel is niet verkeerd, vindt Van Saane, want de praktijken van dergelijke genezers zijn psychologisch gesproken ’gevaarlijk’. „Ze wekken torenhoge verwachtingen. Mensen melden zich met de vreselijkste ziektes en de genezer belooft beterschap. Als dat onrealistisch blijkt te zijn, komt bij deze mensen het hele geloof op de tocht te staan.”

Huisarts Kruijthoff pleitte er gisteren voor een kerkelijke commissie in te stellen die ’wonderbaarlijke genezingen’ objectief toetst. „Een heel goed idee”, zegt Van Saane. „En ik zou best in die commissie willen.”

Maar het idee lijkt haar mooier dan de werkelijkheid. „Zo’n commissie zal moeilijk erkenning krijgen. De genezers zeggen een persoonlijke roeping te hebben en een unieke band met God. Ik vrees dat daar geen commissie tussen kan komen.”

Zolang de genezers hun ’unieke gaven’ blijven benadrukken én mensen geloven dat God handelend kan optreden, zegt Van Saane, blijft de praktijk van gebedsgenezing bestaan. „Het voorziet in een behoefte. Als een arts geen duidelijke diagnose voor je klachten heeft, is het een hele erkenning als een gebedsgenezer voor je bidt.”

Teleurstellingen, hoe ernstig ook, zijn daarbij niet te vermijden, vreest Van Saane. „Een genezer zal nooit zeggen dat er misschien niets gebeurt, want dat ondermijnt zijn reputatie. Maar misschien dat verhalen over teleurstellingen mensen aan het denken zetten. Dat ze zich afvragen: is het wel een goed idee om een gebedsgenezer te bezoeken?”

Lees verder na de advertentie
De Britse gebedsgenezer David Hathaway in IJsselstein: 'Het wonder is nú gebeurd.' (FOTO JOEL VAN HOUDT) © Joel van Houdt

Deel dit artikel