Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Politici denken te lichtzinnig over zorg verstandelijk gehandicapten'

Home

Sytske van Aalsum

Ex-vakbondsbestuurder Kees Marges (r), met op de achtergrond zijn gehandicapte zoon Pablo en zijn vrouw Damarys. © Phil Nijhuis
Interview

Rotterdammer Kees Marges ziet het zwerk al drijven. Er zullen 'verrassingen en ongewenste situaties' opdoemen als gemeenten in 2015 (ook) verantwoordelijk worden voor de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Vooral gemeenteraadsleden hebben er volgens Marges nog geen weet van hoe zwaar het takenpakket is dat zij straks op hun bordje krijgen.

"Het zijn goedwillende mensen, maar op dit terrein zijn ze nog niet in staat om weerwoord te leveren aan wethouders. Terwijl zij wel de volksvertegenwoordigers zijn die het lokale beleid moeten controleren."

Als voorzitter van de belangengroep voor verstandelijke gehandicapten Platform VG Rijnmond overlegt Marges regelmatig met de gemeente Rotterdam over de omwenteling, die de overgang van de AWBZ naar de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) met zich meebrengt. Te dikwijls valt het hem op dat ambtenaren en wethouders nauwelijks een idee hebben wat voor mensen tot de doelgroep behoren en wat hun behoeftes zijn. Een gotspe vond Marges de uitspraken van een hoge Rotterdamse ambtenaar in het vakblad Zorgvisie twee jaar geleden. Die beweerde ijskoud dat het allemaal veel goedkoper kon: zet ouderen en gehandicapten bij elkaar, dan heb je minder toezicht nodig.

En recentelijk nog, toen Rotterdam een voorlopige visie ontvouwde op het toekomstige WMO-beleid. Daarin verwoordde de gemeente dat 'Rotterdammers, ook die tot de (zeer) kwetsbare doelgroepen behoren, op termijn weer terug moeten keren in zo normaal mogelijke woon- en verblijfomstandigheden'. Marges: "Dus mensen met een zware verstandelijke handicap die WMO-zorg krijgen worden geacht weer zelfstandig te wonen? Dan heb je er niets van begrepen. Dankzij het overleg is die passage in een nieuwe versie gelukkig geschrapt."

'Vergeten groep'
De ex-vakbondsbestuurder Marges (69) weet ook vanuit de praktijk waar hij het over heeft. Zoon Pablo (33) is ernstig verstandelijk gehandicapt en zwaar autistisch. Hij woont bij zijn ouders en gaat naar een dagverblijf. Hij krijgt daar zorg gericht op verbetering van zijn zelfredzaamheid. Het uitvoeren van huishoudelijke taken, zoals vloeren vegen, hoort daarbij. Pablo zou een indicatie om in een instelling te wonen kunnen krijgen, maar vind er maar eens eentje waar hij elk moment van de dag de aandacht en zorg krijgt die hij nodig heeft.

Pablo staat eigenlijk ook symbool voor wat Marges de 'vergeten groep' noemt. "Hij kan in zijn eentje geen stap buiten de deur doen, want dat is levensgevaarlijk. Hij heeft een beperkte zelfredzaamheid binnen een beschermde omgeving. Veel politici denken te gemakkelijk dat deze mensen met hulp van mantelzorgers, vrijwilligers en een beetje 'zorg dichtbij' wel overleven. Ze moeten alleen nog even in hun eigen kracht gezet worden en een beetje zelfredzamer gemaakt worden. Dat is een foute redenering."

Brochures
"Zorg dichtbij", legt Marges uit, "kun je wel toepassen op ouderen, maar niet op mensen met complexe zorgvragen die thuis wonen". Datzelfde geldt wat hem betreft ook voor de term 'eigen regie'. Marges: "Dat is meer voor mensen met een licht verstandelijke handicap of een lichamelijke handicap, mensen die hun eigen zorg inkopen met bijvoorbeeld een persoonsgebonden budget".

Om ambtenaren, wethouders en raadsleden kennis te laten nemen van een groep mensen met wie ze nooit eerder te maken hadden, schreef Marges de brochure 'Hallo'. (zie kader). Daarin stellen vijf mensen met een verstandelijke beperking en een begeleidster zich voor. Daarnaast maakte hij een handleiding over de kwaliteit van de zorg voor collega-belangenbehartigers van verstandelijk gehandicapten.

Want juist zij zullen de gemeenten de komende tijd voeden met informatie vanuit de achterban, weet Marges uit eigen ervaring. "Ik neem regelmatig ambtenaren, wethouders en raadsleden mee naar een dagverblijf voor verstandelijk gehandicapten. Om ze zelf te laten zien waar ze op moeten letten bij hun beoordeling van het WMO-beleid: bekwaam personeel, goede kwaliteit en veiligheid van de zorg, ook op een dagverblijf. Want daar zijn zij straks verantwoordelijk voor."

'Hallo, wij komen straks bij u wonen'
"Hallo. Wij zijn onderdeel van uw nieuwe doelgroep. Wij komen op 1 januari 2015 bij u wonen. Dan verhuizen onze werkplaatsen van het AWBZ-gebouw naar het WMO-gebouw. En dat gebouw is van u. We wonen trouwens al heel lang in uw gemeente, maar dat wist u misschien niet. U had niet met ons te maken. Maar straks wel."

Zo begint de brochure 'Hallo' die voorzitter Kees Marges van het Platform VG Rijnmond schreef over vijf mensen uit Rotterdam met een verstandelijke beperking die thuis wonen, en over een begeleidster op een dagverblijf. De brochure is bedoeld voor ambtenaren, wethouders, en gemeenteraadsleden die straks verantwoordelijk worden voor de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Want over deze doelgroep bestaat nog veel te weinig kennis, is de ervaring van Marges. Hij stelde ook een handleiding samen voor belangenbehartigers van verstandelijk gehandicapten. Ter ondersteuning van hun overleg met de gemeenten.

Beide boekwerkjes zijn op deze website te lezen

Lees verder na de advertentie

 
Dus mensen met een zware verstandelijke handicap die WMO-zorg krijgen worden geacht weer zelfstandig te wonen? Dan heb je er niets van begrepen.
Kees Marges

Deel dit artikel