Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Ons imago is suf, dom en zielig'

Home

INTERVIEW | MARIJE VAN BEEK

Bond tegen het vloeken schrapt eigen naam op posters en vervangt papegaai

De Bond tegen het vloeken wil haar suffe imago afwerpen met een gloednieuwe postercampagne. De welbekende papegaai is ingeruild voor onder meer een motormeisje en een reggaemuzikant. Woordvoerder Hans Alderliesten licht toe.

Is het echt zo droevig gesteld?
"Wij merken aan alles dat wij niet gewenst zijn. Mensen sturen mailtjes van die strekking. En scholen sturen brieven van ons terug, met een grote streep erdoor, en de boodschap: 'We willen niets met jullie te maken hebben'.

"Uit recent imago-onderzoek blijkt dat de meeste mensen ons suf, achterhaald, extreem, dom en zielig vinden. Daar zijn we enorm van geschrokken. Mensen vinden vloeken niet zo'n probleem. Milieuproblemen of ondervoede kindjes vinden ze erger. We hebben echt een slechte naam. Daarom laten we die voorlopig weg op de posters."

Waaraan wijt u de aversie tegen uw organisatie?
"Er zijn veel oorzaken: allereerst het antichristelijke klimaat dat heerst. Politieke partijen als D66 en GroenLinks maken zich hard voor het opheffen van het verbod op godslastering. Men rekent af met God in het publieke domein. "En niemand wil tegenwoordig nog op gedrag aangesproken worden - de moderne mens is niet gediend van moralisme. Aan de andere kant; ons logo was een rode gevarendriehoek. Dat was misschien ook wat overdreven."

Helpen posters nog wel?
"In plaats van de papegaai staan er nu stoere en normale mensen op onze posters. Ook hele gewone types hebben problemen met vloeken, willen we daarmee zeggen. En wij krijgen zo een gezicht, het maakt onze organisatie menselijker. Naast de postercampagne veranderen we ook iets aan onze toon: we willen niet langer slechts een antiboodschap hebben. Natuurlijk zijn we tegen vloeken, maar we zijn ook vóór goede taal richting de medemens en God.

"In onze eigen kring klopt het beeld over onze organisatie ook niet. Pas kregen we een groep christenen op bezoek: bleek dat ze puffende oude mannen hadden verwacht. Ons donateurbestand is wel erg grijs geworden. Een paar jaar geleden konden we na een dag op een christelijke beurs nog 850 leden bijschrijven. Nu komen we met lege handen thuis. Jongeren willen zich niet meer aan ons binden. Ergens lid van zijn is echt 'uit'."

Denken jullie nog niet aan opheffing?
"We blijven gewoon bestaan. Pas als er niet meer gevloekt wordt heffen we onszelf op. Of als de wederkomst aanbreekt. Dat is ooit vastgelegd in een bestuursbesluit. Voor de grap, denk ik."

Deel dit artikel