Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

#MeToo: Waarom juist de acteerwereld?

Home

Joris Belgers

Een demonstrante tijdens een MeToo-rally in Frankrijk . © EPA

Grensvervaging en scheve machtsverhoudingen lijken debet te zijn aan het opvallend grote aantal misbruikzaken dat de film- en theaterwereld treft.

Jappe Claes, Ruut Weissman, Kevin Spacey, Harvey Weinstein, Dustin Hoffman en Job Gosschalk: de rij mannen die in de nasleep van #MeToo wordt beschuldigd van grensoverschrijdend gedrag of erger wordt steeds langer. En die komen opvallend vaak uit de film- en theaterwereld. Waar, zo luidt het cliché, de omgangsvormen ‘anders’ zouden zijn. Losser. Intiemer. Misschien een wat te gemakkelijke verklaring, maar insiders zijn in ieder geval niet verbaasd.

Lees verder na de advertentie

Uit balans

Toneeldocent Pieter Loef begon in de jaren zeventig als leerling aan de Toneelschool in Arnhem en is tegenwoordig toneeldocent aan Codarts in Rotterdam. Hij zegt vaak genoeg geschokt te zijn door wat er in zijn sector als normaal wordt gezien. Want ja, er gelden wel degelijk andere zeden dan elders, meent hij. “Het is nu eenmaal een intiem vak. Waarin mensen voortdurend met elkaar en hun emoties bezig zijn. Om verder te komen moet je je eigen grenzen verleggen. Fysiek en emotioneel. Je komt makkelijk in een situatie waarin je niet helemaal meer in balans bent. Dan kan het maar zo dat je dingen doet waarvan je achteraf denkt, nuchter bezien: had ik dat nu maar niet gedaan.”

Daarbij komt dat aanstormend theatertalent fanatiek een droom najaagt. Het maakt ze kwetsbaar voor iemand met de verkeerde bedoelingen. In je ondergoed ‘bijlessen’ volgen bij de casting director, zoals bij Gosschalk gebeurde? Misschien hoort dat er wel bij, denkt de theaterstudent. Voeg dat bij een kleine wereld, waarin casting directors, producers of regisseurs haast een monopoliepositie innemen, en je krijgt een vruchtbare bodem voor misbruik, meent Loef.

Normale mensen 

Acteur Sijtze van der Meer, één van de directieleden van acteursbelangenvereniging ACT, vindt het veel te sterk om te zeggen dat er in zijn sector ‘andere mores of zeden’ zouden gelden. “We zijn allemaal normale mensen. Alleen komt er juist over de film- en theaterwereld veel naar buiten omdat mijn sector in de media natuurlijk onder een vergrootglas ligt.” Grensoverschrijdend gedrag in, zeg, een advocatenkantoor zal minder snel in de krant terechtkomen.

“Maar, ik geef toe, het is ook een sector waarin dingen sneller normaal worden gevonden. Vanuit hetzelfde glas drinken tot een groepsseksscène voor een film. Maar dat daardoor grenzen kunnen vervagen? Nee, er werken in deze sector allemaal volwassen, goed opgeleide mensen die prima hun grens kunnen aangeven.”

Grijs gebied

Schrijfster en theatermaakster Anoek Nuyens waarschuwt dat we ons ‘niet moeten laten verleiden door de gedachte dat dit iets is wat enkel op filmsets of in repetitiestudio's voorkomt.’ Maar, en ze benadrukt geen bewijs te hebben, zij herkent wel het beeld dat er tijdens repetities ‘een soort grijs gebied ontstaat tussen 'echte' en 'gespeelde' emoties. “Die verwarring kan wellicht, meer dan als je achter een kassa werkt, ervoor zorgen dat mensen dingen op manieren gaan interpreteren wat tot seksueel grensoverschrijdend gedrag leidt.”

Het zijn er veel, maar het zijn uitzonderingen, meent Jan Zoet, directeur van de Amsterdamse Academie voor Theater en Dans. Hij benadrukt dat misbruik níet aan de orde van de dag is in de theaterwereld. "Anders zouden we nóg meer verhalen horen. Maar we moeten erkennen dat er dingen vreselijk fout zijn gegaan.”

Ook Zoet ziet in het lichamelijke, het intieme, een verklaring waaruit het een en ander kan ontsporen. “Het lichaam is het instrument van acteurs en actrices. Een voorwaarde voor acteurs en actrices is veiligheid en vertrouwen.” Daarom is de ontstane ophef ook zo kwalijk. Wanneer acteurs en actrices zich niet langer veilig voelen, is dat schadelijk voor de kwaliteit op het toneel. “Op onze academie zijn er vertrouwenspersonen. Een gedragscode. Voorlichting. En leren we onze studenten dat naakt een scene doornemen met de casting director, bij wijze van spreken, níet normaal is.” 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie