Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Je moet positief blijven denken'

Home

Rob Pietersen

Ernest Faber speelt alweer een paar weken buiten. Na drie zware blessures. Gips, krachthonk, massagetafel. Drie jaar lang had de 28-jarige verdediger de sleutel van PSV's ziekenboeg. ,,Ik ben nu topfit. Natuurlijk heb ik zwakke plekken, maar daar mag ik niet aan denken. Want als ik me inhoud, ben ik niet de beste Faber. Als ik er niet in kan vliegen, kan de trainer beter een ander opstellen.''

De beste Faber. ,,Aan het eind van vorig seizoen was ik al fit. Ik ben niet op vakantie geweest, heb keihard doorgetraind. Met een eigen programmaatje. De hele zomer hik je er tegenaan. Hoe zal het straks gaan mét de bal, mét de groep. Maar vanaf de eerste training ging het goed. Ik sta weer in de basis, word met de dag sterker. In het begin doe je nog niet al teveel gekke dingen. Gewoon je taak uitvoeren. Eerst passes over vijf meter, nu over tien. Steeds een ietsepietsie meer.''

De blessures. ,,Ik heb ik het begin van het vorige seizoen drie wedstrijden gespeeld. Toen kreeg ik weer last van mijn achilles. In de winterstop voelde ik me weer goed, ging mee op trainingskamp naar Spanje. Zodra ik mijn voetbalschoenen aandeed, kreeg ik weer last. Ik ben eerder naar huis gegaan. Het ging gewoon niet.''

De geest. ,,Zolang je tijdens een revalidatie maar steeds vooruit gaat, is het goed te doen. Maar terugslag. . . Ik baalde, had er alles aan gedaan, naar alle adviezen geluisterd. Andere zooltjes, andere schoenen. En dan blijkt dat het toch nog niet goed zit. Verschrikkelijk. Ik moest me echt opladen om weer een rondje langs allerlei doktoren te gaan maken. En toen kwam er nog een tik: ik moest nog een keer worden geopereerd. Er moest littekenweefsel worden weggehaald omdat er een zenuw bekneld zat. En later kreeg ik ook nog een wondinfectie.''

De steun. ,,Elke keer weer zo'n operatie. Weer gips, weer leren lopen. Alles duurt lang. Maar je moet positief blijven denken. Dat fanatisme, de liefde voor het voetbal, heb je nodig om terug te komen. Als je wat afstandelijk naar het wereldje gaat zitten kijken, als je gaat relativeren, dan lukt het niet meer. Je moet alles zelf doen. Met je familie. Mijn vrouw steunde me volledig en gelukkig lacht mijn dochtertje elke dag. Dat geeft de burger moed.''

De collega's. ,,Stan Valckx en Marciano Vink zaten vaak in dezelfde situatie. We konden elkaar opjutten. Iedereen heeft wel eens een mindere dag. We hebben hard gewerkt, maar toch ook wel veel gelachen. Stan moet nu stoppen, dat is lullig. Maar voor mij is hij geen schrikbeeld. Eerder een voorbeeld. Stan heeft een fantastische carrière gehad. Hij heeft op karakter heel veel uit zijn lichaam gehaald. Totdat de doktoren waarschuwden dat hij in een rolstoel dreigde te belanden. Het doorzettingsvermogen van Stan: daar kan iedereen van leren.''

De concurrentie. ,,Elk jaar kwamen er weer nieuwe verdedigers bij PSV. Marcos, Xavier, Lucius, Oyen, Nikiforov en Addo. Maar als ik fit ben, sta ik er. Nieuwelingen hebben altijd de tijd nodig zich aan te passen. En dat is precies de tijd dat ik mijn plekkie moet zien te veroveren.''

De vechtlust. ,,Ook bij de jeugd waren er altijd betere spelers dan ik. Dan kwamen er jongens die beter konden koppen, die zowel met links als met rechts makkelijk schoten en dan dacht ik: dit wordt een moeilijk jaar. Maar ik heb me altijd aan hun niveau opgetrokken. Ik zorgde er altijd voor dat ik uiteindelijk van de bank af kwam.''

De basis. ,,Natuurlijk is het uiteindelijke streven een vaste man voor de basis te worden. Een onomstreden speler. Maar ik heb de afgelopen jaren teveel energie nodig gehad om na blessures terug te knokken. Ik ben steeds weer teruggevallen. Als ik een tijdje blessurevrij ben, moet het een keer gaan lukken. Een vaste basisplaats. En misschien wel Oranje. Ik heb vorig jaar op stage in Amerika, tegen Mexico, een helftje meegedaan. Dat ging niet goed, ik had al weer wat last. Maar ik hoop nog steeds op een herkansing.''

De waardering. ,,Ach, in Nederland worden verdedigers niet zo gewaardeerd. In Italië, Spanje en Engeland krijg je nog applaus voor een mooie sliding. Hier krijg je geel. Ik zou die andere cultuur best graag nog eens meemaken.''

De Champions League. ,,Misschien sta ik woensdag rechtsback. Prima, geen probleem, al kom ik in het centrum beter tot mijn recht. Ik ben benieuwd hoe Bayern München gaat spelen, en met wie. Ze hebben alle posities zo'n beetje dubbel bezet. Met allemaal internationals. Wie er woensdag ook speelt: ze zijn allemaal goed.''

Deel dit artikel