Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Ik had de trekker nog niet aangeraakt of de kogel was al weg'

Home

Schutter Dick Boschman is bij zijn olympisch debuut in Cecil Park getroffen door domme pech. Bij zijn 57ste schot viel gisteren plotseling de trekkerdruk weg in zijn luchtgeweer. Daardoor schoot hij een zes in plaats van de benodigde tien.

De 25-jarige Apeldoorner wist meteen dat hij was uitgeschakeld voor de finale. Na een snelle reparatie maakte Boschman zijn laatste serie dapper af. Hij kwam uit op een score van 586 punten, goed voor de 31ste plaats in een veld van 48.

Boschman en zijn coach Bernard Kooistra maakten een aangeslagen indruk. ,,Wat wil je ook?'', vroeg Boschman later om begrip. ,,Naar de Olympische Spelen heb ik, bij wijze van spreken, twaalf jaar toegeleefd. Het is dan heel spijtig en zuur dat je juist bij je belangrijkste wedstrijd wordt geconfronteerd met materiaalpech. Het wegvallen van de trekkerdruk komt vrijwel nooit voor. Ik heb het in elk geval nog nooit meegemaakt.''

Bij zijn 56ste schot voelde Boschman al dat het niet goed zat. ,,Ik dacht toen nog dat het aan mij lag. Dat schot ging er al te snel uit. Ik vermoedde dat ik door de oplopende spanning wat minder controle over mijn schietvinger had. Bij mijn volgende schot had ik de trekker echter nog niet aangeraakt of de kogel was al weg. De trekkerdruk bleek nul in plaats van veertig tot vijftig gram. Zo'n storing laat zich niet voorspellen.''

Boschman leefde met vriendin Anne-Grethe Stormorken, ook een wedstrijdschutter, en bondscoach Kooistra intensief en geconcentreerd naar het olympisch toernooi toe. In de laatste fase zonderde de nummer twee van het EK in München zich volledig af. Verzoeken om een interview wees hij resoluut af.

,,Ik wilde niet vervelend doen of zo, maar me gewoon op mijn normale manier voorbereiden op een groot toernooi. Ik ben helemaal niet gewend aan journalisten om me heen. Tijdens de wedstrijd zag ik op de baan eveneens overal fotografen en cameramensen lopen. Nee, echt last heb ik niet van hen gehad. 'Ze komen voor jou en voor je sport', bedacht ik me voortdurend. Daardoor kon ik toch positief met al die drukte omgaan. Deze ervaring neemt niemand me meer af. De komende olympische toernooien wil ik er weer bij zijn. Eric Swinkels heeft er zes gedaan. Dat lijkt me ook wel wat.''

Boschman sprak van een ondraaglijke spanning tijdens de wedstrijd. ,,Je kent het belang van de Olympische Spelen. Dat vertaalt zich in een ongewoon hoge hartslag, ondanks het feit dat je doodstil staat. Ik zat op 120, 130 slagen per minuut. Daar heb ik geen hartslagmeter voor nodig, dat voel ik aan het tikken van mijn geweer tegen mijn borst. De kunst is om tussen je hartslagen in te schieten. Daarvoor heb je minder dan een halve seconde de tijd. Het is puur een kwestie van timing. Wie dat het beste kan, wint goud.''

Deel dit artikel