Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Ik ben niet bekeerd, ik was altijd al moslim'

Home

door Fadoua Bouali

Sylvain Ephimenco vroeg vorige week in zijn column een verklaring voor mijn 'bekeringsmoment'. Hij reageerde op mijn stelling dat moslimmannen kunnen leren van de profeet Mohammed over goede en hoffelijke omgang met hun vrouwen.

De vraag van Ephimenco komt me bekend voor. Niet zolang geleden vroeg een vroegere kennis, die ik tegenkwam op een islamcursus, mij ook sinds wanneer ik 'het licht' heb gezien en bij welke groepering (?) ik me had aangesloten. Ik legde haar uit dat ik puur voor mezelf meer islamkennis wilde opdoen en dat ik niet bekeerd ben, maar altijd al een moslim ben geweest en bij geen enkele groepering ben aangesloten.

Ik moet Ephimenco ook teleurstellen en eerlijk en vooral vrolijk toegeven dat ik nooit een niet-moslim ben geweest. Hij mag mijn moslim-zijn door zijn westers Verlichte ogen best zien als een soort natuurlijke aangeboren afwijking. Uit eerdere publicaties dacht hij te kunnen opmaken dat ik eerst een soort Ayaan-aanbidster ben geweest. Ik schreef dat ik de film 'Submission' een mooie film vond en niet blasfemisch. Daar sta ik nog steeds achter. Ik schreef ook dat de moslimgemeenschap Hirsi Ali deze film moest gunnen, omdat ik vond dat haar net als veel andere vrouwen in naam van de islam veel onrecht is aangedaan.

Tegelijkertijd ben ik van mening dat niet de islam de oorzaak is van de slechte positie van vrouwen binnen de islamitische wereld. De oorzaak ligt bij de mannen die vrouwen de toegang tot onderwijs en ontwikkeling bemoeilijken. Zo houden ze vrouwen dom en afhankelijk en kunnen ze hen wijsmaken dat hun positie 'de wil van Allah is'. Vrouwen worden rechten ontzegd waar ze vanuit de islam gezien wel recht op hebben. Deze vrouwen kunnen alleen zichzelf bevrijden wanneer ze zelf de islam kunnen bestuderen. De oplossing ligt dus in onderwijs, en juist niet in het steeds neerbuigend en beledigend praten over hun geloof.

De uitspraak van Ephimenco dat hij mij -als ik zijn dochter was- een flinke draai om de oren zou geven vanwege mijn liefdesverklaring voor de profeet Mohammed, vind ik zéér zorgwekkend. Ik begrijp niet waarom hij niet kiest voor de weg van de dialoog. Waarom grijpen mannen überhaupt altijd naar geweld (zowel lichamelijk als psychologisch), wanneer een vrouw het niet met ze eens is? Ik maak dit helaas geregeld mee.

Deel dit artikel