Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Ik ben doodsbang, maar zwijgen is geen optie, dan winnen zij'

Home

Suzanna Koster

Een Rotterdammer is ontvoerd en gemarteld toen hij bij familie in Pakistan was. Zijn blog zou te kritisch zijn.

"Wie betaalt jou voor het zwartmaken van het leger?", vraagt een ondervrager aan de Pakistaanse blogger en mensenrechtenactivist Ahmad Waqass Goraya. Die is geblinddoekt, maar hoort de woede. De ondervrager heeft het over zijn satirische Facebookpagina, waarop hij de grote politieke macht van het Pakistaanse leger op de hak neemt. "Ik doe dit niet voor het geld", verweert hij zich. "Dit is activisme om corruptie aan te kaarten. We willen een beter Pakistan." Zijn hart gaat tekeer. "Maak hem klaar", beveelt de ondervrager. Goraya wordt naar de martelkamer gebracht.

Lees verder na de advertentie

Goraya vertelt zijn verhaal in zijn Rotterdamse woonkamer. Aan de wand hangen foto's van zijn vrouw en hun lachende 3-jarige zoon. De nu 34-jarige activist kwam in 2007 naar Nederland voor zijn studie, inmiddels werkt hij als IT'er. Zijn Pakistaanse vrouw is hier promovenda oncologie. Bloggen doet hij in de avonduren.

Goraya vertelt rustig en feitelijk over zijn ontvoering, maar als zijn vrouw zegt hoe stil en gebroken hij was na zijn terugkeer, stromen de tranen. Verwoed veegt hij ze weg.

Het woord mochi is dankzij Goraya en zijn digitale strijdmakkers inmiddels een ingeburgerd politiek scheldwoord in Pakistan

Tekst loopt door onder afbeelding

Ahmad Waqass Goraya, Pakistaanse blogger en mensenrechtenactivist. © twitter/file

Mochi

In deze Rotterdamse woonkamer werkte Goraya aan de Facebookpagina die zijn ontvoerders zo woedend maakte. Met vrienden besprak en postte hij cartoons, foto's en slogans met kritiek op het Pakistaanse leger. Reguliere media in Pakistan durven doorgaans geen kritiek te uiten op de zo invloedrijke strijdkrachten. De Facebookpagina heeft als naam 'Mochi', schoenenpoetser in het Urdu. Een van de logo's is een grote legerschoen die wordt gepoetst door meerdere schoenenpoetsertjes. De poetsertjes staan symbool voor de mensen die de wandaden van het leger verdedigen.

Het woord mochi is dankzij Goraya en zijn digitale strijdmakkers inmiddels een ingeburgerd politiek scheldwoord in Pakistan. 'We respecteren het leger, zoals het leger onze grondwet respecteert', staat onder het logo. "Ik wil een Pakistan waar geen politicus, politieman of militair boven de wet staat", zegt Goraya er zelf over.

Toen hij in januari op familiebezoek was in Pakistan, werden hij en drie vrienden opgepakt en wekenlang vastgehouden. Verschillende bronnen bevestigen dit en zeggen dat de beruchte Pakistaanse geheime dienst ISI achter de ontvoering zat. Ze willen anoniem blijven uit angst voor represailles. De Pakistaanse minister van binnenlandse zaken ontkent dat de mannen door de staat zijn ontvoerd.

Terwijl demonstranten in verschillende steden de vrijlating van de activisten eisten, bonden beulen Goraya's handen en benen vast aan een bamboestok, zodat hij zich niet kon bewegen. Ze sloegen hem in zijn gezicht, op zijn buik en rug, en op zijn voetzolen. Zijn mond werd droog en hij hapte naar adem. "Stop, stop, stop, alsjeblieft!", schreeuwde hij. Een huisarts stelde later vast dat zijn trommelvlies is gescheurd en dat zenuwen in zijn hand zijn beschadigd. Hij heeft nachtmerries van de martelingen. En soms slaapt hij nachtenlang niet.

Hij mocht geen woord zeggen over zijn ontvoering of hij zou verder in discrediet worden gebracht

Blasfemie

Medestanders van het leger beschuldigen Goraya en de andere ontvoerden van godslastering. Ten onrechte, zegt hij. Mensen die kritiek leveren op het leger worden wel vaker beschuldigd van blasfemie. Op godslastering staat in Pakistan de doodstraf, en zelfs zonder officiële aanklacht zijn beschuldigden en hun medestanders hun leven niet zeker. Familieleden zijn inmiddels ondergedoken en vrienden verbreken het contact. "Bel me alsjeblieft niet. Elk contact met jou brengt ons in gevaar", appt een van hen.

Bij zijn vrijlating, toen hij geblinddoekt midden in de nacht op straat werd gezet, kreeg hij een waarschuwing. Hij mocht geen woord zeggen over zijn ontvoering of hij zou verder in discrediet worden gebracht .

Maar Goraya piekert er niet over om zijn mond te houden. Hij blogt weer, en behalve steunbetuigingen krijgt hij ook bedreigingen. "Ik ben doodsbang, maar zwijgen is geen optie", zegt hij. "Zwijgen betekent dat zij winnen."

De verlammende macht van het leger

Het Pakistaanse leger is zeer machtig. Het bezit bedrijven, beschikt over eigen scholen en woonwijken, en heeft grote politieke invloed. Ook runt het leger militaire rechtbanken die ongecontroleerd berechten, straffen opleggen en uitvoeren.

Mensenrechtenorganisaties spreken over duizenden vermisten, vaak critici van de staat, die vermoedelijk opgepakt zijn door de geheime dienst. Het leger probeert zo kritiek in de kiem te smoren, zegt defensie-expert Ayesha Siddiqa.

En het werkt, zegt ze. Veel sociale-media-activisten hebben Facebook opgezegd sinds de ontvoering en marteling van Goraya en zijn vrienden. Analist Siddiqa woont in zelfverkozen ballingschap in Londen. Ook zij werd beschuldigd van godslastering, nadat ze kritiek had geuit op het leger.

Over de teloorgang van het beetje vrijheid dat er nog was om kritiek te uiten, vooral online, durven slechts enkele Pakistaanse media te berichten. Dagblad The Express Tribune schreef onlangs over een 'onderbewuste angst', die iedereen raakt die ook maar een beetje kritiek uit.

Maledivische blogger vermoord

Niet alleen in Pakistan worden kritische bloggers bedreigd. Dit weekend werd de van de Malediven afkomstige Yameen Rasheed gevonden in zijn huis in hoofdstad Male. De activist en blogger had steekwonden en overleed later in een ziekenhuis. Het exacte motief voor de aanslag is nog onbekend. Rasheed was een mensenrechtenactivist en voorvechter van de vrijheid van meningsuiting in zijn land.

Op zijn blog publiceerde hij kritische artikelen over politiek, arbeidsrechten en de politie. Ook vroeg hij aandacht voor de vermissing van journalist Ahmed Rilwan in 2014 en gebrekkig politiewerk.

Deel dit artikel

Het woord mochi is dankzij Goraya en zijn digitale strijdmakkers inmiddels een ingeburgerd politiek scheldwoord in Pakistan

Hij mocht geen woord zeggen over zijn ontvoering of hij zou verder in discrediet worden gebracht