Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Er is iets goed mis in de medische wereld'

Home

Jeannine Julen

© anp

Een dag na de volgens critici milde uitspraak van de tuchtrechter overleed hij. Zeer plotseling. De omstreden neuroloog Evert Sanders (59) stelde jarenlang de verkeerde diagnose van Multiple Sclerose (MS) en liet patiënten onnodig zware medicatie innemen. Net als die andere controversiële arts Ernst Jansen Steur. Hoe komt het dat deze artsen er zo lang mee wegkwamen? "Er is iets goed mis binnen de medische wereld", zegt letselschade-expert Yme Drost.

Een werkgroep van de vakverenigingen voor neurologen bekeek 21 patiëntendossiers van Sanders. De neurologen lieten zich kritisch uit over hun collega, maar Sanders' artsentitel werd hem niet afgenomen. Hij hield er een ernstige berisping aan over en moest voor onbepaalde tijd onder toezicht zijn beroep uit oefenen. De vakgroep benadrukte dat de dossiers mogelijk niet representatief zijn voor Sanders' praktijk, omdat de arts een veel grotere groep mensen had behandeld.

Critici vonden de straf mild. Dat Sanders zich arts mocht blijven noemen, stootte ze voor het hoofd. Maar volgens neuroloog Rien Vermeulen wordt met al die klagelijke geluiden, ook jegens zijn collega Jansen Steur, iets over het hoofd gezien. Het stellen van de verkeerde diagnoses is een risico van het vak, zei Vermeulen bijna een maand geleden in een uitzending van Brandpunt. "Zeven procent van alle MS-diagnoses is onjuist. Er is geen sprake van feiten. Diagnoses worden gesteld op basis van gesprekken." Bij de ziekte van Parkinson zou het aantal misdiagnoses volgens sommige studies met 30 procent zelfs een stuk hoger liggen. Vermeulen: "De vraag is of hoeveelheid verkeerde diagnoses van Jansen Steur buiten de norm viel. De feiten daarvoor ontbreken."

Fouten maken mag niet
Een arts kan er volgens de neuroloog dus eigenlijk niets aan doen dat er af en toe iets misgaat. Maar dat is ook het probleem niet, zegt letselschade-expert Yme Drost. Het heikele punt is dat artsen nooit toegeven dat ze een fout hebben begaan. "Ze worden opgeleid met het idee dat artsen geen fouten maken. Als dat wel gebeurt, moet dat verzwegen worden. Dat krijgen ze in de schoolbanken al mee van hun professoren." De conspiracy of silence noemde Herre Kingma, voormalig voorzitter van de Landelijke Specialisten Vereniging, het. Juist dat gegeven maakt dat er iets 'ernstig mis is binnen de medische wereld', zegt Drost.

Naast die gesloten medische cultuur zijn er nog andere factoren die maken dat artsen als Sanders en Jansen Steur ongestoord jarenlang hun gang hebben kunnen gaan. Drost: "Een kleine categorie artsen heeft het idee meer of beter te zijn dan de gemiddelde persoon. Deze arrogantie maakt het moeilijk om fouten toe te geven." Neem Jansen Steur. Een volgens sommigen innemende man, aardig en goedlachs. Maar hij eigende zich onterecht een professortitel toe en werd woest als je hem aansprak op zijn fouten.

Daarbij maakten verzekeringsmaatschappijen het jarenlang onmogelijk voor artsen om hun fouten toe te geven. "Als een arts had aangegeven dat hij een misser had begaan, kreeg je geen polis uitgekeerd. Dat is pas recent veranderd."

Tuchtcollege straft te mild
In een reportage van het programma Reporter staat de rol van het medisch tuchtcollege ter discussie. Artsen krijgen een waarschuwing, een schorsing van een jaar of moeten werken onder toezicht. Onvoldoende, lijkt het volgens de programmamakers. Hun titel verliezen ze haast nooit. Artsen moeten leren van hun fouten en hun medische vaardigheden op peil houden, zegt een woordvoerder van het tuchtcollege.

Auko Scholten, voorzitter het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg, pleit in dezelfde uitzending voor meer macht van de aanklagers. "Als er geen klacht wordt ingediend, onderzoekt het tuchtcollege de zaak ook niet. Hoe ernstig het geval ook is. Wordt het wel onder de loep genomen, dan wordt alles wat niet in de klacht staat buiten beschouwing gelaten." Scholten roept op tot verandering en wil dat klagers ook in een later stadium de ingediende klacht kunnen aanpassen zodat meer zaken behandeld kunnen worden.

Onderschat berisping niet
Maar, benadrukt Drost, hoe mild de straffen van het medisch tuchtcollege ook lijken, voor de arts komt het als een psychologische mokerslag. "Je komt met naam en toenaam in de krant te staan en je krijgt een vermelding in het artsenregister. Dat ervaren artsen als een behoorlijke tik op de vingers. Of erger: als beschadiging van hun imago. Het lijkt dus mild, maar de schade voor hen is enorm."

Drost wil meer openheid van zaken, maar signaleert ook dat die vanwege de ophef rondom Jansen Steur steeds meer plaatsvindt. Het tij lijkt te keren. Artsen en verpleegkundigen worden gestimuleerd om melding te maken als ze opmerkelijkheden signaleren. Een speciaal programma dat voorkombare fouten in ziekenhuizen moest verminderen, leidde er zelfs toe dat het aantal doden hierdoor aanzienlijk afnam.

Lees verder na de advertentie

 
Ze worden opgeleid met het idee dat artsen geen fouten maken. Als dat wel gebeurt, moet dat verzwegen worden.

Deel dit artikel