Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Een rondje extra meedoen, dat is wat ik wil'

Home

NICOLE LUCAS

Mylène de la Haye, journalist

"Als ik naar een rotswoning in Afghanistan had moeten verhuizen omdat ik eruitzag als het monster van Loch Ness, was dit boek er niet geweest. Ik heb het contract met de uitgever ook pas getekend toen de operatie goed en wel achter de rug was. Maar de chirurg die mijn gezichtsreconstructie heeft gedaan, wist dat niet. Ik heb hem gezegd dat ik hoe dan ook ging publiceren. Dan zou hij zich geen fouten kunnen permitteren. Ik wilde dat hij zijn stinkende best zou doen.

Drie keer eerder al had ik me bij een plastisch chirurg gemeld. Drie keer schrok ik er toch voor terug. Ik vond het doodeng. En eigenlijk ook een afgang. Het past niet bij een sterk persoon dat je je uiterlijk nodig hebt om gelukkig te kunnen blijven. Ik heb het ook geprobeerd, gewoon natuurlijk oud worden.

Zo stopte ik op een gegeven moment met het verven van mijn haar. Maar het grijs was nauwelijks tien centimeter opgerukt, of ik begon te vervagen. Dat was heel eng. Alsof je niet meer meetelt.

Natuurlijk, je wordt wijzer als je ouder wordt. En je humor verdwijnt ook niet. Ik ben nu veel gelukkiger dan toen ik op mijn mooist was, midden dertig. Dan moet je zoveel, heb je geen tijd om ergens van te genieten. Dan ben je alleen maar bezig met scoren, bang dat je dingen mist.

Het is heerlijk als dat allemaal niet meer zo hoeft. Tegelijkertijd wilde ik de speelsheid en de ondeugendheid van het leven nog niet kwijt. En dat gebeurt wel zodra je er tobberiger uit gaat zien.

Als ik in de spiegel keek, dacht ik: dat gezicht past niet bij me. Alle lijntjes wezen naar beneden. En iedereen vroeg steeds aan me: Is er wat?

Een half jaar geleden heb ik dan toch een gezichtsreconstructie laten doen. Ik had allerlei beren op mijn pad gezien. Maar toen ik wakker werd uit de narcose, was de eerste emotie: yes, ik heb het gedaan, ik heb het gedurfd!

Ik was blij dat ik mezelf had overwonnen, want ik werd echt gek van die dialoog in mijn hoofd.

Ik voelde meteen dat het oké was. Veel mensen zeggen dat het amper opvalt. En dat was ook de bedoeling. Ik wilde er absoluut niet geopereerd uitzien. Je moest wel aan mijn gezicht kunnen blijven zien dat er een karakter inzit.

Het is ook niet zo dat ik nu zeg: Wauw, wat zie ik er ontzettend goed uit. Maar het klopt weer wel. Er komt ineens heel veel positieve energie op me af. Wat ik heb gedaan heeft weinig met seksualiteit te maken. Het was geen kwestie van: ik word minder aantrekkelijk voor mannen. Wel: ik word minder aantrekkelijk voor andere mensen, want ik zie er niet meer uit of ik het leven omhels.

Ja, de kans is natuurlijk dat het over vijf jaar weer zo is als vóór mijn operatie. Maar ik denk, hoop dat ik geen sleutelaar word. Een rondje extra meedoen, dat is wat ik wil. Het is niet mijn streven er op mijn zestigste uit te zien alsof ik vijfendertig ben."

Mylène de la Haye: Smoelwerk. Verslag van mijn gezichtsreconstructie. Nieuw Amsterdam, Amsterdam; 208 blz. € 16,95

Deel dit artikel