Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Drank en hasj: dat mixt gewoon niet'

Home

RUUD VAN HAASTRECHT

AMSTERDAM - Strakkere regels voor coffeeshops? Eigenaar S. C. Witteman van coffeeshop The Grasshopper aan de Oude Brugsteeg naast de Beurs van Berlage vindt het méér dan hoog tijd voor maatregelen.

Volgens Witteman wordt de overlast veroorzaakt door een wildgroei in coffeeshops de laatste jaren. De oudere coffeeshops hebben hun vaste klantenkring, maar onder de nieuwkomers woedt een bikkelharde concurrentiestrijd. Dan is de verleiding groot om gestolen goederen te helen, harddrugs en pillen onder de toonbank te dealen, of wapens te verkopen.

En herrieschoppers die er bij een goeddraaiende coffeeshop meteen uit worden gegooid, kunnen zich bij een slechtlopende coffeeshop alles veroorloven. Witteman: “Want vergis je niet: een heleboel coffeeshops hebben het heel moeilijk. Ze staan op het randje. En de problemen ontstaan als je moeilijk je brood verdient.”

Anders dan de Bond voor cannabis detaillisten juichen eigenaren van coffeeshops in de Amsterdamse binnenstad het door het gemeentebestuur aangekondigde strengere toezicht op coffeeshops toe.

Vrijdag maakte het college van B en W een plan bekend om het huidige aantal van 450 hasjcoffeeshops meer dan te halveren tot 100 à 200 door strakkere regels te stellen. Mits de gemeenteraad ermee instemt, is vanaf juni de verkoop van softdrugs aan jongeren beneden de 18 jaar verboden (was 16); klanten mogen niet meer hasj of weed kopen dan nodig is voor eigen gebruik (30 gram); coffeeshops dienen om 24 uur te sluiten; en de verkoop van zowel alcohol als softdrugs wordt verboden. De maatregelen moeten de overlast van coffeeshops terugdringen.

Op de zaterdagnamiddag en -avond valt op dat de coffeeshops op de Walletjes, aan de Haarlemmerstraat en Haarlemmerdijk en op het Leidseplein weinig klanten hebben. In The Grasshopper zit het wel goed vol, zowel in het souterrain waar hasj en weed worden verkocht als op de begane grond waar koffie en niet-alcoholische dranken verkocht worden. In het café-gedeelte op de eerste verdieping is het rustiger.

Witteman, die elders in het centrum nog twee coffeeshops heeft, vindt het scheiden van de alcohol- en drugverkoop een goede zaak. En niet alleen omdat het aantal coffeeshops fors zal uitdunnen aangezien de alcoholverkoop veel lucratiever is. “Ik zit lang genoeg in de horeca om te weten dat je van alcohol agressief wordt en van softdrugs helemaal niet.”

Het was een van de redenen voor hem om enkele maanden geleden uit de Bond van cannabis detaillisten te treden. Die zegt dat de coffeeshops die de verkoop van alcohol en drugs combineren doorgaans de beter geleide ondernemeningen zijn.

Ook in The Bulldog aan het Leidseplein is de verkoop van alcohol en softdrugs gescheiden. Huisdealer Ruud, die achter een balie in de hoek ondertussen rustig doorgaat met het verkopen van hasj en weed aan klanten, is er 'heel blij' mee. “Het mixt gewoon niet. Je kan er ziek van worden.” Instemmend citeert hij de slogan van de Nederlandse tabaksfabrikanten: “een tevreden roker is geen onruststoker”. Een hasjroker zorgt niet voor problemen, zegt hij, wèl de mensen die op zaterdagavond The Bulldog binnenkomen met een flinke slok op.

Hij begrijpt dat het gemeentebestuur coffeeshops wil aanpakken die lawaai veroorzaken, door brommers voor de deur enzovoort. Maar hij vindt het wel vervelend dat nu de indruk wordt gewekt alsof alle coffeeshops niet zouden deugen, terwijl het maar om 'een heel klein aantal' gaat. “Die ene slechte verpest het nu voor de twee goede.”

Het verhogen van de leeftijdsgrens vindt hij prima. “Als er in de buurt van een school een coffeeshop geopend wordt en kinderen gaan spijbelen omdat ze daar zitten, klopt dat niet. Ik heb zelf een grote dochter en ik zou het ook niet prettig vinden als ze in de pauze een stickie zat te roken in plaats van een boterham op te eten.”

Beheerder Jaap van een coffeeshop aan de Kloveniersburgwal vindt daarentegen “dat achttien jaar ontzettend belachelijk. Dan gaan zeventienjarigen voor de deur staan en vragen aan een negentienjarige: 'wil je wat hasj voor me kopen?'.” Ook het maximum van 30 gram per klant werkt volgens hem alleen maar op papier.

Mensen kunnen zich vermommen en een tweede en derde keer terugkomen, ze kunnen van coffeeshop naar coffeeshop trekken, of - zoals Engelsen doen - met een groep van tien binnenkomen en allemaal dertig gram bestellen voor hun maat die 300 gram hebben wil. Zijn vriendin Monique vindt de scheiding tussen alcohol en drugs prima. “Omdat het een hele rare combinatie is. Plus, alcohol-publiek is een heel raar publiek. Als mensen een jointje willen roken, is het niet prettig als er vijf mannen aan de bar zitten te tetteren.”

Of het aantal coffeeshops wel zo drastisch terugmoet, is voor haar de vraag. “Volgens mij is het een van de belangrijkste bronnen van toeristeninkomsten. Zolang je je aan de regels houdt en kunt rondkomen, mag je van mij vooral bestaan.” Jaap is fel voor sluiting van coffeeshops die geluidsoverlast veroorzaken, die op gokkasten draaien, of waar harddrugs over de toonbank gaan. “Er is een aantal coffeeshops dat loopt op foute zaken. Ik vind het absoluut goed dat die zaken dichtgaan. Ze zijn slecht voor de naam van de coffeeshop en die moet gezuiverd worden.”

In The Grasshopper lurken Paul en Michelle uit Engeland tevreden aan een pijpje. Net als andere bezoekers hebben ze niet van het strengere beleid gehoord, maar ze kunnen zich er wel wat bij voorstellen. “Coffeeshops zoals deze zijn erg goed geregeld. Maar in sommige andere in Amsterdam hangt een intimiderende sfeer. Je weet niet of je ze kunt vertrouwen. Die moeten ze maar sluiten.”

Larry uit San Francisco noemt het sluiten van de helft van de coffeeshops “een verlies. Nederland is een van de weinige plekken in de wereld waar het kan.”

Paul Henry uit Londen zit aan de Kloveniersburgwal rustig The Independent te lezen. Zelf gebruikt hij geen softdrugs, maar hij vindt de coffeeshop een heerlijk rustige plek. Hij merkt vooral in het red light district 'een hardheid' die er tien jaar geleden niet was. “Maar ik weet niet of het door drugs is. Londen is een stuk minder vriendelijk dan Amsterdam, terwijl daar een heel strikt drugbeleid is.”

Deel dit artikel