Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Dans! Sjans! Zie elkaar!'

Home

GERRIT-JAN KLEINJAN

Reportage | De Danskerk wil geloof, meditatie en dans verbinden. Dansen is volgens de bedenkers bij uitstek geschikt om een spiritueel hoogtepunt te bereiken.

Armen en benen zwieren sierlijk door de lucht. Zo'n vijftien personen bewegen in slowmotion door de oude kerkzaal. Zomerkleding wappert, blote voeten tippen de planken vloer aan. Tegen de witgepleisterde muren weerkaatst een kalme beat. Dan klinkt er een rustgevende stem uit de speakers. "Kom in beweging. Het gaat om jouw tempo", klinkt het. "Neem de tijd."

Terwijl ze spreekt, kijkt Mathilde van Ameijde (37) de eeuwenoude kerkzaal rond. Op haar gezicht verschijnt een glimlach. "Lieve, mooie mensen. Wees welkom", vervolgt ze op meditatieve toon. De bewegingen om haar heen worden vrijer. Iemand maakt een kniebuiging. Een enkeling kroelt al over de bruine planken. De soepelheid waarmee de aanwezigen - op twee uitzonderingen na vrouwen, van midden twintig tot in de zestig - hun lijven bewegen verraadt meer dan gemiddelde danservaring. Van Ameijde, zelf ook in beweging, instrueert verder: "De muziek neemt je mee op reis. Een reis naar je lichaam. Een reis naar je gevoel. Een reis naar de ander."

Dit is de Danskerk. Het is een idee van een groepje dertigers dat dans wil verbinden met meditatie en spiritualiteit. Samen met haar danscollega's Michael Verheijen (38) en Coby Geertsma (37), ook aanwezig in de kerk, bedacht Mathilde van Ameijde een manier om spiritualiteit met dans te verbinden.

In september gaat de danskerk officieel van start. Een uur lang kan er dan op een doordeweekse avond gedanst worden om een spiritueel hoogtepunt te bereiken. De ene week in Oudorp, een pittoresk dorp bij Alkmaar (niet te verwarren met het bekendere Ouddorp in Zuid-Holland), de andere week in de grote Amsterdamse Dominicuskerk. Zaterdag was er in Oudorp een proefsessie in een leegstaand kerkje. De initiatiefnemers hebben een breed publiek voor ogen: niet alleen 'zinzoekers', maar ook doorsnee kerkgangers.

"Wij willen in kerkgangers het verlangen aanboren om in beweging te komen", zegt Van Ameijde. Geertsma: "Juist door samen te beweging maak je contact met anderen. Geloof hoort zich te uiten in relaties en verbinding." Verheijen: "Het draait in de dans om het liefhebben van jezelf en anderen. Er is geen oordeel. Je mag springen en bewegen."

Lees verder na de advertentie

Weg naar de ziel

De drie vertellen dat ze zich verbonden voelen met de christelijke traditie. Maar ze merken ook dat de vormen in de kerken naar hun smaak dikwijls te passief zijn. Er wordt vooral veel over God gepráát, is hun stellige indruk. Voor ervaring is, stellen ze, niet zoveel ruimte. Vrije dans moet intellectuele blokkades doorbreken en verkalkte theologie doen vergeten. Van Ameijde, Geertsma, en Verheijen noemen dansen zelfs een 'weg naar de ziel' en 'een vindplaats van het goddelijke'. Ze benadrukken dat het zeker niet de bedoeling is dat christelijke dogma's de revue passeren in hun danskerk. Verheijen: "Voor iedereen is hier ruimte om op een eigen manier invulling te geven aan het verlangen om samen te zijn."

Bezoekster Monique van Dijk (53) kan zich helemaal vinden in deze doelstelling. Met een blote teen tast ze het ruwe tapijt af waarmee de vloer voor een deel bedekt is. Het voelt goed. Voor Van Dijk, in het dagelijks leven yogadocent in Leeuwarden, is dansmeditatie een fijne aanvulling op haar werk. "Ik beoefen een speciale vorm van yoga waarbij je in een meditatieve staat komt. Ook ben ik dan bezig met de verbinding met anderen. Hier vind ik hetzelfde." Dat het hier in een kerk plaatsvindt, vormt allerminst een beletsel. "Als het maar geen hel en verdoemenis is."

Het historische kerkje is voor de gelegenheid ontdaan van bijna alle zitplaatsen. De stoelen met de rieten matten staan opgestapeld in het halletje. Op de banken onder het orgelfront ligt eenzaam een roodlederen liedboek, een stille getuige van de tijd dat de dorpsbewoners nog naar de kerk gingen voor de wekelijkse eredienst. Vergrijzing en leegloop maakten daaraan vorig jaar een einde.

Nu wervelen vijftien danslustigen om elkaar heen. "We zijn hier met een verlangen om verbinding te maken, vanuit beweging en de diepte van het leven", zegt Verheijen door de speaker. Na serene Arvo Pärt-achtige muziek is het tijd voor wat steviger werk. Een pompende beat vult de ruimte. Iedereen swingt nu zonder remmingen en kijkt elkaar lachend aan. Zweet spat rond. Sommige dansers vallen elkaar in de armen. Verheijen: "Dans! Sjans! Zie elkaar!"

Predikant: Als je zelf betekenis geeft, wat vier je dan precies?

De Danskerk is exemplarisch voor de manier waarop veel mensen tegenwoordig spiritualiteit beleven, zegt theoloog Ronelle Sonnenberg. Persoonlijke beleving is daarbij het sleutelwoord. "De deelnemers geven zélf betekenis aan wat ze doen, dikwijls in losse gemeenschapsvormen. Dit past helemaal in een netwerksamenleving, waar los georganiseerde gemeenschappen elkaar vinden rondom één onderwerp. In dit geval is dat dans en spiritualiteit. Het gaat niet om vooraf bepaalde inhouden van het geloof en de traditie."

Sonnenberg krijgt bijval van Henk de Roest, hoogleraar praktische theologie aan de Protestantse Theologische Universiteit, waaraan Sonnenberg onlangs promoveerde. Op verzoek van Trouw bekeken Sonnenberg en De Roest de website van de Danskerk. Daarop geeft de organisatie een uitgebreide verantwoording over de werkwijze.

Een initiatief als de danskerk zegt veel over de manier waarop de omgang met geloof is veranderd, stelt De Roest. Hij legt uit: "In het onderzoek naar religieuze praktijken onderscheiden we vaak vier zaken: geloofsovertuiging, levensstijl, bij een gemeenschap horen en de religieuze ervaring. Vroeger werd gedacht dat deze onlosmakelijk met elkaar verbonden waren. Ging je naar de kerk, dan onderschreef je ook een belijdenis en leefde je op een christelijke manier. We zien daarvoor in de praktijk steeds minder bevestiging. Veel mensen, zo blijkt uit recente onderzoeken, kunnen in een kerkgebouw en in een kerkelijke praktijk een spirituele ervaring opdoen zonder dat ze een set geloofsregels onderschrijven of er een christelijke levensstijl op nahouden. Ik kan me voorstellen dat dit ook het geval is bij belangstellenden voor een initiatief als dit."

Sonnenberg, predikant in Alphen aan den Rijn, stelt wel een theologische kanttekening bij de individuele geloofsexpressie zoals die door de initiatiefnemers van de danskerk wordt gepropageerd. "Als je op deze manier samenkomt, wat vier je dan? Je eigen innerlijk bewustzijn, of gaat het ook om de vraag wie God is - iets waarover het in de christelijke traditie toch ook gaat."



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie