Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Blindheid is reden genoeg voor hulp bij zelfdoding'

Home

Alwin Kuiken

© thinkstock

De Levenseindekliniek heeft in 2012 een 70-jarige vrouw geholpen bij haar zelfdoding omdat ze ondraaglijk leed onder haar blindheid.

De vrouw was slechtziend geboren. Maar omdat ze inmiddels nagenoeg blind was, leefde ze al acht jaar met een doodswens. Voordat ze met de Levenseindekliniek in aanraking kwam, had ze enkele malen geprobeerd om zich van het leven te beroven. Ook probeerde de vrouw haar leven te beëindigen door te stoppen met eten en drinken, maar dat kon zij niet volhouden.

De vrouw woonde na het overlijden van haar man al enkele jaren alleen. Ze wilde niet in een verpleeg-huis wonen en ze wilde ook geen blindengeleidehond. Ze wilde de hond uitlaten, niet door haar hond uitgelaten worden, zei ze.

Zorgvuldig
Volgens de Levenseindekliniek is een inhumane zelfdoding mogelijk voorkomen. De kliniek stelt dat het uitzonderlijk is dat in Nederland iemand alleen vanwege blindheid bij zelfdoding is geholpen. In 2008 en 2009 is buiten de Levenseindekliniek om (die bestond toen nog niet) drie maal euthanasie verleend aan een blinde Nederlander. Maar in deze gevallen hadden de patiënten naast hun blindheid tal van andere kwalen, zoals incontinentie, doofheid, ernstige jeuk, kanker, rugklachten en chronische depressiviteit.

Niet één, zoals gebruikelijk, maar alle vijf Regionale Toetsingscommissies Euthanasie hebben de zaak bekeken. Inmiddels is duidelijk dat de commissies de hulp bij zelfdoding als zorgvuldig hebben bestempeld.

Lia Bruin (55), specialist ouderengeneeskunde, behandelde de zaak namens de Levenseindekliniek. Voordat ze kennismaakte met de vrouw was ze sceptisch, zegt ze. "Er zijn zestigduizend Nederlanders blind", dacht ik. "Waarom zouden zij ermee kunnen leven en deze vrouw niet?" Toch raakte ze overtuigd van haar lijden. "Ze was bijvoorbeeld heel netjes en vond het afschuwelijk dat ze vlekken op haar kleding niet kon zien. Kleding kopen, iets waarvan ze hield, was een crime geworden."

Gretig
Om te beoordelen of de vrouw niet depressief was, is een psychiater ingeschakeld. Hoewel de vrouw vrijwel dagelijks huilde, stelde hij vast dat ze niet depressief was. Toen een onafhankelijke Scen-arts concludeerde dat aan de zorgvuldigheidscriteria was voldaan, kon Bruin in bijzijn van de kinderen van de vrouw het dodelijke drankje aanreiken. Bruin heeft nooit iemand zo gretig zo'n vies drankje zien opdrinken, zegt ze.

Het was de eerste keer dat Bruin bij de uitvoering van een actieve levensbeëindiging betrokken was. Voor de Levenseindekliniek was dat geen beletsel haar te vragen om zich over dit verzoek te buigen. Volgens directeur Steven Pleiter is het inherent aan het werk bij de kliniek dat zaken complex zijn. Volgens hem is dit geen verruiming van de wet. "In de euthanasiewet staat dat de arts overtuigd moet zijn van de ondraaglijkheid van het lijden. Dat zijn we niet altijd. Maar in dit geval wel."

Lees verder na de advertentie

 
Ik heb nog nooit iemand zo gretig zo’n vies drankje zien opdrinken

Deel dit artikel