Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

‘Bizar dat ik in bed pootje word gelicht door een droom’

Home

Noor Hellmann

Concertmeester Wouter Vossen. © Jorgen Caris
Ik heb een droom

In 'Ik heb een droom' vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of 's nachts. In deze aflevering violist Wouter Vossen (44), eerste concertmeester van het Residentie Orkest.

"Ik ben in de grote zaal van het Concertgebouw, het orkest zit klaar voor een concert. Opeens komt er iemand naar me toe en zegt: je moet nu op. Het blijkt dat ik een of ander vioolconcert moet spelen.

Lees verder na de advertentie

Ik: dat heeft niemand mij verteld, dat moet fout zijn. Hij: nee, dat kun je best, kom daar ga je. Op dat moment word ik wakker, badend in het zweet. Het is een droom die met enige regelmaat terugkeert en die veel musici herkennen.

Mijn slaap is meestal droomloos, maar als ik vakantie heb zijn er momenten tussen waken en slapen die op dromen lijken

Bizar eigenlijk dat ik in bed pootje word gelicht door zo’n droom, want ik ga nooit onvoorbereid het podium op, ik ben een perfectionist. Mijn leven is soms best hectisch, dus planning is cruciaal. Natuurlijk heb ik een stapel muziek die ik nu ter plekke zou kunnen spelen, de vraag is alleen of je dat moet willen. Het gaat niet om een prestatie die je moet leveren maar om het muzikale verhaal dat je vertelt. Het is heel persoonlijk wat ik met muziek wil zeggen. Daarvoor is concentratie nodig, en toewijding. Je stapt in dit vak vaak over een grens heen - het is kort dag, een concert komt te vroeg - en dat is goed, want het prikkelt je om te groeien, als mens, performer en musicus. Het moet alleen niet op zo’n extreme manier als in de droom.

Mijn slaap is meestal droomloos, maar als ik vakantie heb zijn er momenten tussen waken en slapen die op dromen lijken. De muziek waar ik in voorgaande maanden mee bezig ben geweest keert dan in omgekeerde volgorde terug. Het voelt alsof ik het dan pas afsluit. Direct na een concert waarin je je helemaal hebt gegeven lukt dat niet. Ik heb bijvoorbeeld net met het Residentie Orkest de ‘Matthäus Passion’ gespeeld: dat is een aangrijpende en doorleefde gebeurtenis, het laat je niet meteen los. Bijna net zo’n impact heeft ‘Quatuor pour la fin du temps’, een stuk dat Messiaen schreef in een concentratiekamp. Er is een deel voor alleen piano en viool dat me diep raakt. Je moet balanceren en je echt concentreren anders nemen de emoties de overhand. Tegelijk wil ik niet dat het went, dus speel ik het liever niet te vaak.

Vrijheid

Muziek is geen vaststaand feit. Mijn leraar Herman Krebbers zei altijd: je bent zo goed als je laatste concert. Anders gezegd: dat het vanavond goed gaat, betekent niet dat het morgen ook gaat lukken. De keren dat je tevreden kunt zijn met je uitvoering zijn dun gezaaid.

Wat ik nastreef is de vrijheid van een zanger: er is tussen hem en de muziek geen instrument. Ik probeer te bereiken dat mijn viool zo’n vanzelfsprekend onderdeel van mij is dat ik geen instrument meer bespeel maar alleen nog maar muziek aan het maken ben. Soms lukt dat - het zijn van die zeldzame momenten waar je er veel meer van wilt.”

Met het Residentie Orkest speelt Violist Wouter Vossen op 27 april (Koningsdagconcert) en 29 april (tijdens het concert ‘1001 Nacht’) ‘Sheherazade’ van Rimski-Korsakov. Kijk voor meer informatie op www.residentieorkest.nl.

Lees hier meer afleveringen uit de serie 'Ik heb een droom'

Deel dit artikel

Mijn slaap is meestal droomloos, maar als ik vakantie heb zijn er momenten tussen waken en slapen die op dromen lijken