Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zorgen om hoge concentratie microplastics in Middellandse Zee

Groen

Charlot Verlouw

De Middellandse Zee heeft een zeer hoge concentratie microplastics. © AP

De Middellandse Zee dreigt een gigantische vergaarbak te worden van plastic, vreest het Wereld Natuur Fonds.

Groot alarm van het Wereld Natuur Fonds (WWF): de Middellandse Zee zit vol kleine plastic deeltjes. De concentratie zogeheten microplastics is bijna vier keer zo groot als in de beruchte plastic soep in het noorden van de Grote Oceaan. Het gaat om ongeveer 1,25 miljoen fragmenten per vierkante kilometer.

Lees verder na de advertentie

De zichtbare gevolgen van de plastic soep zijn bekend: iedereen kent inmiddels de foto’s van in plastic verstrikte schildpadden, eind april spoelde nog een potvis met 28 kilo afval in zijn maag aan op een Spaans strand. Hoewel het gros van het wereldwijd geproduceerde plastic buiten Europa in de zeeën belandt, heeft de Middellandse Zee wel degelijk een groot probleem. “De Middellandse Zee is een semi-afgesloten gebied, waardoor het plastic niet weg kan”, zegt Stephanie Verbeek, hoofd oceanen en kusten bij het WNF. De microdeeltjes zijn giftig voor de zeedieren en komen terecht in mosselen, tonijn en zwaardvis, en zo op ons bord. “Dat dat gebeurt weten we zeker, maar wat dat voor gevolgen heeft voor ons weten we nog niet.”

De microdeeltjes zijn giftig voor de zeedieren en komen terecht in mosselen, tonijn en zwaardvis, en zo op ons bord

Verschillen tussen landen

Turkije en Spanje zijn de grootste boosdoeners, maar ook Italië, Egypte en Frankrijk leveren een grote bijdrage. Behalve dat de 320 miljoen toeristen in deze landen elk jaar voor veertig procent extra plastic in zee zorgen, scoren deze landen ook structureel laag op recycling-ranglijsten. Waar in Nederland de helft van het afval gerecycled wordt, is dit in Spanje nog geen veertig procent, in Italië dertig en in Frankrijk twintig, becijferde de Europese Commissie onlangs. Ook belandt in deze landen nog veel plastic op vuilnisbelten. “De landen rondom de Middellandse Zee zijn cultureel heel verschillend”, zegt de Italiaanse mariene-onderzoeker Giuseppe Di Carlo, ook werkzaam bij het WWF. “In Italië betaal je weliswaar voor recycling, maar je weet dat het afval niet op de goede plek terechtkomt, zo slecht is het geregeld. Dus waarom zou je er moeite voor doen?”

Wat je eigenlijk wilt, is een bindende internationale afspraak, zoals in een klimaatverdrag

Stephanie Verbeek

Plastic dat via de rivieren uit het binnenland naar zee stroomt, vormt het gros van het probleem. Daar is nog veel te halen, zegt Verbeek. “Een financiële prikkel werkte in Nederland ook met de plastic tasjes, dat zou bij afvalverwerking ook kunnen werken.” Daarnaast ziet het WWF graag meer handhaving van illegale afvaldumping op zee. “De IMO (Internationale Maritieme Organisatie) heeft in 2013 gezegd dat het verboden is om afval op zee te dumpen, maar het gebeurt nog steeds. Wat je eigenlijk wilt, is een bindende internationale afspraak, zoals in een klimaatverdrag.” Di Carlo is het daarmee eens, al noemt hij het een zachte aanpak en wordt huidige wetgeving in sommige landen ook al slecht nageleefd. “Als Turkije nu een verbod op plastic zakken zou invoeren, heeft dat natuurlijk meer effect. Maar internationale, bindende wetgeving kan nationale overheden ook in beweging brengen.” 

Lees ook

De Europese Commissie stelde onlangs een verbod op plastic rietjes en andere producten voor, om de plastic soep aan te pakken. 

Eerder dit jaar kondigde Europa aan in te zetten op hergebruik, omdat China niet langer de export van Westers plastic accepteert.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

De microdeeltjes zijn giftig voor de zeedieren en komen terecht in mosselen, tonijn en zwaardvis, en zo op ons bord

Wat je eigenlijk wilt, is een bindende internationale afspraak, zoals in een klimaatverdrag

Stephanie Verbeek