Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Smakelijk! En denkt u tijdens het eten vooral ook even na

Groen

Marianne Wilschut

Algen zuigen, in ruil voor je lichaamswarmte en je adem. © Retha Ferguson

De algenbar, het schaarstediner en een E-nummerbingo: het Eat Art Collective doet er alles aan om mensen te laten broeden op hoe het verder moet met ons voedsel. 

Met hun project de Volksdrogisterij, waarmee ze kennis van voedingstechnologie willen democratiseren, zijn ze geselecteerd voor de Design Biennale van Istanbul.

Lees verder na de advertentie

Op de planken van het Rotterdamse kunstenaarscollectief staan geen potten met penselen, tekenpapier en terpentine, maar vijzels, deegrollers en potten en pannen. Het basismateriaal van de vier leden van het collectief is geen kurk, klei of brons, maar voedsel. "Duurzaamheid, innovatie in de voedselindustrie en voedselcultuur zijn drie elementen die altijd in onze projecten terugkomen", vertelt Lukas Taks, medeoprichter van het Eat Art Collective.

Zo weten de vier met hun Alga's Bar op evenementen als de Dutch Design Week, Oerol, TEDx en DGTL veel publiek te trekken. In plaats van aan een waterpijp lurken de bezoekers van deze algenbar aan een slangetje dat verbonden is met een tank met algen. Zo doneren ze hun warmte en CO₂ voor de groei van de algen. Als dank krijgen ze een gezond shotje of een cocktail van algen, een voedselbron met veel potentie.

Bij elke gang zetten we de gasten net te weinig eten voor

Esther van Leeuwe, Eat Art Collective

Dan maar stelen?

Eind maart kregen bezoekers van TEDx Delft een kop soep bereid op de restwarmte van bouwlampen uitgedeeld. "Zo willen we laten zien dat je met reststromen meer kunt doen", zegt collectieflid Esther van Leeuwe. Een ander spraakmakend project is het schaarstediner dat ze in 2015 bedachten voor Het Nieuwe Instituut in Rotterdam vanwege de viering van zeventig jaar bevrijding. "Bij elke gang zetten we de gasten net te weinig eten voor", legt Taks uit. "Dus moeten ze creatief worden: delen ze hun voedsel en zo ja hoe? Of gaan ze stelen?"

Warme soep, dankzij de bouwlampen. © Photostory by Huck

Het concept werd daarna een onverwacht succes voor netwerkevenementen. Van Leeuwe: "Zeker bij bedrijven die willen dat het personeel elkaar beter leert kennen, bijvoorbeeld na een fusie, slaat het aan. Collega's moeten er samen uit zien te komen hoe zij van ons, de gemeenschappelijke vijand, meer eten krijgen. Dat zorgt voor een band."

Met deze en andere projecten en installaties met een knipoog probeert het collectief mensen uit te dagen om na te denken over de toekomst van ons voedsel. "Eten is iets waar ieder mens dagelijks meerdere keren een interactie mee heeft", zegt Taks. "Iedereen heeft er een mening over, dus is het interessant als kapstok om het over thema's te hebben zoals duurzaamheid en innovatie."

Lusten de kinderen het?

Samen met Alexander Geijzendorffer hoorde Taks in 2011 bij de oprichters van het Eat Art Collective dat toen nog Cateringa & Kompanen heette. Geijzendorffer is industrieel ontwerper en studeerde ArtScience, Taks is bouwkundige. De andere twee leden van de harde kern die er later bij kwamen, hebben ook een technische, creatieve en economische achtergrond. Wat ze delen is een passie voor koken.

Van Leeuwe: "Laatst heb ik nog chocoladekoekjes gemaakt met meelwormen. Beetje spannend wel of mijn kinderen die zouden lusten, maar voor ik het wist was de koektrommel leeg." 

Laten we niet alle E-nummers afschrijven als slecht. We hebben allemaal bakpoeder in ons keukenkastje staan, ook een chemisch middel

Lukas Taks, medeoprichter van het Eat Art Collective

Het eten van insecten is een van de uitkomsten uit het Future Food Doolhof, een installatie waarmee ze binnenkort op tournee gaan. Aan de hand van een aantal vragen worden de bezoekers van dat labyrint naar mogelijke toekomstscenario's geleid. Van Leeuwe: "In het bijbehorende smaaklab kunnen bezoekers iets proeven wat bij dat scenario hoort. Eetbare verpakkingen of voedselbospesto, groene eiwitten, repen met astronautenvoer, maar ook gedestilleerd zweet. Wat we duidelijk willen maken is dat er niet één oplossing voor alle problemen is. En we willen mensen laten kennismaken met mogelijke voedselmakers van de toekomst, zoals producenten van lokale tempé of de brouwers van bier van regenwater."

Niet alleen voor hipsters

Maar wie bij een duurzaam kunstenaarscollectief verwacht dat alleen maar groene, hipsterachtige initiatieven gehoor krijgen, heeft het mis. Ook met grote bedrijven als Unilever, producent van onder andere Knorr, Unox en Conimex, en DuPont, producent van emulgatoren en stabilisatoren voor de (voedings)industrie, zoekt de groep samenwerking. 

De boodschap van de e-nummerbingo: niet alle E-nummers zijn slecht. © Anouk Bouten

Met hun nieuwste project, de Volksdrogisterij, willen ze de kennis van de voedselindustrie democratiseren voor thuiskoks. Taks: "Mede onder invloed van bloggers als De Groene Meisjes hebben sommige mensen een aversie ontwikkeld tegen verwerkte voeding waaraan E-nummers zijn toegevoegd. Terwijl we wel allemaal bakpoeder in ons keukenkastje hebben staan, toch ook een chemisch middel. Dat is gek. Laten we niet meteen alle E-nummers afschrijven als slecht, maar onderzoeken wat ze doen en hoe we ze voor onze persoonlijke doelen in kunnen zetten."

Misschien kan ik op zondag soep maken die ik op vrijdag eet, zonder dat ik hem hoef in te vriezen

Lukas Taks

Met een rondreizende Volksdrogisterij, proefworkshops en avondjes e-nummerbingo onderzoeken ze samen met thuiskoks de voordelen van technologie voor een duurzaam dieet. Dat doen ze onder de noemer Powder to the People! Want voor wie zo min mogelijk voedsel wil verspillen en of veganistisch wil leven, kunnen poeders en technieken uit de voedselindustrie van pas komen, denken ze. Het zou dus zomaar kunnen dat het kruidenkastje van de toekomst een heel andere inhoud heeft.

Zondagse soep

Taks: "Straks houd ik mijn zelfgemaakte mayonaise langer houdbaar en stabiel door er een paar stofjes aan toe te voegen. Of kan ik misschien op zondag soep maken die ik op vrijdag kan eten, zonder dat ik hem hoef in te vriezen. En voor veganisten kunnen proteïnepoeders, ontwikkeld door de voedingsindustrie, een goede aanvulling op hun dieet vormen. In biologische winkels verkopen ze voor die doelgroep nu al door de voedingsmiddelenindustrie ontwikkelde stofjes. Xanthaangom wordt verkocht als vervanging van tarwegluten in bakproducten. En veel veganisten gebruiken Johannesbroodpitmeel als bindmiddel, in plaats van ei."

Van Leeuwe: "Een tijdje terug hoefden we daarmee niet aan te komen, maar onder andere dankzij koks die moleculair koken zijn de geesten nu misschien meer rijp om ook technologie in onze keuken toe te laten."

Zelf experimenteren ze alvast. Taks: "De Volksdrogisterij is geselecteerd voor de Design Biennale van Istanbul, volgend jaar. Dus zijn we op zoek naar het ideale recept voor een lekkere gluten- en suikervrije baklava."

Lees ook: 

Hm, calciumdinatriumethyleendiaminetetra-acetaat

Vroeger, heel vroeger, ging de man 's ochtends naar een parelende beek en kwam 's avonds thuis met een grote snoek. Tegenwoordig staat hij met zijn leesbril voor het schap het etiket van de hamburgers te bestuderen. Vier E-nummers…

Deel dit artikel

Bij elke gang zetten we de gasten net te weinig eten voor

Esther van Leeuwe, Eat Art Collective

Laten we niet alle E-nummers afschrijven als slecht. We hebben allemaal bakpoeder in ons keukenkastje staan, ook een chemisch middel

Lukas Taks, medeoprichter van het Eat Art Collective

Misschien kan ik op zondag soep maken die ik op vrijdag eet, zonder dat ik hem hoef in te vriezen

Lukas Taks