Platform voor aardgas draait op wind en zon

groen

Koos Schwartz

Het onbemande Nam-platform L13 FI op transport. Het haalt aardgas uit de Noordzee, maar wordt zelf van energie voorzien door windmolens en zonnepanelen. © shell

Een platform dat aardgas produceert en zelf draait op wind- en zonne-energie? Dat klinkt tegenstrijdig. Toch komt er zo’n platform in de Noordzee te staan. 

Het is een ­primeur van opdrachtgever Nam, ontwerper IV-Groep uit Papendrecht en assembleerder HSM ­Offshore uit Schiedam.

Lees verder na de advertentie

Erg groot is het platform niet. Het staat op één poot, die bestaat uit een pijler (40 meter lang) en een middenstuk (50 meter). Het platform zelf (topside, in jargon) meet 15 meter en heeft vier dekken. Het heeft de weinig aansprekende naam L13 FI en zal 20 tot 25 jaar aardgas halen uit een veld dat 60 kilometer ten noordwesten van Den Helder ligt. Dat veld heet L13.

In zijn eerste jaren levert L13 FI een hoeveelheid gas die genoeg is voor het verbruik van 275.000 mensen, zeg maar de helft van de bevolking van Rotterdam. De energie­productie staat gelijk aan die van 175 grote, moderne windmolens. Het gas ligt nu nog op een diepte van 3 tot 4 kilometer onder de zee­bodem. Als de druk in het veld lager wordt, vermindert de productie.

Zonnecellen en windmolens

De top van het dek is bijzonder. Er komen windmolentjes op (Nederlands fabrikaat) en zonnecellen (idem). Die zorgen voor de benodigde energie voor het platform. Accu’s komen er ook – voor die schaarse keren dat het lang mist op de Noordzee en er een paar dagen zon noch wind is. De groene bronnen ­leveren ruim genoeg energie om het aardgasplatform draaiende te houden, zegt projectmanager Julius ­Ansenk.

Heel groot is het platform niet, en dat was de bedoeling. Vergeleken met de productieplatforms die de Nam in de jaren tachtig en negentig liet neerzetten, oogt L13 FI als een kleintje.

Allerlei voorzieningen om de veiligheid van mensen te garanderen, zijn niet nodig

Het ‘kleintje’ wordt niet bemand. Allerlei voorzieningen om de veiligheid van mensen te garanderen, zijn niet nodig. Ook de windmolentjes en de zonnecellen maken veel apparatuur en spullen overbodig. L13 FI heeft geen helikopterdek, geen gas- en dieselgeneratoren, geen pompen, geen bluswater.

Het is een ‘zuinig’ platform. Twee jaar lag de bouw stil. Door de lage gasprijzen was de bouw voor de Nam niet aantrekkelijk. Andere betrokkenen hadden moeite aan fondsen te komen. Pas toen de plannen werden aangepast, kwam het project rond. Zo’n aanpassing was er voor de installatie. Het oude plan voorzag in heien. In het nieuwe pakt een kraan de pijler, draait hem, zet hem neer en ‘vibreert’ hem 30 meter diep de zeebodem in. Dat is goedkoper.

Kroonberg

Dat de Nam onbemande platforms kán neerzetten, dankt het deels aan een andere vinding. Die heet Kroonborg: een schip annex werkplaats, magazijn en hotel van 80 meter lang. Het heeft een loopbrug die is aangesloten op een systeem dat de beweging van golven compenseert. Ook als het waait, kunnen technici en monteurs over die brug bij een platform komen. Sinds de Kroonborg vaart, zijn de operationele kosten van de platforms flink gedaald. De inzet van ­helikopters ook.

De verwachting is dat L13 FI jaarlijks een of twee keer menselijk bezoek krijgt. Eén keer voor onderhoud, eén keer om (vogel)poep te ruimen. Over twee weken wordt L13 FI per duwbak naar zijn bestemming gevaren. Dan wordt het in de bodem gevibreerd. Daarna arriveert een boorplatform dat drie putten boort in de zeebodem. L13 FI wordt aangesloten op die putten en via een 7 kilometer lange leiding verbonden met de gasleidingen die al in de Noordzee liggen. Het gas wordt dan getransporteerd naar een ander platform (K 14), waar het wordt gereinigd. Via K14 komt het aan land bij Den Helder. Het eerste L13 FI-gas arriveert daar eind 2018.

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie
Allerlei voorzieningen om de veiligheid van mensen te garanderen, zijn niet nodig