Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Oceanen verzuren sneller dan tijdens periode van massa-extinctie

Groen

Marco Visser

Koraalriffen, de kraamkamer van veel vissoorten, gedijen niet in zuur water. ©Thinkstock

Nooit eerder in 300 miljoen jaar verzuurden de oceanen zo snel als nu. De enige periode die enigszins in de buurt komt is het Paleocene-Eocene Thermale Maximum (PETM), een tijdperk van massa-uitsterving.

Dat zegt een team van internationale wetenschappers in het blad Science. Zij berekenden dat het tempo van de verzuring tegenwoordig tien maal zo hoog is als 55 miljoen jaar geleden in het PETM.

Oceanen verzuren als zij te veel CO2 opnemen. Dat heeft vooral consequenties voor schelpdieren en koraal. Zoals zuur de kalkaanslag op huishoudelijke apparaten verwijdert, zo tast het zure oceaanwater de schelpen aan, wat grote gevolgen heeft voor het mariene ecosysteem.

Ook laboratoriumonderzoek heeft al aangetoond dat lagere pH-waarden (dus zuurder water) desastreus zijn voor koraal en kleine amoebe-achtige organismen. Omdat deze experimenten hooguit enkele weken duurden, is onmogelijk vast te stellen hoe onze planeet op lange termijn gaat reageren op de verzuring.

Meer aanknopingspunten biedt een onderzoek uit 2003 waarbij wetenschappers miljoenen jaren oude sedimenten analyseerden. Temidden van witte sedimentatie troffen de onderzoekers een klomp rode klei aan. Het wit was afkomstig van de schelpen van eencellige organismen, iets dat in de rode klei, de zeebodem van 55 miljoen jaar geleden, ontbrak. Veel wetenschappers trekken hieruit de conclusie dat de lage pH-waarden in de zeeën de schelpdieren noodlottig is geworden. 

"We weten dat het leven in de laatste verzuringsperioden van oceanen niet verdween - nieuwe soorten evolueerden en vervingen de uitgestorven soorten," zegt onderzoeker Barbel Honisch van Columbia University. "Maar als de industriële uitstoot van koolstof in dit tempo doorgaat dan kunnen we soorten die belangrijk voor ons zijn, verliezen." 

De wetenschappers denken dat de gevolgen op korte termijn al zichtbaar zullen zijn. Sommige geleerden claimen dat de verzuring al merkbaar is langs de westkust van Noord-Amerika waar op grote schaal de larven van oesters sterven.

Deel dit artikel