Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een teckelmuseum, waarom?

Groen

Jelle Reumer

© AFP
Jelle's weekdier

Wat hebben Romy Schneider, Albert Einstein en Liz Taylor gemeen, afgezien van het feit dat ze alledrie overleden beroemdheden zijn? Ze bezaten ooit een teckel. 

Eigenlijk hoort deze wetenschap thuis in de rubriek 'Nutteloze kennis', maar omdat het hier om dieren gaat (de teckels, niet de beroemdheden) past een weekdier ook. Deze en nog veel meer informatie over teckels is te vinden in het splinternieuwe teckelmuseum dat in het oude stadscentrum van Passau is gevestigd. 

Lees verder na de advertentie
Niet iedereen in Passau is er blij mee. De helft van de bevolking schijnt het bespottelijke en cultuurloze onzin te vinden

Op Tweede Paasdag is het geopend. Een echt Duits Dachshund Museum! De Passauer heren Josef Küblbeck en Oliver Storz, hebben zich op de teckel, ofwel de dashond, als verzamelobject gestort en zijn tientallen jaren bezig geweest om alles te verwerven wat des teckels is.

Hun enorme collectie omvat dashonden van porselein en tin, exemplaren in de vorm van flesopeners, kerstversiering en vloerkleedjes en uiteraard - we zijn in Beieren - bierpuldeksels. Verder is de mascotte van de Olympische Spelen van 1972, de teckel Waldi, te zien en de bekende 'Wackeldackel', het fluwelen hondje dat met een schuddende en schommelende kop in menige auto op de hoedenplank stond. Niet iedereen in Passau is er blij mee. De helft van de bevolking schijnt het bespottelijke en cultuurloze onzin te vinden, de andere helft daarentegen denkt met het Dackel Museum een aardige publiekstrekker in het stadje te hebben.

Het hondenras is een gekweekte bi­o­di­ver­si­teit, met een enorme variatie die de natuur niet kent.

Biodiversiteit

Je moet maar op het idee komen. Ik zie het al voor me: een labradormuseum, een foxterriërmuseum, een colliemuseum, en zo kunnen we elke stad voorzien van een eigen hondenexpositie. In Oostenrijk bestaat een Europees hondenmuseum, in Zwitserland (waar anders?) heeft men een sint-bernardmuseum en in St. Louis, Missouri is het 'American Kennel Club Museum of the Dog' gevestigd. Er is dus klaarblijkelijk een bescheiden markt voor een dergelijke voorziening. Mijn persoon zul je er niet snel aantreffen - sinds ik lang geleden een bijbaantje als postbode had, hebben honden bij mij een negatieve indruk achtergelaten. Toch is het bestaan van al die hondenrassen wel een interessant verschijnsel. Het is een gekweekte biodiversiteit, met een enorme variatie die de natuur niet kent.

De diverse hondenrassen verschillen qua uiterlijk meer van elkaar dan vossen, wolven en Afrikaanse wilde honden onderling verschillen, en dat zijn drie dieren die zelfs tot andere geslachten behoren, respectievelijk Vulpes, Canis en Lycaon. Honden - álle honden - behoren tot dezelfde soort, Canis familiaris. Nu wordt binnen de biologie een soort meestal gedefinieerd als een populatie organismen die in potentie onderling vruchtbare nakomelingen kunnen verkrijgen.

Zo blijkt de postbode die bioloog werd, toch interesse in honden te vertonen

Maar hoe zit het dan met honden? Ik zie het nog niet gebeuren dat een teckel en een Deense dog samen voortplantingstechnisch enig resultaat kunnen boeken. Maar horen ze dan toch tot dezelfde soort? Jazeker! Het is wat biologen een ringsoort noemen: een Deense dog kan wel met een iets kleinere hond paren, en die met een Duitse herder, en die met een collie, en die met een cockerspaniël, enzovoort, steeds kleiner, tot zelfs de chihuahua kan meedoen.

En zo blijkt de postbode die bioloog werd, toch interesse in honden te vertonen. Misschien maar eens naar Passau.

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier. Lees hier meer afleveringen van Jelle's weekdier. 

Deel dit artikel

Niet iedereen in Passau is er blij mee. De helft van de bevolking schijnt het bespottelijke en cultuurloze onzin te vinden

Het hondenras is een gekweekte bi­o­di­ver­si­teit, met een enorme variatie die de natuur niet kent.

Zo blijkt de postbode die bioloog werd, toch interesse in honden te vertonen