Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een Noord-Amerikaan in Appingedam

Groen

Koos Dijksterhuis

Een ringsnaveleend. © Koos Dijksterhuis
natuurdagboek

Vriend en ik waren in Oost-Groningen om ­vogels te kijken, uit te waaien en bij te praten. Op internet had ik gezien dat er een ringsnaveleend zat in een vijver in Appingedam. Ik moest de ringsnavel-eend in mijn boek opzoeken; ik wist niet wat voor eend het was.

Een ringsnaveleend is een kuif-eend zonder kuif en met twee witte ringen over zijn grijze snavel. Dat snavelgrijs is iets donkerder dan het staalblauwgrijze van de kuifeendensnavel. Nu hebben kuifeenden hun kuif vaak plat achterovergekamd, zodat ‘ie niet opvalt. Ringsnavel- en kuifeendwoerden lijken sprekend op elkaar. De vrouwtjes zijn nog moeilijker te onderscheiden en zelf tonen ze ook wel belangstelling voor woerden van de andere soort.

Lees verder na de advertentie
Het zou wel heel toevallig zijn als twee verdwaalde Amerikanen de oceaan oversteken om in hetzelfde stadje aan het ­Damsterdiep te belanden

Dan moeten ze elkaar wel tegenkomen en dat gebeurt bijna nooit, want ringsnaveleenden komen voor in Canada en het noorden van de Verenigde Staten. Kuifeenden zijn hun Europese counterparts. Maar sinds een tijdje hangt er dus een ringsnaveleend rond in die vijver te Appingedam. We lopen door een parkje en komen bij de vijver. En ja hoor, daar dobbert de ringsnaveleend. Hij wordt vergezeld door twee kuifeendenvrouwtjes. In 2017 is er ook ringsnavelwoerd in Appingedam gesignaleerd en ik vermoed dat het dezelfde is, want het zou wel heel toevallig zijn als twee verdwaalde Amerikanen de oceaan oversteken om in hetzelfde stadje aan het ­Damsterdiep te belanden.

Rouwcentrum

Op zijn snavel zijn twee witte dwarsstrepen te zien, of eigenlijk één, de tweede is de grens tussen snavel en voorhoofd. Het eendentrio is vrij ver weg en peddelt nog verder weg. Links achter hen staat een laag gebouw met een glazen gevel. Een korte blik door de verrekijker verraadt een grafkist met wat mensen eromheen. En dan herken ik pas het rouwcentrum waar mijn vader ruim acht jaar geleden werd gecremeerd. Even voel ik me verstrooid. Als ik een liefhebber van reïncarnatie was geweest, had ik er vast het mijne van gedacht.

Natuurdagboek

Iedere dag verwondert Koos Dijksterhuis zich over iets wat groeit of bloeit. Alle afleveringen zijn Natuurdagboek vindt u in dit dossier.

Deel dit artikel

Het zou wel heel toevallig zijn als twee verdwaalde Amerikanen de oceaan oversteken om in hetzelfde stadje aan het ­Damsterdiep te belanden