Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dierenliefde en dierengebruik sluiten elkaar niet uit

groen

Leonie Breebaart

Leonie Breebaart © Maartje Geels
Column

‘Bedankt voor alles wat je ons gegeven hebt”, stond er onder de rouwadvertentie voor Witkop 36, een van de zes met naam genoemde melkkoeien die Wakker Dier afgelopen maandag in deze krant portretteerde. 

Hun lieve koppen, de ene schuw kijkend, de andere wat mismoedig, waren omlijst door woorden die we - afgezien van de term ‘slacht’ - normaliter reserveren voor gestorven mensen. “Met grote verslagenheid delen wij u mede dat de slimme, lieve en nieuwsgierige Guurtje 111 op 29 maart is geslacht.” Wakker Dier was kwaad dat ook koeien van milieubewuste boeren ineens dood moeten omdat de overheid heeft besloten dat de mestproductie te hoog ligt.

Lees verder na de advertentie

De vraag hoe erg dat is, werd dinsdag al in het commentaar van deze krant behandeld. Wat me hier interesseert is het effect van het vermenselijken van doorgaans anonieme productiedieren. Slim, lief, nieuwsgierig: zo komt de melkkoe zelden in beeld. En hoewel een naam als Guurtje 111 of Miep 140 doet vermoeden dat deze dieren zelfs in de biologische veeteelt behalve naam ook nummer zijn, worden Guurtje, Neeltje en Rikkie hier ineens bijna huisdieren, dieren om wie je zou kunnen rouwen.

Toch zou het de bewuste consumptie van dierlijke producten bevorderen als we de logica van ge­bruiks­ver­hou­din­gen opnieuw doordenken

Wat is daarvan het effect?

Je kunt natuurlijk vegetariër of veganist worden van zo’n advertentie. Want is het überhaupt niet schandalig dat dieren in veeteelt alleen bestaan voor zover ze ons voorzien van melk - of vlees als het vleeskoeien, varkens of schapen betreft? Maar het hoeft niet. Ik ken genoeg mensen die én van dieren houden én geliefde dieren met liefde opeten. In feite is dat wat veehouders eeuwenlang hebben gedaan. Dierenliefde en dierengebruik sluiten elkaar niet uit; ze kunnen leiden tot een verhouding van zorg en dankbaarheid.

Dat is in elk geval het gevoel dat mij overviel toen de producent van mijn melk opeens zo levendig in beeld kwam. Nadat ik Rikkie en Witkop in het gezicht gekeken had, werd hun melk extra waardevol, zoals een gift of misschien zelfs een offer, al wordt die laatste term eigenlijk alleen nog gebruikt door theologen en terroristen.

Toch zou het de bewuste consumptie van dierlijke producten bevorderen als we de logica van gebruiksverhoudingen opnieuw doordenken. Als dieren geen dingen zijn, maar deel uitmaken van een morele orde waarin van gift en offer gesproken kan worden, moeten we namelijk ook dankbaar zijn voor wat ze ons geven. Dat vraagt allereerst om meer dan mooie woorden: je hoort dieren goed te behandelen, netjes te slachten, en hun gulle gift - de kaas, het biefstukje - met zorg te bereiden.

Maar om die dankbare houding te bevestigen zouden we toch ook nieuwe verbale rituelen moeten introduceren, rituelen waarin we schaap, varken of koe bedanken. Ik zie een nieuwe vorm van bidden voor me, aan het begin van de zondagse vleesmaaltijd: “Wij danken jou, Texels schaap, dat je je leven voor ons hebt gegeven.” Of wellicht kan het uitdelen van melk op school gepaard gaan met een kort lied: “Dank je wel, lieve koe. Voor alles wat je ons geeft.” Dat is in elk geval veel begrijpelijker dan het zingen van het Wilhelmus.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Toch zou het de bewuste consumptie van dierlijke producten bevorderen als we de logica van ge­bruiks­ver­hou­din­gen opnieuw doordenken