Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Deze zeldzame kleine slakken hollen snel achteruit

Groen

Jeroen den Blijker

De platte schijfhoren. © Ecopedia

Veranderingen van de biotoop pakken niet goed uit voor twee beschermde slakkensoorten.

Twee beschermde kleine slakkensoorten, de nauwe korfslak en de platte schijfhoren, zijn sinds 2007 in aantal sterk achteruitgegaan. Een derde beschermde soort, de zeggekorfslak, is in aantal min of meer onveranderd gebleven, blijkt uit cijfers van het CBS.

Lees verder na de advertentie
De nauwe korfslak. © Ecotopia

De nauwe korfslak, een piepkleine landslak van 1,5 tot 2 millimeter hoogte, is in aantal 60 procent afgenomen. Van de platte schijfhoren, een waterslakje met een opvallend plat huis van nog geen centimeter, is de verspreiding sinds 2012 tot 84 procent afgenomen ten opzichte van 2007. Van herstel is sindsdien geen sprake, blijkt nu. De zeggekorfslak, te herkennen aan zijn torenvormig huisje van nog geen 3 millimeter, is stabiel.

De drie komen lang niet overal in Europa voor; een groot deel van de Europese populatie bevindt zich in Nederland. Nederland moet daarom, conform Europese regels, voor deze slakken beschermingszones aanwijzen (Natura 2000), om de biodiversiteit te waarborgen en te versterken.

Kansen

Het beheer van die gebieden lijkt evenwel lang niet altijd goed uit te pakken voor de kleine slakjes. Duingebieden zijn bijvoorbeeld veranderd om beschermde flora en fauna kansen te bieden. Plaggen, begrazing en het verwijderen van ongewenste boom- en struiksoorten maken het duinlandschap daardoor minder geschikt voor de nauwe korfslak, bijvoorbeeld omdat de bodem droger wordt. De nauwe korfslak verdween zo uit bekende plekken als Schouwen (Zeeland), maar ook in de buurt van Nijmegen en in Limburg.

De zeggenkorfslak. © Ecotopia

De teruggang van de platte schijfhoren is ook te wijten aan veranderingen van de biotoop. Het platte slakje leeft hoofdzakelijk in voedselrijke, stilstaande wateren zonder schaduw - en dan het liefst in laagveengebieden met een afwisselende onderwatervegetatie. Maar dat soort gebieden komt minder voor.

Van de zeggekorfslak werd tot tien jaar geleden aangenomen dat deze alleen voorkwam in de Limburgse kalkrijke bron- en moerasgebieden. Ook deze gebieden staan onder druk, door verzuring en verdroging. Maar onderzoek leert dat het verspreidingsgebied van de zeggekorfslak veel groter is, waar ze nu ook vaker wordt aangetroffen. Bijvoorbeeld langs de oevers en in laagveengebieden in West- en Noord-Nederland.

Waarschijnlijk komt ook de wijngaardslak, eveneens beschermd, vaker voor dan gedacht. Aanvankelijk werd deze relatief grote slak (het huisje kan vijf centimeter hoog worden) vooral in Zuid-Limburg gesignaleerd, maar nu ook in kust- en duingebieden, op landgoederen en rond de grote rivieren.

Lees ook: 

Deze slak presteert het onmogelijke

Koos Dijksterhuis heeft veel gezien in zijn leven. Maar wat deze slak voor elkaar kreeg, kon hij bijna niet geloven

Zonder insecten overleven we niet - en binnen tien, twintig jaar is het crisis

Met veel insecten gaat het niet goed, door toedoen van de mens. Wat zou er gebeuren als ze allemaal uitsterven? Geen mens die het precies kan vertellen. Bioloog Dave Goulson doet een poging: we stevenen af op een 'ecologisch armageddon'.

Deel dit artikel