Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De Ripen, een paradijs voor weidevogels

Groen

Koos Dijksterhuis

Grutto © Koos Dijksterhuis
Natuurdagboek

Op een zonnige lentemorgen neemt veldbioloog annex ecologisch adviseur Klaas Jager mij mee naar een weidevogelparadijsje waar hij al twintig jaar de broedvogels telt. En dat zijn er nogal wat. 

In de Ripen, ruim honderd hectare grasland bij het Koningsdiep in Zuidoost-Friesland, gonst en knettert het van de weidevogels. Grutto's scheren over en buitelen gruttoënd door de lucht, wulpen mengen zich riedelend, tureluurs, kieviten en veldleeuweriken dragen bij aan het lentegeluid en overal vliegen eenden van uiteenlopende pluimage.

Lees verder na de advertentie

"Tachtig paar grutto's, dertig paar watersnippen, dertig paar slobeend op honderd hectare", somt Klaas op. Voor Nederland zijn dat ongekende aantallen. De meeste vogels zitten nog op de eieren en houden zich gedeisd, maar sommige kieviten en grutto's vliegen alarmerend boven ons; die hebben al jongen. Soms snort een watersnip tjikkerend op, om zich blatend als een hemelgeitje terug te laten vallen. Dat geblaat doen ze met hun staartveren, het getjik met hun keel.

Twintig jaar geleden broedden hier nog tweehonderd paar grutto's

De Ripen zijn een enclave tussen doodse groene velden. Staatsbosbeheer houdt er het grondwater hoog, zodat de sloten vol staan en de bodem zacht is. Daar kunnen lange dunne snavels in prikken. 's Zomers wordt er gemaaid en graast er vee.

Als twee kraaien zich boven de weidevogelweiden wagen, stijgt er meteen een luchtmacht op van onder meer zeven grutto's. De kraaien weten niet hoe snel ze zich uit de vleugels moeten maken. Zelfs de havik die passeert laat zich verjagen.

"Die broedt in dat bosje verderop", weet Klaas. "Dat stamt net als dit weidevogelreservaat uit de jaren 70, ter verzachting van het verwoestende effect van ruilverkaveling en industriële landbouw. Maar dat een bos slecht combineert met weidvogels, besefte men niet. Van alles wat, was het idee. Die versnippering is funest. Dit gebiedje is te klein om de kaalslag in de wijde omgeving te compenseren."

Twintig jaar geleden broedden hier nog tweehonderd paar grutto's, tweeënhalf keer zoveel als nu. Ik neem voor de zekerheid het gelukkigmakende geluid op: 'grut o grut o grut!'

Iedere dag verwondert Koos Dijksterhuis zich over iets dat groeit of bloeit. Lees hier meer afleveringen van zijn Natuurdagboek.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Twintig jaar geleden broedden hier nog tweehonderd paar grutto's