Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Als er één wolf is, volgen er wel meer

Groen

Maaike Bezemer

© anp

Ze was een rasechte wolf, amper twee jaar oud en ze is helemaal zelf naar de Noordoostpolder gekomen. En de belangrijkste ontdekking over het beest uit Luttelgeest is misschien wel de herkomst. Ze komt niet van een roedel uit West-Duitsland of Polen, maar van verder. Gezien haar lichte kleur waarschijnlijk uit de Karpaten of de Balkan. Helaas is ze wel geveld door een auto, zo bewijst de onderzoekster van de Universiteit Utrecht met een bloederige sheet: het trauma aan hersenen en wervelkolom wijst op een 'hoog energetische impact'.

Er is nog een heleboel niet duidelijk, maar de onderzoekers vonden het toch goed om de pers gistermiddag op de hoogte te brengen van de eerste bevindingen. Het is toch een heel spannende gebeurtenis, de grootste predator in ons land. "En wat mij verbaast", zegt zoogdierenkenner Geert Groot Bruinderink (Alterra), "is dat ze van zo ver is gekomen." Hij weet dat puberende wolven als ze het nest verlaten, in een paar maanden tijd meer dan duizend kilometer kunnen afleggen. "Maar nu wordt dat ook bevestigd met een vondst en met keutels."

Nu er eenmaal een is gearriveerd, volgen er meer, hoopt wolvenkenner Leo Linnartz. Wellicht via het geurspoor dat de wolvin heeft achtergelaten. "Nedersaksen had zijn eerste paartje in 2012, nu leven daar drie roedels."

Er zijn zes drollen gevonden, groter dan tien centimeter, op verschillende plaatsen in het Kuinderbos, net boven Luttelgeest. Dat ze midden op een pad lagen, kan erop wijzen dat het dier een territorium begon te markeren en dus van plan was te blijven. Kan, want het staat nog niet helemaal vast dat die drollen van de dode wolvin waren. Een lynx kan bijvoorbeeld ook haren van een edelhert, botten van een vos en larven van een hertenhorzel in zijn poep hebben - maar lynxen zijn in de polder nog niet gesignaleerd.

Al is ze een maand dood, er wordt nog flink gesold met de wolvin uit Luttelgeest. De huid wordt gelooid en later over een model getrokken in Naturalis, liefst in de herfst- of kerstvakantie, met veel publiek. Bloed, botten en spieren zijn verstuurd naar instituten in Nederland, Duitsland en Italië.

Een detectiveserie in de polder, erkent onderzoeker Barbara Gravendeel van Naturalis. Ze vindt het goed dat de waarde van haar instituut wordt bewezen. "Vaak hoor je, 'wat heb je aan zo'n museum', maar dankzij DNA uit onze collectie kunnen wij soort en herkomst bepalen, al hebben we nog niet genoeg referentiemateriaal van wolven van de Balkan of uit Griekenland." Eind augustus komt ze met resultaten van isotopenonderzoek aan spierweefsel en haren. De verhouding tussen zuurstof, waterstof en strontium laat een uniek patroon zien, dat overeenkomt met een geografisch gebied. "Als de wolf ergens maanden heeft geleefd, kunnen wij dat zien." Met tandglazuur kan ze de precieze geboortegrond achterhalen.

En dan verschijnt op 1 november het wolvenplan, twee maanden eerder dan gepland. Daarin schrijven wetenschappers, natuurbeheerders en juristen hoe een volgende wolf in Nederland precies beschermd moet worden, maar ook wat de overheid kan doen als hij eens een schaap aan stukken scheurt. Niet veel, zegt Groot Bruinderink alvast. "Iemand die zegt dat de wolf moet worden afgeschoten, is eigenlijk al in overtreding. Dankzij Europese wetgeving is de soort zwaar beschermd." Maar dan moet nummer 2 zich natuurlijk niet laten doodrijden.

Deel dit artikel