Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Schilderen zou onder mijn stand zijn'

Groen

Gerbrand Bakker

© Maartje Geels
Column

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. In maart verschijnt zijn boek 'Rotgrond bestaat niet'.

Mij viel het weer eens vies tegen. Met opzet líep ik naar het huis van vrienden op het Zeeburgereiland, ik wilde het voelen en meemaken. Om daar te komen, moest ik de Amsterdamse brug over. Er waaide geen enkele vrachtwagen omver, er zaten nog mensen op de fiets, op het water dobberden meerkoeten, futen, kuifeendjes en aalscholvers. Alsof er helemaal niets aan de hand was. En dat was ook zo. Er braken niet eens takken uit de populieren die rondom de P+R Zeeburg staan, en populieren staan erom bekend dat ze bij het minste geringste knakken.

Lees verder na de advertentie

De westerstorm van 3 januari. Waarom viel het zo tegen? Waarschijnlijk omdat je tegenwoordig niks meer mee kunt maken zonder dat je het van tevoren weet. In een tijd zonder radio en tv kon je nog weleens overvallen worden door een zware storm of buitensporige sneeuwval. Nu worden bij voorbaat 96 vluchten van of naar Schiphol geschrapt. Een dag van tevoren wordt de dienstregeling van de NS al aangepast. Vooraf weten we precies waar overlast gaat plaatsvinden. Er is niks meer aan, een storm. Code rood. Blijf thuis. Kijk uit het raam. Lees het liveblog op sociale media.

Religieus getinte grapjes

De meeste aandacht ging naar uit naar het losraken van de Ark van Noach in Urk, dat leidde tot ontelbare, vrijwel identieke, religieus getinte grapjes op Facebook en Twitter. Er sneuvelden een paar zeilboten. De verzekering zal wel schokken. De eerste storm van 2018 was voorbij. Ik regende niet eens nat. Het was een afknapper.

Ik was bij die vrienden omdat ik me, laat ik maar schrijven, verveelde. Ik wilde en moest iets doen. In hun huis staat al anderhalf jaar een ongeschilderde trap. Dat zie je wel vaker in tamelijk nieuwe huizen: een trap is - net als de tuin - een sluitpost. “We moeten nog zo vaak op en neer, die trap schilderen komt later wel.”

Mijn vriend vertelde zijn dementerende moeder dat ik bij hen aan het schilderen was

Geld op 

Voor een tuin geldt dat vaak het geld op is en als mensen dan op hun nieuwe meubelen in hun nieuwe erker zitten, zien ze pas het braakliggende stuk grond achter het huis. Ik ging die trap schilderen. Prima. Ik hou van schilderen. Jammer was wel dat de jongen van de Praxis ons waterverf had verkocht, en ik heb een bloedhekel aan schilderen met verf op waterbasis. Die droogt onder je kwast of roller, dat wordt nooit netjes en bovendien zal het nooit glimmen, zélfs als er ‘hoogglans’ op de pot staat.

De vriend ging zijn dementerende moeder bezoeken. Hij vertelde haar dat ik bij hen aan het schilderen was. Daarop zei zijn moeder iets als: ‘malfaissant’. Hij vroeg haar wat dat mocht betekenen. “Onder zijn stand”, legde ze uit. Die lieverd las tot voor kort Trouw, en zij vond dus dat een columnist uit die krant zich niet moest verlagen tot het schilderen van de trap bij vrienden. Toen ik dat te horen kreeg, verzoende ik me bijna met die waterverf. Bijna.

Lees hier meer afleveringen van Tuin in de Eifel.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Mijn vriend vertelde zijn dementerende moeder dat ik bij hen aan het schilderen was