Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Plan Marker Wadden is puur plagiaat'

Groen

Hans Marijnissen

Langs de Houtribdijk tussen Enkhuizen en Lelystad moet een enorm vogelparadijs verschijnen. ILLUSTRATIE © NATUURMONUMENTEN

Een afwisselend landschap met zandplaten, wilgenbossen, moeras en stukken open water, opgebouwd uit slib uit de Markerwaard. Langs de Houtribdijk die Enkhuizen met Lelystad verbindt, moet een enorm vogelparadijs verschijnen. Natuurmonumenten kreeg deze week 15 miljoen euro van de Postcodeloterij om er de eerste duizend hectare van aan te leggen.

"Een prachtig plan, die Marker Wadden", vindt Wouter van Dieren, "maar wel volledig geplagieerd. Ik lanceerde in 1996 al het plan Almeria Archipel dat precies hetzelfde voorstelt. Dat plan is verdiept met de nota 'Wetlands IJsselmeer', waarop hoogleraar landschapsarchitectuur Adriaan Geuze zes jaar geleden het Markeroog heeft ontwikkeld." Van Dieren vindt het 'komisch' dat Natuurmonumenten nu zonder enige verwijzing met de Marker Wadden komt, maar noemt het ook 'hoogst merkwaardig'.

Van Dieren, lid van de Club van Rome en eigenaar van het Instituut voor Milieu en Systeemanalyse vindt het teleurstellend dat Natuurmonumenten slechts voor het vogelreservaat kiest, en niet de geïntegreerde aanpak overneemt.

"Adriaan Geuze en ik waren het eens over het feit dat de natuurontwikkeling van het Markermeer moet samengaan met stadsontwikkeling en zandwinning. Dan is het veel beter te financieren. Onder het slib dat nu wordt weggehaald, ligt een enorme zandvoorraad die miljarden euro's waard is. De ontginning daarvan levert niet alleen geld op, maar zorgt ook voor extra natuurwaarde. Het Markermeer is arm doordat het water een te hoge temperatuur heeft. Graaf je tot vijftig meter diepte, dan ontstaan koude zoetwaterbellen, waarin spiering kan leven. Die kan weer als voedsel voor vogels dienen. Want hoe denkt Natuurmonumenten een vogelreservaat te realiseren, als er geen vissen in het Markermeer zwemmen?"

Roel Posthoorn, bij Natuurmonumenten de bedenker van de Marker Wadden, spreekt tegen dat zijn plan een kopie is van dat van Van Dieren. "De afgelopen jaren hebben diverse mensen verschillende gedachtes op papier gezet, die samen een schat aan kennis bevatten. Die heb ik gebruikt voor dit nieuwe plan, dat praktisch is, en geschikt voor uitvoering."

De benaming Marker Wadden suggereert dat er in het gebied sprake zal zijn van getijdenverschillen. Daarvan is volgens Posthoorn geen sprake. "Toch is er niveauverschil. Wij spreken van windwadden. Als de wind aantrekt, komt het water scheef te staan in de bak die Markermeer heet. Bij forse wind komen de kwelders blank te staan, bij minder wind vallen ze droog. Dat biedt voor vogels, maar ook voor bevers en otters veel mogelijkheden."

Posthoorn zegt dat de nieuwe natuur straks ook een landschap moet zijn waar je heerlijk kunt zwemmen, varen, vissen en zonnen. Precies zoals Wouter van Dieren in 1996 schreef.


Uit Wetlands in het IJsselmeer door Wouter van Dieren (1996):
'Door vooroevers van variërende breedte, op een hoogte ongeveer gelijk aan het meerpeil, te creëren vóór deze dijken, gaat de natuur er met sprongen op vooruit, want dit worden dan zoet- en brakwatermoerassen, rietlanden, kwelders, die herbergzaam zijn voor vele planten- en diersoorten - ongeveer zoals de Oostvaardersplassen. Leg je deze aan tussen Enkhuizen en Lelystad, aan beide zijden van de Houtribdijk, dan zijn er geen verliezers, mits je het nieuwe gebied niet inricht voor bollenkwekers, wat sommige boeren hebben bepleit. Er is dan ook ruimte voor de mens, voor wonen, recreatie, strandleven, havens. Stille, rijke natuur kan heel goed samengaan met drukke recreatie, mits ze maar goed gescheiden blijven.'


Lees verder na de advertentie

 Natuur en recreatie gaan goed samen  

Deel dit artikel