Getuigenverhoor

Wellink: ‘DSB was al zo diep in de modder gezakt’

Voormalig DNB-president Nout Wellink.Beeld ANP

Lekken naar de pers hadden volgens Nout Wellink geen invloed op de beslissingen van De Nederlandsche Bank.

Er waren zorgen, grote zorgen zelfs. Over de leiding, de hoeveelheid geld in kas, de uitstaande leningen van de wankele DSB Bank. En later ook over de klanten die er massaal hun spaargeld weghaalden. ‘Buitengewoon problematisch’, zo schetst Nout Wellink de omstandigheden waarin de wankelende DSB eind 2009 verkeerde. “De bank was al zo diep in de modder gezakt.”

Wellink (76 inmiddels) vertelt erover in de Haagse rechtbank, waar hij gehoord wordt over zijn rol bij het faillissement van DSB, de parel van eigenaar Dirk Scheringa. Volgens Wellink, toen president van De Nederlandsche Bank, een haast niet te vermijden resultaat. Maar volgens Scheringa is DSB ‘bewust kapotgemaakt’, zei hij een paar maanden terug in het tv-programma Een Vandaag. Hij eist een schadevergoeding van 830 miljoen euro en wil DNB voor de rechter dagen.

Geheimhoudingsplicht

Dat ‘kapotmaken’ zit ‘m volgens Scheringa in het schenden van de geheimhoudingsplicht. Op zaterdag 10 oktober 2009, iets voor middernacht, nemen Wellink en zijn collega’s contact op met de rechter. Ze willen het bewind van DSB overnemen. Van dat besluit weten zo’n vijfhonderd mensen, is de schatting. De maandagochtend daarop staat op de voorpagina van de Volkskrant: ‘Voortbestaan DSB hangt aan een zijden draadje’. “DNB staat klaar om het bewind van de bank van Dirk Scheringa over te nemen”, schrijft de krant, want DSB is technisch failliet. 

Hoe die journalist daar lucht van kreeg? Wellink zegt het niet te weten. Ja, hij heeft de raden van bestuur van grootbanken op de hoogte gesteld. En ja, ook het ministerie van financiën wist ervan. Hij móest ze wel informeren. De grootbanken hadden zich teruggetrokken als redders van DSB. En ook het ministerie kwam niet met een panklare oplossing. Ze waren al bij het proces betrokken.

Daar kwam nog bij dat dat weekend een callcenter was opgetuigd. Ook dat moest, om DSB-klanten snel te informeren. Wellink wil het toch benadrukt hebben: mensen in het bancaire wezen hebben weet van de geheimhoudingstraditie. “Dat zit in de genen.” Voor ambtenaren geldt sowieso een geheimhoudingsplicht.

Of hij misschien zelf  contact heeft gehad met de Volkskrant, vraagt Scheringa’s advocaat. “Het antwoord is nee.” Wellink wist pas van het bestaan van het stuk af toen collega’s hem die maandagochtend erop wezen. Of hij dan Wouter Bos, toen minister van financiën, had gesproken over het artikel? Bronnen rond het ministerie zouden hebben gelekt, schrijft de Volkskrant-journalist. Wellink weet het niet. Hij liet het langs zich heen gaan, had andere dingen aan zijn hoofd.  “In die periode waren er heel veel artikelen. Met allemaal speculaties. Maar die hebben volstrekt geen invloed gehad op ons besluit over DSB.”

Een protocol of draaibroek omtrent de geheimhoudingsplicht was er niet, geeft Wellink toe. Al had dat niet veel uitgemaakt voor DSB. “Ik moet eerlijk zeggen... Ik heb in alle jaren niet een bank gezien die zo in de problemen zat. Het was voor ons zo duidelijk.” En: “We hebben de grootbanken zo lang de kans gegeven om DSB te redden.” Misschien had DNB toch eerder in moeten grijpen, oppert hij.

Lees ook: 

Tien jaar na val DSB procedeert Scheringa nog altijd stug door

De DSB Bank is tien jaar failliet. De meeste betrokkenen hebben hun wonden inmiddels gelikt, maar topman Dirk Scheringa zelf niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden