Overname

Vragen rond een megadeal. Waarom wil Unilever een bedrijf kopen voor 60 miljard?

Sensodine (tandpasta) en Panadol (pijnstiller). Twee producten van de consumentenproductendivisie van GlaxoSmithKline waar Unilever belangstelling voor heeft.
 Beeld Reuters
Sensodine (tandpasta) en Panadol (pijnstiller). Twee producten van de consumentenproductendivisie van GlaxoSmithKline waar Unilever belangstelling voor heeft.Beeld Reuters

Unilever deed een bod op GSK Consumer Health dat werd afgewezen. De aandeelhouders waren er al niet blij mee; 60 miljard is het volgens hen niet waard.

Koos Schwartz

Unilever heeft een bod van 60 miljard euro gedaan op GSK Consumer Health, fabrikant van tandpasta’s, pijnstillers en voedingssupplementen. Het bod is afgewezen, maar mogelijk biedt Unilever nog eens. Als de koop slaagt, zou het de grootste overname zijn die Unilever ooit deed. Zes vragen over, en antwoorden op, een potentiële megadeal.

60 miljard, goeiedag

Ja, veel geld he. Te veel, vinden sommigen. Maandag, de dag nadat het nieuws bekend werd, daalde de koers van het aandeel Unilever met 6,7 procent. Dat is ongebruikelijk veel voor een groot bedrijf dat veel consumentenproducten maakt en dus weinig risico’s loopt. Opvallend was ook dat enkele grootaandeelhouders en analisten zich in Britse en Amerikaanse kranten negatief uitlieten over het bod.

Waarom reageren aandeelhouders mopperig?

GSK Consumer Health is een dochter van het farmaconcern GlaxoSmithKline en heeft de Amerikaanse farmaceut Pfizer als mede-eigenaar. Het maakt tandpasta (Aquafresh, Parodontax, Sensodyne), pijnstillers (Advil, Panadol), voedingssupplementen (Centrum) en vrij verkrijgbare medicijnen als Otrivin (neusspray) en Nicorette (rookstopmiddelen). Een deel van die producten maakt Unilever zelf ook, tandpasta met name.

GSK’s consumententak, die vorig jaar een omzet kende van circa 11,5 miljard euro, groeit, maar niet overdreven hard: een procent of 4 tot 6 per jaar, beweert GSK. Dan is 60 miljard euro te veel, luidde het oordeel van die aandeelhouders en analisten. Sommigen tekenden daarbij aan dat de aankoop het wezenlijke probleem van Unilever niet oplost: Unilever zelf groeit niet hard meer.

Is dat zo, is de groei eruit?

Onder leiding van de vorige topman, Paul Polman, vooral bekend om zijn pleidooien en inspanningen voor meer duurzaamheid, groeide Unilever tussen 2009 en 2019 meestal flink, vooral in opkomende markten. Aandeelhouders profiteerden daarvan, want de koers van het aandeel steeg lekker mee met die groei. Maar sindsdien is de rek er wat uit, al komt dat deels door de coronacrisis: sommige Unilever-producten verkopen heel goed in pandemietijd (zeep), andere niet (ijs).

En dan is er de koers van het aandeel. Toen Polman in januari afzwaaide, kostte een aandeel 47,40 euro; afgelopen vrijdag was dat 47,22, maandag 44 euro en dinsdag 43 euro. In dezelfde tijd steeg de AEX-index met 58 procent. Concurrenten van Unilever zijn op de beurzen ook meer in trek dan Unilever. Tja, wat krijg je dan? Dan zijn er aandeelhouders die gaan klagen en die roepen dat het roer bij het bedrijf om moet. Lees: er moet meer omzet en winst worden gemaakt.

Maakt Unilever er dan een potje van?

Koersvergelijkingen zijn altijd lastig. De AEX-index bestaat uit 25 fondsen. Daaronder de nodige techbedrijven die hard groeien en zeer gewild zijn bij beleggers. Maar die maken geen soepen, sauzen, wasmiddelen en shampoos, zoals Unilever. Unilever is een concurrent van Nestlé, maar maakt geen koffie en diervoeding: Nestlé wel en verdient daar veel geld mee.

Colgate Palmolive maakt tandpasta, maar geen voedingsmiddelen. Procter & Gamble verdient veel met zijn luiers en scheermesjes, Unilever maakt die niet of op kleine schaal. Danone is groot in zuivel, Unilever niet. Je kunt die bedrijven en hun koersen dus niet een-op-een met elkaar vergelijken. Al blijft staan dat het aandeel Unilever in drie jaar niet is gestegen.

Maar Unilever heeft zijn aandeelhouders toch best verwend de afgelopen jaren?

Klopt. Nadat het in 2017 een spectaculair bod van Kraft Heinz had afgeslagen, verhoogde Unilever zijn dividend, ging het eigen aandelen inkopen, meer bezuinigen en verkocht het zijn margarinedivisie. Polmans opvolger, Alan Jope, deed vorig jaar de grote theedivisie met merken als Lipton de deur uit. Omdat die niet hard genoeg groeide. Maar van koersstijgingen zoals in Polmans tijd is geen sprake meer.

En wat nu?

Misschien komt Jope met een hoger bod, misschien niet. Doet hij het niet, dan gaat hij wel door met zijn plan om meer nadruk te leggen op producten op het gebied van persoonlijke verzorging en gezondheid. Polman deed dat ook al, al kocht hij vooral kleine fabrikanten van luxe merken. Ook zal Jope van bedrijfsonderdelen af willen die niet groeien of weinig winst maken: dat zullen dan vooral voedingsmiddelen zijn.

En dat doet dan even denken aan 2000 toen Unilever zijn laatste mega-aankoop afrondde: Bestfoods. Sinds die tijd horen merken als Knorr en Hellmann’s tot de Unilever-stal: voedingsmiddelen dus. Mislukt is die aankoop niet, maar een paar jaar na de mega-aankoop van 20 miljard dollar moest Unilever wel een paar miljard euro op zijn aanwinst afschrijven. Te duur gekocht. Zoals wel vaker gebeurt bij mega-overnames.

Lees ook:

Investeerder hekelt ‘duurzaamheidsobsessie’ Unilever

Levensmiddelenconcern Unilever is meer bezig met het tonen van zijn groene ambities dan met de algehele bedrijfsvoering.

Oud-topman van Unilever Paul Polman: ‘Veel bedrijven zijn zielloze geldmachines’

Als topman van Unilever gooide Paul Polman heel wat knuppels in hoenderhokken. Dat doet hij ook in zijn net verschenen boek Netto Positief. ‘Kortetermijndenken leidt tot een lelijke bedrijfscultuur.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden