ReportageZiektewet

Vivian neemt het in de rechtbank op tegen het UWV: ‘Ze hebben me mentaal beperkt verklaard, ik wil gerechtigheid’

Bas en Vivian van Antwerpen zijn al vier jaar in strijd met het UWV. De rechter kan vooralsnog ook niet helpen.  Beeld Merlin Daleman
Bas en Vivian van Antwerpen zijn al vier jaar in strijd met het UWV. De rechter kan vooralsnog ook niet helpen.Beeld Merlin Daleman

Na jaren gesteggel met het UWV hoopte Vivian van Antwerpen bij de rechtbank te horen of de overheidsorganisatie ongestraft grote fouten mag maken. Het vonnis stelt teleur.

“Wat ik heb meegemaakt, daar lusten de honden geen brood van”, zegt Vivian van Antwerpen op de eerste verdieping van de rechtbank in Amsterdam, een spiksplinternieuw pand. De kleine kneepjes die ze met haar vingers in haar handpalm maakt verraden haar spanning. “Het was een korte nacht”, zegt haar echtgenoot Bas.

Het is op de dag dat de civiele rechter de zaak behandelt die zij, met de hulp van haar man en haar advocaat Twan Kersten, tegen het UWV heeft aangespannen. De schouders van Bas hangen vol met tassen, daarin mappen vol bewijsmateriaal.

Ze worden door een medewerker van de rechtbank naar de rechtszaal geroepen. Voor de ingang staat de advocaat van het UWV al te wachten. Ze is alleen. Een vriendelijke begroeting tussen de partijen zit er niet in. De medisch specialist die de twee hebben meegenomen probeert de spanning weg te nemen met een grapje. “Dus hier gaan onze belastingcenten heen”, zegt hij terwijl hij tegen een van de marmeren muren tikt.

Niemand lacht, daarvoor is te veel gebeurd.

Mentale beperking

Hoe ze hier zijn beland? Een korte versie van het verhaal bestaat eigenlijk niet maar Bas doet een poging. “In 2016 krijgt Vivian last van haar bekken tijdens de zwangerschap, de klachten gaan niet over en dus meldt ze zich na haar verlof ziek bij haar baas. Ruim een jaar later krijgt ze ineens een telefoontje van het UWV.” Vivian, die de uitleg overneemt van Bas: “Ze vroegen hoe het ging met borstvoeding geven, maar mijn kind was al één jaar en at al met de pot mee.”

Het UWV gelooft haar niet. Na het verwarrende gesprek besluit Vivian haar dossier op te vragen. “Daarin stond: mevrouw heeft vermoedelijk een mentale beperking. Omdat ik niet zou weten wanneer mijn kindje geboren is.”

Haar klachten blijven, ze kan niet werken. Maar ze heeft geen recht op een ziektewetuitkering meldt het UWV, terwijl ze nooit is onderzocht door een arts van de instantie. “Er zou volgens het UWV een gesprek zijn geweest, maar dat gesprek heeft nooit plaatsgevonden”, zegt Vivian.

De twee stappen naar de commissie van bezwaar en beroep bij het UWV. Pas veel later erkent het UWV dat het onzorgvuldig gehandeld heeft, maar niet onrechtmatig. En dat is precies waarom de twee partijen nu tegenover elkaar in de rechtszaal staan. “Ze zeggen sorry, maar tegelijkertijd zeggen ze ook dat ze niets fout hebben gedaan”, licht Vivian haar gevoel toe. “Ik wil van de rechter weten: mag een overheidsinstantie zulke grote fouten maken, zonder daarvoor gestraft te worden? Iemand zomaar mentaal beperkt noemen, dat kan toch niet?”

Het duurt en het duurt

Maar het is meer dan dat. “Het UWV vraagt steeds om uitstel. We krijgen brieven die niet kloppen. En moeten altijd lang wachten op informatie. Alsof je continu wordt tegengewerkt”, zegt van Antwerpen. De problemen tussen haar en het UWV duren nu al bijna vier jaar en dat is te merken. De rechter: “Hoe gaat het met u?” Vivian: “Niet zo goed”, de tranen springen in haar ogen. “Ik zie dat u volschiet. Ziet u tegen deze zaak op?”, vraagt de rechter. Vivian schudt haar hoofd. “Ik ben blij dat we hier eindelijk zijn.”

Vivian wil gerechtigheid. En een vergoeding voor de kosten van de rechtszaken, het invliegen van experts en de immateriële schade, in totaal zo’n zevenduizend euro. “Vivian is als gevolg van het handelen van het UWV depressief geraakt”, legt haar advocaat uit. Er is een schikkingsgesprek geweest maar omdat Vivian erkenning wil dat het UWV onrechtmatig heeft gehandeld zijn die niet gelukt.

De twee hebben een medisch specialist ingeschakeld, een ex-verzekeringsarts, die constateert dat Vivian lijdt aan het Ehler-Danlossyndroom, een bijzondere aandoening aan het bindweefsel. Zolang ze overhoop ligt met het UWV, kan niet aan haar herstel worden gewerkt, geeft hij aan.

En nu?

Na de zitting praten Vivian en Bas nog even na op het pleintje voor de rechtbank. “Ik weet niet hoe ik me erover moet voelen. De rechter stelde mij heel veel vragen en het UWV bijna geen”, zegt ze.

Zes weken later, eind juli, krijgt ze de uitspraak. Ze hebben de zaak verloren, of nou ja, de rechter waagt zich niet aan een inhoudelijk oordeel. Ze vindt dat niet zij, maar een bestuursrechter zich over de zaak moet buigen.

“Ze zijn gewoon niet aan te pakken”, zegt Vivian. “Waarom heb ik in die rechtszaal mijn verhaal gedaan en inhoudelijke vragen moeten beantwoorden als ik nu te horen krijg dat we bij de verkeerde rechter zaten? Waarom nu pas?”, vraagt ze zich hardop af. De twee bekijken nu hun opties, ze kunnen in hoger beroep gaan of naar een bestuursrechter stappen.

Bas: “Dit is de toeslagenaffaire 2.0.”

Lees ook:

Vivian van Antwerpen vecht al jaren tegen het UWV: ‘Ik ben mentaal beperkt verklaard door een systeemfout’

Het UWV wordt vrijdag verhoord door een commissie van de Tweede Kamer. Door een gebrek aan menselijke maat lukt het de overheidsinstantie niet altijd om burgers goed te helpen. De familie Van Antwerpen weet er alles van.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden