Zelfgemaakt Nutsknitwear

Van alpaca of schaap, tot muts of trui

Bioloog Teti Lutsak (30) werkte aan haar promotie-onderzoek toen ze haar eerste muts breide. Ze hield niet meer op.

De Oekraïense Teti Lutsak brengt haar werkdagen door in lotushouding, zittend in haar favoriete stoel in haar woonkamer in Haarlem. Een patroon, twee breinaalden en een bol wol is alles wat ze nodig heeft. Het tikkende geluid van haar houten breinaalden hoort ze haast niet meer. Katzie, haar poes, is de enige die tegen haar ‘praat’: “Hij wil altijd van alles kwijt, en miauwt nogal veel.”

In drukke periodes brengt Lutsak bijna elk moment van de dag breiend door, vertelt ze. “Als ik ’s avonds met mijn man een film kijk, denk ik al snel: ‘Ik kan nu net zo goed doorgaan met breien’. Hij vindt dat wel eens lastig.”

Ze maakte haar eerste muts in 2016 tijdens haar werk als onderzoeker in een laboratorium in Frankfurt. Daar zocht ze dagelijks naar de oorsprong van licheen, ook wel korstmos. Ze reisde naar Kenia en Ethiopië om in de bergen licheen te verzamelen. Maar ze bracht vooral veel tijd door in het lab, met een pipet in haar hand. “Onderzoek doen gaat volgens allerlei protocollen. Het is niet heel creatief, dat miste ik op een gegeven moment.” Door te breien vond ze de vrijheid die in haar werk als onderzoeker ontbrak: “Ik kan allerlei soorten patronen maken en andere gekke dingen doen. Tegelijkertijd is het heel meditatief.”

Niks in de winkel

Vanwege de baan van haar man verhuisde ze een paar jaar geleden naar Nederland. Sindsdien werkt ze fulltime aan ‘Nutsknitwear’. Lutsak breit mutsen, sokken, sjaals, truien, poncho’s, handschoenen en hoofdbanden. De patronen die ze ontwerpt zijn indrukwekkend, zeker als je bedenkt dat ze pas een paar jaar het vak uitoefent. Zelf is ze niet zo verbaasd: “In de jaren negentig was er in de Oekraïne haast geen kleding te verkrijgen in winkels. Iedereen maakte alles zelf.” Ze herinnert zich haar moeder niet anders dan breiend of zittend achter de naaimachine. “Ik zat erbij en keek hoe zij in de weer was. Ik ben ervan overtuigd dat dit heeft geholpen bij mijn leerproces.”

De wol die ze gebruikt is een mix van alpaca- en schapenwol. Via een online winkel op platform Etsy verkoopt ze haar spullen. Haar klanten komen overal vandaan: “Vorige week had ik nog een bestelling uit Uruguay.” Maar de meerderheid van haar klanten komt uit de Verenigde Staten. Nederlanders kopen niet zo vaak een muts, heeft Lutsak gemerkt. “De hoofdband doet het hier beter. Ik denk omdat Nederlanders het minder snel koud hebben, ze zijn al zo gewend aan koud, regenachtig weer.”

Het gaat goed met haar bedrijfje. Toch blijft het lastig om ervan rond te komen; want ook al sta je op allerlei markten, liggen je producten in winkels en brei je je een slag in de rondte, het verdient nog altijd te weinig. Voor wat extra inkomen laat ze zich nu inhuren als kattenoppas, en zorgt ze voor de katten van mensen die met vakantie zijn. “Dat zorgt voor een welkome pauze tijdens het breien,” zegt Lutsak. Lachend voegt ze toe: “Ik lijk soms wel een oud vrouwtje met al dat gebrei en mijn liefde voor katten.”

Meer info: www.nutsknitwear.comwww.instagram.com/nutsknitwear

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden