Protest

Sander (21) is een van de initiatiefnemers van het woonprotest. ‘Een huis kopen, dat hebben mijn vrienden al opgegeven’

Bewoners protesteren tijdens sloopwerkzaamheden in de Rotterdamse Tweebosbuurt.  Beeld ANP
Bewoners protesteren tijdens sloopwerkzaamheden in de Rotterdamse Tweebosbuurt.Beeld ANP

Het hele land ‘kraakt onder de wooncrisis’, maar massaal protest ertegen bleef uit. Tot aanstaande zondag. De Amsterdamse Dam zal waarschijnlijk te klein zijn voor alle betogers.

Hanne Obbink

Het begon op een terras in Rotterdam met een clubje twintigers die al een tijdje actief zijn in de linkse hoek. Ze hadden het over woningnood, en ze waren verbaasd dat daar niet massaal tegen geprotesteerd wordt. Waar blijft de woede? En dus besloten ze: we gaan zelf dat protest organiseren.

Zondag is het zover, met het Woonprotest in Amsterdam. De Dam moet vollopen, was de gedachte waarmee de organisatoren begonnen. Afgelopen dinsdag werd in overleg met burgemeester Halsema besloten de bijeenkomst te verplaatsen naar het Westerpark, want de Dam kon weleens te klein zijn om alle demonstranten te bergen. “We rekenen op een opkomst van 10.000 plus”, zegt Sander van der Kraan, een van die twintigers van het eerste uur.

Hoe kwam het zover? “Zelf was ik sceptisch toen we begonnen”, zegt Van der Kraan (21). “Zijn mensen wel boos genoeg om de straat op te gaan vanwege de wooncrisis, of zijn ze alleen gefrustreerd over hun eigen situatie?”

Ze besloten er vol voor te gaan: het moest landelijk worden, en gróót. En toen ze na twee hele dagen bellen een groot aantal organisaties achter hun initiatief hadden weten te krijgen – van de Woonbond tot de FNV – en vervolgens ook alle linkse politieke partijen, wisten ze: dit gaat lukken. Het aantal contacten via Twitter en Instagram heeft het miljoen inmiddels overstegen.

Twintigers voelen zich ‘collectief genaaid’

“Bijna iedereen heeft met de wooncrisis te maken, het hele land kraakt eronder”, zo verklaart Van der Kraan – die zelf bij zijn ouders woont – de steun. Hij kent leeftijdsgenoten genoeg die ‘wanhopig’ zijn. “Een huis kopen, dat hebben ze al opgegeven. En een betaalbaar huurhuis is ook niet te vinden. Jongeren beseffen: we zijn collectief genaaid.”

“Dit heeft lang gesluimerd”, zegt ook Marcel Trip van de Woonbond. “Er is veel onvrede, inderdaad vooral onder jongeren. Die betalen de hoofdprijs voor een huis of ze trekken van tijdelijke woning naar anti-kraak of ze wonen tegen hun zin bij hun ouders. En bij deze jonge activisten is het besef goed doorgedrongen: dat is geen kwestie van persoonlijk falen, het is een politiek probleem.”

De Woonbond heeft zelf ook best iets voor elkaar gekregen – de bevriezing van de huren afgelopen zomer bijvoorbeeld – maar zo’n groot protest kreeg hij nooit van de grond. “We hebben jarenlang tegen de stroom in geroeid”, verklaart Trip. “Dit protest kan ertoe leiden dat de politiek anders naar de wooncrisis gaat kijken. Kijk naar wat VVD en D66 tot nu toe hebben bedacht in de formatie. Dat is erg summier, er is nog een wereld te winnen.”

De wooncrisis is niet 'lastig, lastig, lastig’ om op te lossen

De mensen achter het Woonprotest houden vooralsnog enige afstand van de politiek. Hun eisen zijn helder genoeg: zorg voor genoeg betaalbare huisvesting, beperk de huur- en koopprijzen, pak parasitaire beleggers aan. Maar ze vereenzelvigen zich niet met partijen, ook niet met de linkse.

Sterker nog, ze hebben niet eens geld van hen aangenomen voor het organiseren van het protest. Liever vroegen ze steun van individuele sympathisanten; de benodigde 10.000 euro was er binnen de kortste keren. “We willen onafhankelijk blijven, we willen zelf de lijnen blijven uitzetten”, zo verklaart Van der Kraan die terughoudendheid ten opzichte van de politiek.

“De wooncrisis is veroorzaakt door de bestaande politieke orde”, zegt Van der Kraan, “en ik ben er niet erg optimistisch over dat die de problemen gaat oplossen.” Het kan wél, vervolgt hij, en in een later stadium wil zijn actiegroep misschien best met voorstellen voor concrete maatregelen komen. Maar nu nog niet.

“Het begint met de erkenning dat de wooncrisis niet iets abstracts is, iets ingewikkelds, iets waarin heel veel factoren een rol spelen en wat dus ook lastig, lastig, lastig is om op te lossen”, zegt Van der Kraan. “De politiek moet de hand in eigen boezem steken, want het is echt een door beleid gecreëerde crisis.”

Lees ook:

Huizen bouwen en belastingvoordelen slopen: zes oplossingen voor de wooncrisis

Er is een schreeuwend tekort aan betaalbare woningen en daartegen wordt zondag geprotesteerd. In het debat over de wooncrisis zijn al heel wat ideeën de revue gepasseerd. Een remedie zonder haken en ogen lijkt er niet te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden