Polenhuizen

In Tiel worden Polen behandeld als studenten, en dat lijkt te werken

Tiel heeft een maximum gesteld aan het aantal ‘Polenhuizen’ per straat.Beeld Merlin Daleman

Gemeenten willen een rem op de huisvesting van arbeidsmigranten zetten. In Tiel doen ze dat al een tijdje. Maar werkt het?

Gemeenten worstelen met hoe ze ­arbeidsmigranten een woning kunnen aanbieden zonder dat de leefbaarheid in wijken wordt aangetast. Ook Tiel. Daar gaan ze met ‘Polenhuizen’ precies zo om als met  studentenhuizen en dat lijkt te werken. 

De trekpleister van Tiel? Tiels Flipje natuurlijk. Maar wie op een doordeweekse middag het stadshart betreedt, ziet dat de Poolse supermarkt Polo Market er een geduchte concurrent is.

Daar winkelt een publiek dat sinds juni 2018 niet meer zo makkelijk aan woonruimte komt in de Betuwse gemeente, want Tiel legde de huisvesting van arbeidsmigranten in 2018 aan banden om woonwijken leefbaar te houden. De gemeente kreeg steeds vaker klachten over overlast. Dat ging van straten vol met auto’s met Poolse en Roemeense kentekens tot geluidoverlast door feestjes in het weekeinde.

Zaltbommel

Tiel is niet de enige gemeente met deze problemen. Dinsdag kwam in het nieuws dat drie gemeenten met een quotum willen werken. Zo zou Zaltbommel hebben gesteld dat er nog maximaal tweeduizend arbeidsmigranten in de gemeente mogen wonen.

Volgens het Expertisecentrum Flexwonen, dat zich bezighoudt met huisvesting van arbeidsmigranten en andere ‘spoedzoekers’, kan zo’n quotum niet eens. “De gemeente heeft aangegeven dat het maar voor zoveel seizoensarbeiders goede accommodaties kan regelen”, zegt directielid Wim Reedijk. “Je mag als gemeente helemaal niet zeggen dat er maar een aantal Polen of een aantal Marokkanen mag komen wonen. Dat zou ook heel raar zijn.”

Een quotum zag Tiel ook niet zitten, maar die gemeente probeert de huisvesting wel te reguleren. Tiel is populair onder Oost-Europese ­arbeidsmigranten, omdat de regio zich leent voor seizoenswerk in de fruitteelt en de kassen. Ook een tekort aan mensen in de logistiek maakt de gemeente interessant. Twee jaar geleden bestond 10 procent van alle inwoners uit arbeidsmigranten, drie- à vierduizend mensen.

Tot juni 2018 kochten werkgevers er makkelijk goedkope huizen op om Oost-Europese arbeidskrachten te huisvesten. Dat is nu moeilijker. Er mogen maximaal vier arbeids­migranten in een eengezinswoning wonen en om in Tiel kamers te kunnen verhuren, moet je eerst een vergunning aanvragen.

In het Gustaaf-Adolfhuis in Tiel wonen veel Polen. Beeld Merlin Daleman

Ook is een maximum gesteld aan het aantal ‘Polenhuizen’ per straat. Het aandeel verkamerde panden per straat mag nog maar 10 procent zijn, en ook mogen die panden niet naast elkaar staan. Als aan dit alles wordt voldaan, volgt een leefbaarheidstoets. Die moet uitsluiten dat de omgeving overlast kan ervaren. Dezelfde regels gelden in Tiel voor studentenhuizen – alleen wonen er helemaal geen studenten. 

Tot nu toe is Tiel positief over de aanpak. De gemeente laat weten dat ze scheefgroei in buurten tegengaat, om te voorkomen dat in één straat allemaal huizen staan waarin kamers worden verhuurd. En de maatregelen helpen de arbeidsmigranten zelf ook. Die mogen niet meer met z’n tienen een kleine woning delen. “Maar we hebben dus geen quotum op het aantal woningen voor arbeidsmigranten”, zegt een woordvoerder.

Van de radar

De laatste maanden klinkt de roep om het aantal arbeidsmigranten in Nederland in te perken vaker. Onder meer vicepremier Hugo de Jonge (CDA) vindt een ‘doelstelling’ noodzakelijk om de komst van onder andere arbeidsmigranten ‘voorspelbaar’ te maken.

Tiel is juist blij  met de arbeidsmigranten.  Er is in de regio een enorme behoefte aan werknemers. Daarom hoopt de gemeente ook snel een alternatief te bieden voor de arbeidsmigranten die nu moeilijker aan een woning komen.

Heel goed, vindt Reedijk. “We hebben in Nederland 500.000 ­arbeidsmigranten aan het werk en die moeten allemaal ergens slapen. Je kunt wel maatregelen tegen deze groep nemen, maar je kunt ze beter helpen. Anders verdwijnen ze van de radar en komen ze in erbarmelijke ­situaties terecht.”

Lees ook:  

De Oost-Europese arbeidsmigrant zit in de knel op de Nederlandse arbeidsmarkt

Het beeld van de Bulgaar als WW-fraudeur klopt van geen kanten, stelt promovenda Anita Strockmeijer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden